«Aισθανόμαστε σαν σκυλιά»

«Μερικά φορτηγά περνούν και μας πετούν απλώς φαγητό. Ο πιο γρήγορος αρπάζει
τα τρόφιμα, ο πιο δυνατός κερδίζει. Οι ηλικιωμένοι και οι τραυματίες δεν
παίρνουν τίποτα. Αισθανόμαστε σαν σκυλιά».

Με την αγωνία ζωγραφισμένη στα μάτια η μικρούλα προσπαθεί να… φτάσει την ανθρωπιστική βοήθεια

Έτσι περιγράφει ο 43χρονος Ουσμάν την κατάσταση στην πόλη Μπάντα Ατσέχ της
Ινδονησίας, πρωτεύουσα του κρατιδίου Ατσέχ που θρηνεί χιλιάδες νεκρούς από τον
σεισμό της περασμένης Κυριακής και το τσουνάμι που ακολούθησε. Ανάλογες είναι
οι περιγραφές των επιζώντων και σε άλλες κατεστραμμένες πόλεις. H βοήθεια
έρχεται με το σταγονόμετρο. Κι εκείνοι πεινούν, έχουν τραυματιστεί και πολλοί
απ’ αυτούς έχουν χάσει τα πάντα.

«Είναι αλήθεια πως κάνουμε πολύ λίγα αυτή τη στιγμή», παραδέχεται ο Γιαν
Έγκελαντ, που είναι ο συντονιστής της επιχείρησης αρωγής του ΟΗΕ. «Θα
χρειαστούμε 48 με 72 ώρες για να ανταποκριθούμε στις ανάγκες δεκάδων χιλιάδων
ανθρώπων που χρειάζονται βοήθεια σήμερα – ή μάλλον χθες. Είμαι σίγουρος ότι η
οργή και η απογοήτευση θα μεγαλώσουν τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες».
Τουλάχιστον πέντε εκατομμύρια άνθρωποι έχουν ανάγκη από βοήθεια στις 11 χώρες
που επλήγησαν από τον σεισμό. Πολλοί απ’ αυτούς δεν έχουν βάλει τίποτα στο
στόμα τους από την περασμένη Κυριακή και έχουν επιπλέον να αντιμετωπίσουν τον
κίνδυνο μολύνσεων και επιδημιών.

Κακός συντονισμός. «Δεν υπάρχει ενημέρωση», λέει ένας άλλος κάτοικος
της Μπάντα Ατσέχ, ο 36χρονος Ζουλκαρναέν. «Μονάχα αυτά που ακούμε στον δρόμο.
Ο συντονισμός είναι πολύ κακός».

Από την Ινδονησία μέχρι τη Σρι Λάνκα, η εικόνα είναι ίδια: χιλιάδες άνθρωποι,
πολλοί απ’ αυτούς με σπασμένα κόκαλα ή άλλα τραύματα, γυρίζουν στους
σπαρμένους με πτώματα δρόμους αναζητώντας πόσιμο νερό και τροφή.

Μία εβδομάδα! Αμερικανικά, ιαπωνικά και αυστραλιανά πλοία κατευθύνονται
προς τον τόπο της καταστροφής με κινητά νοσοκομεία και μηχανήματα αφαλάτωσης
του νερού. Αλλά δεν προβλέπεται να φτάσουν στην Ταϊλάνδη πριν από μία
εβδομάδα. Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν διέκοψε τις διακοπές του και
επέστρεψε στη Νέα Υόρκη για να συντονίσει τις επιχειρήσεις. Τα Ηνωμένα Έθνη θα
απευθύνουν έκκληση για βοήθεια στις 6 Ιανουαρίου. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός
Υγείας επισήμανε και έναν άλλο κίνδυνο που αντιμετωπίζουν οι επιζήσαντες: τη
χημική μόλυνση από τα εργοστάσια και τις αποθήκες που υπερχείλισαν από τα
νερά. Στην Αμπάρα, την περισσότερο πληγείσα περιοχή της Σρι Λάνκα, οι κάτοικοι
βγαίνουν στους δρόμους με τηλεβόες και ζητούν από όποιον έχει τη δυνατότητα να
προσφέρει μαγειρικά σκεύη, κουβάδες με πόσιμο νερό και ρούχα. «H κυβέρνηση δεν
έχει κάνει τίποτα για μας», λέει ένας καταστηματάρχης που έχασε τη γυναίκα του
και την κόρη του.