Πονάει χέρι…

Φήμη είναι προς το παρόν, αλλά επιμένει και πολύ φοβούμαι ότι μέσα στο
γενικότερο πνεύμα αλλαγής – άλωσης προσώπων και πραγμάτων στο υπουργείο
Πολιτισμού το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο το πάνε για διάλυση με τη
δικαιολογία ότι θα ενισχυθούν τα τοπικά Συμβούλια Μνημείων, θα δημιουργηθούν
και νέα, ενώ ένα συμβούλιο σοφών θα αναλάβει επιτελικό ρόλο.

Ναι, είναι αλήθεια ότι πολλές φορές το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, ένα
πολυ-επιστημονικό όργανο, αργεί πάρα πολύ να εξετάσει τις μικρές και μεγάλες
υποθέσεις απ’ όλη την Ελλάδα που συσσωρεύονται στη Γραμματεία του. Ότι πολλές
από αυτές θα έπρεπε να λύνονται από τα τοπικά συμβούλια και πως ο κόσμος
ταλαιπωρείται.

…κόβουν κεφάλι;

Έχει όμως αποδείξει επανειλημμένως ότι οι συνεδριάσεις του ΚΑΣ είναι μια
εγγύηση για να μην περνούν εύκολα οι πιέσεις, τα χατίρια, οι εξυπηρετήσεις, οι
πολιτικές σκοπιμότητες και συναλλαγές που είναι φυσικό να ασκούνται πολύ
εύκολα σε τοπικό επίπεδο, όπου η Αρχαιολογική Υπηρεσία είναι τελείως
αποδυναμωμένη. Ποιος θα δεχόταν, λ.χ., ότι με την κατάργηση του Αρείου Πάγου
θα εξυπηρετείται καλύτερα η Δικαιοσύνη; Το ΚΑΣ δεν είναι Άρειος Πάγος. Είναι
όμως ένας δημιουργικός θεσμός που κέρδισε το κύρος με το σπαθί του. Είναι
αναντικατάστατο, γιατί είναι το μόνο όργανο που δρα με γνώμονα το συμφέρον των
μνημείων, τα οποία ως γνωστόν δεν ψηφίζουν. Μήπως γι’ αυτούς ακριβώς τους
λόγους μεθοδεύουν την κατάργησή του;