Eκτός των τειχών

– TI ΕΒΔΟΜΑΔΑ κι αυτή…

– Την παρακολούθησα!

– Ο κακός χαμός!

– Τον παρατήρησα!

– Καταιγιστικές εξελίξεις!

– Τις πήρε το μάτι μου!

– Εκ του σύνεγγυς;

– Εκ του μακρόθεν!

– Ως θεατής;

– Παθητικός.

– Έχεις καταλάβει τι ακριβώς γίνεται με τον βασικό μέτοχο;

– Εγώ στο μόνο που είμαι βασικός μέτοχος είναι στο στρες. Έχω το 100% των
μετοχών. Τώρα ιδρύω και μια off shore εταιρεία. Κι ό,τι μου περισσεύει από
στρες, το κάνω δωρεά σε φτωχές οικογένειες.

– Και μετά τον μέτοχο, στο καπάκι ο Κάρολος Παπούλιας. Αλήθεια, πώς τον
βλέπεις για Πρόεδρο;

– Παθητικά.

– Δεν έχεις άποψη;

– Παθητική!

– Ούτε για την πειρατεία στο λεωφορείο έχεις άποψη;

– Μέσα ήμουνα;

– Έμαθες, τουλάχιστον, ότι αποκλήρωσε και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ τον γιο του;

– Ναι, μου το είπε η Τατιάνα.

– Ξέρεις την Τατιάνα;

– Όλους τους ξέρω εγώ. Εκείνοι δεν με ξέρουν.

– Εσύ με ποιον είσαι; Με τον πατέρα ή τον γιο;

– Δεν ξέρω, δεν απαντώ. Ό,τι μου λένε, το πιστεύω. Ό,τι μου ξεφουρνίζουν, το
ενστερνίζομαι. Ό,τι μου πετάξουν, σαν πατσαβούρα στη μούρη, το υιοθετώ.

– Κι αν ο επόμενος έχει άλλη άποψη;

– Υιοθετώ την άλλη. Την αντίθετη. Δεν κωλώνω εγώ με τέτοιες λεπτομέρειες.
Συμφωνώ με τον προλαλήσαντα. Όποιος μιλήσει τελευταίος. Όποιος προλάβει να
αμολήσει τη μαλακία του πριν από το διαφημιστικό μπρέικ – αυτόν πιστεύω. Τα
λεγόμενά του ασπάζομαι ευλαβικά.

– Αμέτοχα;

– Του κερατά! Αμέτοχα, παθητικά, μικρονοϊκά, χωρίς γνώμη, χωρίς σχόλιο, χωρίς
θέση, χωρίς αντίθεση.

– Μα, δεν έχεις άποψη για τίποτα;

– Δεν ξέρω, δεν απαντώ!

– Γιατί;

– Γιατί δεν είμαι άνθρωπος εγώ. Είμαι δείγμα σφυγμομέτρησης. Συγκεκριμένο. Όχι
το ποσοστό του NAI ή του ΟΧΙ. Το άλλο. Το αμετακίνητο. Το μουλαρωμένο. Το…

– «Δεν ξέρω, δεν απαντώ».

– A, γεια σου. Τα δείγματα δεν ξέρουν, δεν απαντούν. Τα δείγματα μένουν σε ένα
δειγματοληπτικό διαμέρισμα μιας δειγματοληπτικής πολυκατοικίας σε μια
δειγματοληπτική πόλη. Έχουν δειγματοληπτικούς συγγενείς και δειγματοληπτικούς
γείτονες. Ερωτεύονται δειγματοληπτικά, χωρίζουν δειγματοληπτικά, ψηφίζουν
δειγματοληπτικά, ζουν δειγματοληπτικά. Δεν είναι άτομα. Είναι χαρτάκια.
Κωλόχαρτα σε exit polls εταιρειών σφυγμομετρήσεων. Δεν ζουν. Δεν αισθάνονται.
Δεν συμμετέχουν.

– Καταμετρούνται. Απλώς!

– Και για τα δειγματοληπτικά παιδιά μου, ένα όνειρο έχω. Να τα καμαρώσω, μια
μέρα, κωλόχαρτα στο exit poll της δικής τους γενιάς.

– Συγγνώμη, είναι σοβαρό όραμα σοβαρής μάνας αυτό;

– Δεν ξέρω, δεν απαντώ!

– Δηλαδή, τι είμαστε όλοι εμείς; Στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα κι αγέλαστα;

– Δεν ξέρω, δεν απαντώ!

– Ζούμε εκτός των τειχών;

– Δεν ξέρω, δεν απαντώ!

– Και είναι ζωή αυτή;

– Ξέρω! Δεν απαντώ!