«Eίδαμε το τεράστιο κύμα να σκοτώνει ανθρώπους…»

«Ήμασταν στον 67ο όροφο όταν αισθανθήκαμε το κτίριο να κουνιέται σαν να βρίσκεται στη θάλασσα. Από την τρομάρα μας κατεβήκαμε περίπου 1.600 σκαλιά μέσα σε 10 λεπτά», λέει η κ. Μάρθα Κώστα, η οποία έμενε στο υψηλότερο ξενοδοχείο της Ταϊλάνδης, το οποίο φαίνεται στην καρτ ποστάλ που έφερε μαζί της

«HTAN ΤΡΑΓΙΚΗ η κατάσταση. Στο ξενοδοχείο όπου μέναμε είδαμε να έρχεται
το τεράστιο κύμα… Να σκοτώνει ανθρώπους, να σπάει τις πόρτες και τα
παράθυρα, να παρασύρει αυτοκίνητα….». Είναι τα πρώτα λόγια του Ιωάννη
Κουσαθανά από τη Μύκονο, λίγο μετά την αποβίβασή του από το αεροπλάνο της
Ολυμπιακής.

Εξαντλημένοι από την πολύωρη ταλαιπωρία, χαρούμενοι που αγκάλιασαν επιτέλους
τους δικούς τους ανθρώπους, αλλά και με τις εικόνες της ανείπωτης καταστροφής
να περνούν ζωντανές ακόμη μπροστά από τα μάτια τους, έφτασαν τα ξημερώματα στο
«Ελευθέριος Βενιζέλος» – με το Airbus της Ολυμπιακής – οι Έλληνες εκδρομείς.

O κ. Νίκος Δημοσθένους ένας από τους 14 Έλληνες που επέστρεψαν από το Πουκέτ

Δάκρυα χαράς και συγκίνησης, αγκαλιές και φιλιά, αλλά και απίστευτες μαρτυρίες
μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες συνέθεσαν το σκηνικό της υποδοχής για τους
ανθρώπους που κατάφεραν να γυρίσουν σώοι από την καρδιά της κόλασης.

Χθες, είχαν επιστρέψει άλλοι δεκατέσσερις Έλληνες και οι περιγραφές τους ήταν
συγκλονιστικές. «Όταν είδα το τεράστιο κύμα, νόμιζα πως είχε σπάσει κάποιο
φράγμα. Δεν ήταν κύμα που ήρθε κι έφυγε. Παρέμενε περίπου δέκα λεπτά
καταστρέφοντας σχεδόν ό,τι έβρισκε μπροστά του, ιδιαίτερα σε ακτίνα 100 έως
150 μέτρων. Μέχρι και 300 μέτρα από την ακτή πατούσαμε στα νερά», τονίζει ο κ.
Κωνσταντίνος Κουσαθανάς.

Και συμπληρώνει: «Σοκαρίστηκα. Είδα δύο πτώματα την ώρα που προσπαθούσα να
βοηθήσω τους ανθρώπους να σώσουν αυτούς που δεν ήξεραν κολύμπι ή τις
περιουσίες τους».

«Αυτά που ζήσαμε δεν γίνονται ούτε στις ταινίες», λέει ο κ. Νίκος Δημοσθένους.
Και περιγράφει: «Καταστήματα είχαν διαλυθεί και κάποιοι προσπαθούσαν να
εκμεταλλευτούν τις συνθήκες κλέβοντας ό,τι έβρισκαν».