Προληπτική μαστεκτομή

Για τον καρκίνο του μαστού γράφει η κ. A.K. (τα στοιχεία της στη διάθεση
της εφημερίδας)

«Καλή η έγκαιρη διάγνωση, αλλά είναι σαν να χαϊδεύουμε απλώς το θηρίο. (Και η
δική μου διάγνωση είχε χαρακτηριστεί έγκαιρη τότε). H λύση του προβλήματος
είναι μία, όσο ακραία κι αν σας φαίνεται: H προληπτική αφαίρεση των μαστών σε
ηλικία, θα έλεγα, 38-40 ετών. Είναι λανθασμένο να αντιμετωπίζουμε με την ίδια
λογική τον καρκίνο του μαστού και τον καρκίνο π.χ. του πνεύμονα. Γιατί οι μεν
μαστοί είναι διακοσμητικοί και άχρηστοι (χρησιμεύουν μόνο για τον θηλασμό σε
νεαρή ηλικία) ενώ οι πνεύμονες είναι ζωτικά όργανα και δεν μπορούμε να μιλάμε
για προληπτική αφαίρεσή τους, παρά μόνο (αναγκαστικά) για έγκαιρη διάγνωση,
πρόληψη κ.λπ.

Στην Αμερική, όπου οι στατιστικές δείχνουν ότι καρκίνο του μαστού παθαίνει η
μία στις οκτώ γυναίκες, έχουν ακουστεί σχετικά κάποιες δειλές φωνές, μερικοί
μάλιστα κάνουν λόγο για την ηλικία των 16 ετών, αλλά οι φωνές αυτές πνίγονται
στο βωμό των συμφερόντων.

[…] Στις γυναίκες που διαβάζουν με φρίκη τις απόψεις μου λέω τα εξής: Ας
επισκεφτούν μία ογκολογική πτέρυγα. Θα διαπιστώσουν ότι το 60% των γυναικών
ασθενών βρίσκονται εκεί λόγω μεταστάσεων καρκίνου του μαστού. Θα δουν αυτές
τις γυναίκες φαλακρές, με κατεστραμμένα νύχια, ωχρές, βασανισμένες, πονεμένες,
με τον ορό της χημειοθεραπείας στο χέρι τους. Κάποιες να κουτσαίνουν ή να
κάθονται σε αναπηρικό αμαξίδιο, ενώ κάποια άλλη στη γωνία να πεθαίνει σιωπηλά
με τις κουρτίνες απλωμένες καλά γύρω από το κρεβάτι της. Αυτά προκαλούν
λιγότερη φρίκη;».