Tο μολυσμένο νερό, και όχι τα πτώματα, η απειλή για επιδημίες

ΤΥΦΟΕΙΔΗΣ ΠΥΡΕΤΟΣ, χολέρα, ηπατίτιδα A, ελονοσία και πολλές άλλες
ασθένειες απειλούν τους κατοίκους των περιοχών της Νοτιοανατολικής Ασίας που
επλήγησαν από το φονικό τσουνάμι. Όχι, όμως, εξαιτίας των νεκρών που κοίτονται
άταφοι στους δρόμους, στις ακτές και στα δάση, αλλά εξαιτίας της μόλυνσης των
νερών και της έλλειψης στέγης.

Όπως αναφέρει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), η κίνηση των Αρχών στις
πληγείσες περιοχές να θάψουν άρον άρον τους νεκρούς σε μαζικούς τάφους ή να
τους αποτρεφώσουν, δεν προστατεύει όσους επέζησαν από κάποια επιδημία, διότι
τα πτώματα δεν αποτελούν σοβαρή απειλή για την υγεία. Και αυτό, γιατί οι
περισσότεροι παθογόνοι μικροοργανισμοί δεν επιβιώνουν στο ανθρώπινο σώμα επί
πολύ καιρό μετά τον θάνατο (με εξαίρεση τον ιό του AIDS, ο οποίος μπορεί να
επιβιώσει έως 6 ημέρες).

Αντιθέτως, τα στοιχεία που διαθέτει ο ΠΟΥ δείχνουν πως έπειτα από φυσικές
καταστροφές με τσουνάμι ή πλημμύρες, κύρια πηγή των επιδημιών είναι η χρήση
και κατανάλωση μολυσμένου νερού.

H λοίμωξη που μπορεί να μεταδοθεί απευθείας από το μολυσμένο νερό είναι η
λεπτοσπείρωση, μια ζωονόσος (το υπαίτιο βακτήριο φέρουν τα τρωκτικά). H
μετάδοση γίνεται από το δέρμα και τους βλεννογόνους (στόμα, μάτια κ.τ.λ.) όταν
έρχονται σε επαφή με νερό, νοτισμένο χώμα, φυτικά προϊόντα (όπως το
σακχαροκάλαμο) ή λάσπη που είναι μολυσμένοι με ούρα τρωκτικών – και τα
τρωκτικά πολλαπλασιάζονται ραγδαία σε τόσο υγρές συνθήκες. Άλλες ασθένειες που
μπορεί να εξαπλωθούν από το μολυσμένο νερό είναι ο τυφοειδής πυρετός, η χολέρα
και η ηπατίτιδα A.

Οι κάτοικοι στις πληγείσες περιοχές απειλούνται επίσης από τα κουνούπια που
μπορεί να είναι φορείς ιών, οι οποίοι προκαλούν σοβαρές ασθένειες, όπως η
ελονοσία, ο δάγγειος πυρετός, ο δάγγειος αιμορραγικός πυρετός, ο κίτρινος
πυρετός και ο πυρετός του Δυτικού Νείλου.