ΣE ΠPΩTO ENIKO «Kαλή χρονιά, με υγεία και ευτυχία»

Το καλύτερό μου τώρα τις γιορτές είναι να ανοίγω ταχυδρομικούς φακέλους με
κάρτες (τις οποίες κρατάω όλες, χρόνια τώρα) και να ακούω τον ήχο, «έχεις
μήνυμα», του κινητού. Πατάω τα κουμπάκια για να δω ποιο είναι το αστέρι (όλοι
οι φίλοι μου είναι αστέρια!) που με θυμήθηκε και επιστρέφω το συντομότερο τις
ευχές. Reply από καρδιάς, για το καλό τού χρόνου ακόμα και στα «ομαδικά» SMS,
ξέρετε πονηρούλικα, αυτά που λένε «Εύχομαι το 2005 να είναι…» και την
υπογραφή σας μετά, για να «κολλάει» σε όλους τους παραλήπτες!

H άποψη για τα τελευταία, όπως και για τις προεκτυπωμένες κάρτες, διίσταται.
Υπάρχουν αυτοί που θεωρούν έως και αγένεια να στέλνει κάποιος ευχές με εντολή
send all. «Κι εσύ απαντάς;!» μου είπε εμφανώς εκνευρισμένος ο Γιάννης προχθές
το απόγευμα που συζητούσαμε το θέμα. «Άμα απαντάς κι όλας, ο άλλος θεωρεί ότι
την έβγαλε την υποχρέωση. Εγώ δεν απαντώ ποτέ σε αυτά».

Υπάρχει και η άλλη άποψη. «Ο άλλος δείχνει πως σε θυμάται» υποστηρίζει με
θέρμη ο Αντώνης που λατρεύει να στέλνει μαζικό ευχετήριο μήνυμα. «Καλύτερα να
σε θυμούνται, παρά να σε ξεχνούν».

Σωστό κι αυτό. Οπότε τι κάνουμε;

Ας κάνουμε ό,τι νιώθουμε. Έχουμε κέφι και χρόνο; Ας είμαστε προσωπικοί στις
ευχές μας. Έχουμε τη διάθεση αλλά όχι τον χρόνο; Μια χαρά είναι τα ομαδικά
SMS. Δεν έχουμε ούτε κέφι ούτε χρόνο; E, ας μη στείλουμε τίποτα. Αρκεί όταν
δούμε τους φίλους μας να τους κοιτάξουμε στα μάτια και να τους δώσουμε ένα
αληθινό χαμόγελο.