H δυσοσμία ήταν αφόρητη

Για τους ομήρους της λεωφορειοπειρατείας, οι πιο κρίσιμες ώρες ήταν οι
πρώτες – έως τις 11 το πρωί οι δράστες έδειχναν πολύ εκνευρισμένοι και έδιναν
διαδοχικές 10λεπτες διορίες απειλώντας πως αν δεν γυρνούσε ο οδηγός θα
ανατίναζαν το λεωφορείο. Μετά όμως άρχισαν να ηρεμούν. Και τα πράγματα άρχισαν
να γίνονται λίγο πιο ξεκάθαρα για τους ομήρους…

Δεκαεννέα ώρες πέρασε στο λεωφορείο του τρόμου η Ιωάννα Τόκου. Το ένστικτο
επιβίωσης της «επέβαλλε» να παραμένει σιωπηλή: «Καθόμουν σκυμμένη στο κάθισμά
μου, δεν μιλούσα, δεν ήθελα να γίνω στόχος», διηγείται στα «NEA». Αυτό που τη
βοήθησε να ανακτήσει την ψυχραιμία της ήταν όταν παρατήρησε ότι, αν και οι
δράστες είχαν πυροβολήσει αρκετές φορές, δεν υπήρχαν σοβαρές ζημιές στο
λεωφορείο: «Μέχρι που σκεφτήκαμε πως ήταν… άσφαιρα», σημειώνει
χαρακτηριστικά.

Οι ώρες ωστόσο περνούσαν αργά, ήταν άυπνοι, κατάκοποι, πεινασμένοι και
διψασμένοι, με όλες τις βασικές τους ανάγκες καταπιεσμένες – το πρόβλημα της
τουαλέτας ήταν τραγικό. «Οι άντρες έκαναν την ανάγκη τους στα σκαλάκια της
πίσω πόρτας. Όσο πέρναγε η ώρα η δυσοσμία ήταν αφόρητη…».

«Οι δύο απαγωγείς ήταν παιδιά που έπαιζαν κάποιο επικίνδυνο παιχνίδι, αλλά δεν
γνώριζαν τους όρους και τους κανόνες του παιχνιδιού. Δεν είχαν τη στόφα των
φονιάδων – αν την είχαν θα μας είχαν δείξει τα δόντια τους απ’ την αρχή… Ανά
πάσα στιγμή, όμως, μπορούσε να γίνει μια στραβή και να θρηνούσαμε θύματα»!

Εξαντλημένος αλλά και πανευτυχής που βρισκόταν ξανά στο σπίτι του ήταν χθες ο
39χρονος Γιώργος Βασιλάς, ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές των γεγονότων
που διαδραματίστηκαν μέσα στο ακινητοποιημένο λεωφορείο. Στη διάρκεια των 19
ωρών ομηρείας του κρατούσε ήρεμους και ψύχραιμους τους απαγωγείς, ανέλαβε
διαμεσολαβητικό ρόλο με την Αστυνομία και μιλούσε, παράλληλα με τη Στέλλα
Ματαρά, με τον διαπραγματευτή, ανώτερους αξιωματικούς και τους δύο Αλβανούς
απαγωγείς: «Δοξάζω τον Θεό που ύστερα από τόσες ώρες ταλαιπωρίας είμαι
ζωντανός και σας μιλάω!».

«ΔΕΝ ΗΞΕΡΑΝ TI ΗΘΕΛΑΝ»

«Έβαλε την καραμπίνα στο κεφάλι μου»

«Τους μιλούσα και τους κρατούσα ήρεμους, έπιανα μαζί τους κουβέντα» λέει ο Γιώργος Βασιλάς

ΟΙ ΑΠΑΓΩΓΕΙΣ είχαν φέρει μαζί τους νερό, τσιγάρα και κρουασάν αλλά
κανένας όμηρος δεν μπορούσε να φάει κάτι: «Ήμασταν όλοι με ένα τσιγάρο στο
χέρι και όταν τέλειωσαν τα δικά μας μάς έδιναν απ’ αυτά που είχαν φέρει», λέει
στα «NEA» ο Γιώργος Βασιλάς που πήρε το δρομολόγιο των 5.30 για να προλάβει το
ραντεβού του με το νοσοκομείο – αντιμετώπισε τελευταία σοβαρό πρόβλημα υγείας
με τους λεμφαδένες του. «Με συνόδευε η Λίλη, η Ουκρανή φίλη μου. Οι Αλβανοί
ήταν μπερδεμένοι, δεν ήξεραν τι ακριβώς ήθελαν, πυροβολούσαν για να δείξουν
στην Αστυνομία πόσο επικίνδυνοι είναι, αλλά σε εμάς έλεγαν “δεν θα σας
πειράξουμε”, “δεν έχουμε σκοπό να σκοτώσουμε κανέναν”. Τους μιλούσα και τους
κρατούσα ήρεμους, έπιανα μαζί τους κουβέντα και τους έλεγα “άντε παιδιά, όλα
θα τελειώσουν καλά και σύντομα θα βρεθούμε και έξω να γνωριστούμε
καλύτερα…”».

Τα πράγματα ζόρισαν περισσότερο για τον Γιώργο τις πρώτες ώρες της ομηρείας,
όταν οι απαγωγείς προσπαθούσαν απεγνωσμένα να βρουν κάποιον να οδηγήσει το
λεωφορείο: «Κάποια στιγμή ο επονομαζόμενος Χασάν έβαλε την καραμπίνα στο
κεφάλι μου και με εξανάγκασε να καθήσω στη θέση του οδηγού. Τα κλειδιά ήταν
εκεί, αλλά ψύχραιμα του είπα: “Ρε φίλε, αν είναι δυνατόν να ξέρω να οδηγήσω
λεωφορείο! Θα σας σκοτώσω όλους”… Ευτυχώς το ίδιο έκαναν και άλλοι»,
συμπληρώνει!

