«Mέσα σε λίγα λεπτά όλα… έγιναν θάλασσα»

H καταστροφή χτύπησε τη Σρι Λάνκα χωρίς καμιά προειδοποίηση, κάτω από τον
καταγάλανο ουρανό. Έπαιρνα το πρωινό μου μπάνιο γύρω από το νησάκι που ο
αδελφός μου Τζέφρι, επιχειρηματίας, είχε αγοράσει πριν από μία δεκαετία και
είχε μετατρέψει σε τροπικό παράδεισο, σε απόσταση 200 μέτρων από μία από τις
ωραιότερες ακρογιαλιές του κόσμου.

Άμορφη μάζα, αυτοκίνητα και καταστήματα στο Πατόνγκ, παραλία του Πουκέτ

Είχα σχεδόν χαθεί πίσω από το νησάκι, όταν μου φώναξε ο αδελφός μου: «Γύρνα
πίσω! Γύρνα πίσω! Κάτι παράξενο συμβαίνει στη θάλασσα!». Κολυμπούσε πίσω μου,
αλλά πιο κοντά στην ακτή.

Μόλις που φαινόταν μια «ρυτίδα» πάνω στην επιφάνεια. Το σπίτι του αδελφού
βρίσκεται σε ένα βράχο, είκοσι μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Τότε
παρατήρησα πως το νερό ολόγυρά μου είχε αρχίσει να φουσκώνει, να ανεβαίνει στα
βράχια του νησιού με εκπληκτική ταχύτητα. H χρυσαφένια άμμος στον κόλπο της
Βελιγκάμα εξαφανιζόταν γοργά και το νερό ανέβαινε στον παραλιακό δρόμο, που
είναι γεμάτος φοινικόδεντρα. Μέσα σε λίγα λεπτά, η ακρογιαλιά και όλη η
περιοχή έγιναν θάλασσα και το νερό πλημμύριζε τα χαμόσπιτα που βρίσκονταν
εκεί.

Πρώτη φορά φοβήθηκα, καθώς με έπαιρνε το δυνατό ρεύμα. Κολύμπησα προς ένα
καταμαράν που παράδερνε ακυβέρνητο, γαντζώθηκα από αυτό και το βάρος μου το
έκανε να προσαράξει στην αμμουδιά.

Ανησυχούσα για τη γυναίκα μου, που βρισκόταν στην παραλία όταν πήγαινα να
κολυμπήσω. Σύρθηκα στον κεντρικό δρόμο και την είδα να περπατάει εκεί,
παραζαλισμένη αλλά χαρούμενη που είχε μείνει ζωντανή. Είχε προλάβει να
σκαρφαλώσει σε ένα δένδρο, προτού την παρασύρουν τα νερά που κυλούσαν ορμητικά
από κάτω.

Τα παιδιά μας κοιμόντουσαν όταν χτύπησε το τσουνάμι. Και όταν ξύπνησαν, είδαν
τους γονείς τους να επιστρέφουν σώοι και ασφαλείς. Τα κύματα λυσσομανούσαν
γύρω από το νησάκι την υπόλοιπη ημέρα, πότε ψηλώνοντας και πότε χαμηλώνοντας.
Χρειάστηκε να περάσουν ακόμη πολλές ώρες για να καταλάβουμε το τεράστιο
μέγεθος της καταστροφής.