Aλβανού εγκώμιον….

ΟΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΕΙΔΕ – ένα μεσημεράκι πριν από κάνα δυο βδομάδες, στη στάση
του ΚΤΕΛ στο Πικέρμι, δίπλα στο περίπτερο – μάλλον δεν τους συγκράτησε στη
μνήμη του. Δύο Αλβανοί παραπάνω, δεν αλλάζουν τον λογαριασμό. Ώσπου κέρδισαν
στο πολλαπλάσιο το δεκαπεντάλεπτο της δημοσιότητας του Γουόρχολ –
λεωφορειοπειρατεία, Γέρακας, όμηροι, απειλές, παράδοση, απελευθέρωση,
ευχαριστήρια δέηση από τον υπουργό…

Οι γιαγιάδες στα Σπάτα είχαν να πουν τα καλύτερα – αλλά και για ποιον δεν
έχουν να πουν οι γιαγιάδες; Ο ένας μάζευε τις ελιές, ο άλλος ήταν πρώτος στο
μερεμέτι (αλβανική είναι τώρα αυτή η λέξη ή τουρκική;). «Έπεσαν απ’ τα
σύννεφα», οι γιαγιάδες – όπως έπεφταν πριν από δύο καλοκαίρια κι όλοι όσοι
έτυχε να ζουν δίπλα σε εκείνους που καταδικάστηκαν ως μέλη τής 17N. Αλλά,
τουλάχιστον, το εννοούσαν…

Το πιο αρχαίο εθνικό σπορ

ΓΕΝΙΚΩΣ, το να πέφτουμε από τα σύννεφα είναι – φαίνεται – το πιο αρχαίο
εθνικό μας σπορ. Ο κ. Αλογοσκούφης φρόντισε με την απογραφή του να πέσει από
τα σύννεφα μόλις έγινε υπουργός Οικονομίας. Ο κ. Κακλαμάνης το καθυστέρησε
λίγο – του πήρε μήνες για να πέσει κι αυτός. Το έκανε μόνο μόλις κατάλαβε ότι
για να ‘χεις την υγειά σου ως υπουργός Υγείας, δεν χρειάζεται παρά να πέφτεις
από τα σύννεφα πάνω σε πλάκες αμιάντου – έστω και της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Και τώρα, πάμε γι’ άλλα. Όλη η Ελλάδα – που έπεσε, βεβαίως, από τα σύννεφα με
τη λεωφοροπειρατεία Νο4, το φυσάει και δεν κρυώνει. Κι ας προσπαθούσαν οι
Αλβανοί να περάσουν για Ρώσοι, μπας και έπειθαν κανέναν ότι θα τα τίναζαν όλα
στον αέρα σαν τις «μαύρες χήρες» των Τσετσένων.

Τι; Να γίνει δημοσκόπηση με θέμα αν τους θέλουμε ή όχι; Αν γίνει, θα πέσει από
τα σύννεφα όποιος διαβάσει τα αποτελέσματά της. Κι άντε μετά να δούμε ποιος θα
μαζεύει τις ελιές. Ή, ποιος θα κάνει τα μερεμέτια…