Aγοραία…

– ΠΗΓΕΣ ΑΓΟΡΑ;

– Πήγα αγορά. Μόνο εγώ πήγα αγορά. Κανείς άλλος δεν πήγε αγορά. Ούτε καν η
αγορά δεν πήγε αγορά.

– Δεν υπήρχαν αγοραστές;

– Ούτε πωλητές. Κανένας. Μείνανε σπίτια τους οι άνθρωποι. Πού να τρέχεις τώρα,
για πέντε μαλάκες που θα χαζέψουν το σύμπαν και θα αγοράσουν το τίποτα;

– Κι εγώ χάζευα. Όλες οι χαζές χαζεύαμε.

– Άμα οι χαζές έχουν να πάρουν και παπούτσια του παιδιού; Φάτε μάτια ψάρια.

– Τα ψάρια πανάκριβα…

– Γι’ αυτό ο άντρας μου με ρώτησε «τι θέλεις για τις γιορτές, μονόπετρο ή
τσιπούρα;».

– Εγώ πήρα και περιοδικά. Να πληροφορηθώ, η στούρνα, για τις νέες τάσεις της
μόδας.

– Επειδή εγώ ψηφίζω Συνασπισμό, δεν ενημερώθηκα αρμοδίως. Πες μου τι επικρατεί
φέτος.

– Το απόλυτο ξέκωλο. Αυτό επικρατεί φέτος. Κάτι τουαλέτες που αρχίζουν λίγο
επάνω από τον αφαλό και καταλήγουν λίγο κάτω από τον αφαλό. Μια ζώνη βασικά.
Κατάμαυρη με παγέτες και στρας.

– Έτσι είναι όλες οι τουαλέτες;

– Έτσι. Ξώβυζες και ξέμπουτες. H μόδα για τη μέση Ελληνίδα.

– Σύμφωνα με τα περιοδικά, η μέση Ελληνίδα είναι μια δίμετρη καρακαλλονή που
όλη μέρα κάνει δυο πράγματα: Ή μανικιούρ ή βίζιτες.

– Οι βίζιτες αποδίδουν.

– ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΜΕΤΡΕΣ. Όχι για τη μέση Ελληνίδα τάπα με τη λεκάνη της
Μεσογείου ως περιφέρεια.

– H δική μου περιφέρεια είδες πώς έγινε; Για να τη διασχίσει άνθρωπος θέλει
κάνα δίωρο. Αφού λέω να της κόψω διόδια. Να έχω κι ένα όφελος, τουλάχιστον.

– Να συμβληθείς με ταξιδιωτικό γραφείο. Να στην κάνουν ημερήσιο τουρ με
πούλμαν και να παίρνεις ποσοστό.

– Και καλά οι ζώνες οι μεταλλαγμένες σε φόρεμα. Τα παπούτσια τα είδες; Τι
γόβες κι αυτές, τι τακουνάρες ασύλληπτες!

– Μου βγάλανε να δω ένα ζευγάρι. Κάτσαμε δίπλα δίπλα με το παπούτσι. E, η γόβα
μού έριχνε μισό κεφάλι.

– Πώς να πηδήξεις να μπεις μέσα στη γόβα; Πώς να το κάνεις αυτό το άλμα επί
κοντώ, αυτή την υπέρβαση, το παγκόσμιο ρεκόρ – πώς να το πετύχεις χωρίς μια
προπόνηση;

– Να πάρεις αναβολικά για να στουμπώσεις το πόδι μέσα;

– Γι’ αυτό τώρα, λέει, τοποθετούν ειδικούς μηχανισμούς. Κάνουν ηλεκτρική
εγκατάσταση.

– Σαν ασανσέρ στο περίπου;

– Στο ακριβώς. Πατάς ένα κουμπί στη βάση του τακουνιού και σε ανεβάζει μέχρι
το ρετιρέ. Ύστερα, παραμένεις εντελώς ακίνητη. Βήμα δεν κάνεις. Ούτε μπρος,
ούτε πίσω. Μην γκρεμοτσακιστείς από τέτοιο ύψος.

– Κι αν αποφασίσεις να τις βγάλεις;

– Φωνάζεις την Πυροσβεστική, βάζουν αυτό το σεντόνι από κάτω, κάνεις τον
σταυρό σου και πηδάς μέσα.

– Επίσης φοβερή μόδα τα κίτρινα καπέλα.

– Εύκολος συνδυασμός. Και το κίτρινο και το καπέλο.

– ΕΣΥ, ΤΕΛΙΚΑ, αποφάσισες τι θα ντυθείς;

– Δεν θα ντυθώ. Θα γδυθώ. Θα τα πετάξω όλα έξω – ότι και καλά το τσιτσίδωμα
είναι βραδινή τουαλέτα. Θα ανέβω στο παπούτσι με το ασανσέρ, θα κοτσάρω το
κίτρινο καπέλο, ένα λιπ γκλος κι όποιον πάρει ο Χάρος.

– Κι απ’ τα μαγαζιά τι θα πάρεις;

– Τα βουνά. Αυτά μπορώ, αυτά θα πάρω.

– Χρόνια πολλά, μικρή, τρελή κι ηλίθια!

– Χρόνια πολλά, ξανθιά του κερατά!