Ένας απ’ αυτούς, ο Βασίλης Σερέτης, παρ’ όλο που είναι επαγγελματίας οδηγός
και είχε μαζί του το επαγγελματικό του δίπλωμα, αρνήθηκε κάθε σχέση με την
οδήγηση: «Φοβήθηκα μήπως μας ψάξουν τσέπες και πορτοφόλια και το βρουν. Ο
οδηγός τούς δημιούργησε μεγάλη αναταραχή με αυτό που έκανε και εμείς
ακολουθήσαμε το παράδειγμά του…».

TI ΛΕΕΙ Ο ΟΔΗΓΟΣ ΤΟΥ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΥ

«Λειτούργησα ενστικτωδώς…»

«Προσπάθησα να σώσω όσο περισσότερους επιβάτες μπορούσα», λέει ο οδηγός Χρυσόστομος Μητσός

Ο ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ της λεωφορειοπειρατείας ήταν αναμφίβολα ο 33χρονος
οδηγός του λεωφορείου Χρυσόστομος Μητσός, καθώς με την αντίδρασή του να φύγει
από το λεωφορείο χάλασε τα σχέδια των πειρατών. «Λειτούργησα ενστικτωδώς και
με βάση ό,τι είχα μάθει στην εκπαίδευση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Έδρασα
όσο πιο γρήγορα γινόταν και προσπάθησα να σώσω όσο περισσότερους επιβάτες
μπορούσα». Ο Μητσός παρακολουθούσε την εξέλιξη της πειρατείας από το
αστυνομικό τμήμα της Παλλήνης όπου είχε μεταφερθεί για κατάθεση. «Παρακαλούσα
να τελειώσει η ιστορία το συντομότερο δυνατό δίχως παρενέργειες, όπως και
ευτυχώς έγινε». Όσο για το πότε θα είναι έτοιμος να πιάσει ξανά στα χέρια του
το τιμόνι του λεωφορείου η απάντηση είναι αφοπλιστική. «Νομίζω ότι τώρα είμαι
περισσότερο έτοιμος από ποτέ».

«Ακόμη και τώρα δεν έχω συνειδητοποιήσει πώς βρέθηκα έξω από το λεωφορείο.
Προσπαθούσα να ανακαλέσω στη μνήμη μου τη στιγμή που με τον Μάκη (ο οδηγός του
λεωφορείου) βρεθήκαμε στον δρόμο και δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω». Ο Ηλίας
Βοϊβόντας, εισπράκτορας του λεωφορείου, λέει ότι νιώθει ακόμη τρομαγμένος και
πανικοβλημένος. «Δεν ξέρω πότε θα ξαναμπώ σε λεωφορείο. Σίγουρα θα μου πάρει
χρόνο».

ΒΟΗΘΗΣΑΝ ΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΑΓΩΓΕΩΝ

«Σαν παιδιά που τα ‘πιασαν στα πράσα»

«Το ότι οι δράστες τα είχαν χαμένα θα μπορούσε να εξελιχθεί επικίνδυνα», περιγράφει η κ. Στέλλα Ματαρά

H ΣΤΕΛΛΑ MATAPA, υπάλληλος του ΚΤΕΛ, ανέλαβε την επικοινωνία των
απαγωγέων με τα μέσα ενημέρωσης και την Αστυνομία. «Φοβήθηκα πολύ, ωστόσο η
μοναδική περίπτωση για να τελειώσει η περιπέτεια αυτή ομαλά για εμάς ήταν να
διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας και να συνεργαστούμε όσο μπορούσαμε καλύτερα με
τους πειρατές. Το ότι οι δράστες τα είχαν χαμένα θα μπορούσε να εξελιχθεί
επικίνδυνα για εμάς, καθώς θα μπορούσαν να κάνουν κάτι το αψυχολόγητο».

Καθοριστικό ρόλο στην ψυχολογία των απαγωγέων έπαιξε η παρουσία των συγγενών
τους και οι παρακλήσεις τους να παραδοθούν. Το τελευταίο τέταρτο της ομηρείας
είχαν χαλαρώσει, γελούσαν και έκαναν πλάκα. Ο Χασάν μάλιστα αναφώνησε: «Ωχ,
τώρα που τελειώνουν όλα σκέφτομαι το αφεντικό μου, τον κυρ-Λευτέρη, που θα με
δει στην τηλεόραση και θα γίνω ρεζίλι»… «Ένιωθε σαν μικρό παιδί που το
έπιασαν στα πράσα…» λέει ο Γιώργος Βασιλάς.

Όταν αποφασίστηκε η παράδοση των απαγωγέων ο διαπραγματευτής της Αστυνομίας
μίλησε με τους απαγωγείς αλλά και με τον Γιώργο Βασιλά: «Μου έδωσε οδηγίες πώς
πρέπει να φερθούν οι όμηροι και πώς θα βγούμε από το λεωφορείο. Πρώτα οι
απαγωγείς πέταξαν τις δύο καραμπίνες και τον σάκο, μετά άνοιξε την πόρτα η
Στέλλα και βγήκε, ακολούθησαν οι δύο Αλβανοί που τους… εξαφάνισαν εν ριπή
οφθαλμού και μετά οι υπόλοιποι…».