Tο σερφάρισμα… χρόνια δεν κοιτά

Θόδωρος Δημάκης: «Αυτό που προτείνω στους συνομηλίκους μου είναι να μην αφήσουν μια τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη αν τους δοθεί»

«ΣΙΓΟΥΡΑ δεν είναι και τόσο εύκολες για μένα οι νέες τεχνολογίες,
αλλά… το παλεύω. Πιστεύω ότι άνθρωποι κάποιας ηλικίας αν σταματήσουν να
ασχολούνται με δημιουργικά πράγματα σταματάει και το μυαλό τους».

Ο κ. Νίκος Λουραντάκης είναι 68 ετών, όπως όμως ο ίδιος εξηγεί η θέληση για
γνώση… χρόνια δεν κοιτά. Άλλωστε, δεν είναι ο μόνος εξηντάρης και… κάτι
που παρακολουθεί τα δωρεάν σεμινάρια για την εκμάθηση υπολογιστών, που
γίνονται στα Χανιά. Στην παρέα του υπάρχουν ακόμα 11 συνομήλικοι «λάτρεις» του
ηλεκτρονικού «κόσμου».

Παρόλο που στην αρχή δυσκολεύτηκαν να βρουν τα πλήκτρα, έπειτα να μάθουν να
χειρίζονται τα προγράμματα, το θάρρος και η όρεξη για μάθηση τους οδήγησαν και
πάλι πίσω στα θρανία και τους βοήθησαν να αντιμετωπίσουν όλα τα εμπόδια. Όπως
μάλιστα οι ίδιοι λένε αναφερόμενοι στις επιδόσεις τους, τα πάνε πολύ καλά!

«Μέχρι χθες δεν γνώριζα τίποτα για τους υπολογιστές. Τώρα γνωρίζω πώς να
“σερφάρω” στο Διαδίκτυο, ενώ θέλω να ασχοληθώ με την επεξεργασία και εκτύπωση
φωτογραφιών. Το μυαλό θέλει γυμναστική όπως και το σώμα και εγώ αποφάσισα να
το εξασκήσω παρακολουθώντας αυτό το σεμινάριο», λέει ο κ. Λουραντάκης
καθισμένος μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή.

Επειδή όμως δυσκολεύεται να κρατά συνεχώς σημειώσεις και παράλληλα να
παρακολουθεί τον καθηγητή του, δεν ξεχνά ποτέ να πάρει μαζί του και το
μαγνητοφωνάκι το οποίο και έχει πάντα ανοιχτό για να καταγράφει τις οδηγίες
και τις συμβουλές του δασκάλου του. Όταν γυρνά στο σπίτι, αυτό που κάνει είναι
να επαναλαμβάνει τα όσα έμαθε και με αυτό τον τρόπο δεν τα ξεχνά ποτέ. «Κάνω
και εγώ την μπαγαποντιά μου», λέει χαμογελώντας.

«Μαγεία»

«Ο υπολογιστής είναι μια μαγεία. Μπορείς να κάνεις απίστευτα πράγματα με αυτό,
όπως να δεις εικόνες, να γράψεις, να επικοινωνήσεις. Αξίζει τον κόπο να
μάθεις», υπογραμμίζει από την πλευρά του ο 60χρονος κ. Θόδωρος Δημάκης.
Συνταξιούχος και αυτός, διάβασε για τα σεμινάρια της ΝΕΛΕ, ενθαρρύνθηκε από
οικογένεια και φίλους και εγγράφηκε.

«Το κάνω για μένα. Απλά για τη γνώση. Ως εργαζόμενος δεν είχα την ευκαιρία να
μάθω. Άλλωστε, όταν δούλευα ξεκινήσαμε με στιλό και χαρτί και το πιο
εξελιγμένο πράγμα που είχαμε ήταν η γραφομηχανή. Ποτέ όμως δεν είναι αργά.
Αυτό που προτείνω στους συνομηλίκους μου είναι να μην αφήσουν μια τέτοια
ευκαιρία να πάει χαμένη αν τους δοθεί», λέει ο κ. Δημάκης

«Ο υπολογιστής βέβαια θέλει συνεχή εξάσκηση, δεν είναι και το πιο εύκολο.
Αξίζει όμως τον κόπο», συμπληρώνει καθώς στρέφει πλέον την προσοχή του στη
φωτεινή οθόνη.