«Ποντίκι» όπως… πινέλο

Γιορτή χωρίς d.j.; Όχι βέβαια. Μέχρι την Κυριακή το βράδυ στον @υλο κόσμο δεν χρειάστηκε, καθώς το πρόγραμμα είχε VJ (Video Jay) – ανάμειξη βίντεο – από τη Μαργαρίτα Σταυράκη, μαζί με τα έργα που έφεραν οι επισκέπτες και προβάλλονταν στην κεντρική οθόνη της αίθουσας. Μετά τις 21.00 όμως χθες, τα ηνία πήραν οι Γερμανοί καλλιτέχνες Lichtsport με κολλάζ ηλεκτρονικής μουσικής και όχι μόνο

Οι πόρτες άνοιξαν στις δύο το μεσημέρι του Σαββάτου στο «Club 22», στη
Λεωφόρο Βουλιαγμένης. Οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες που συμμετείχαν στο Φεστιβάλ
Ψηφιακής Τέχνης @υλος Κόσμος ήταν εκεί. Οι επισκέπτες άργησαν λιγάκι, αλλά
μετά τις πέντε αρκετές εκατοντάδες πέρασαν το κατώφλι. Με ένα καφεδάκι στο
χέρι, η περιήγηση στον μαγικό κόσμο της web art άρχιζε.

Ο κόσμος: Νεολαία στο μεγαλύτερο ποσοστό, χωρίς να λείψουν οι
εμφανίσεις σαραντάρηδων και κάποιων πιτσιρικιών που ακολούθησαν τους γονείς
του. Κορίτσια και αγόρια κυκλοφορούσαν στον χώρο, με τα αγόρια να υπερέχουν
ελαφρώς αριθμητικά. Οι περισσότεροι ασχολούνται με την τέχνη ή τους
υπολογιστές, χωρίς να λείπουν και οι νεοφώτιστοι. «Μου αρέσει η ψηφιακή τέχνη,
διότι ο θεατής μπορεί να παρέμβει και να αλλάξει τα πράγματα», λέει η Άρτεμις,
αρχαιολόγος. «Είναι μια ευκαιρία για ενημέρωση, αλλά και για άμεση επαφή με
τους καλλιτέχνες», υποστηρίζει ο Στράτος, σχεδιαστής ψηφιακών μέσων.

Εν αρχή ην το video game. Οικείο σε σχετικούς και μη με την ψηφιακή
τέχνη, μας υποδεχόταν στον πρώτο καναπέ του @υλου κόσμου. Παιχνίδι ρόλων και
στο χέρι μας είναι να διαλέξουμε χαρακτήρα, να τον βαφτίσουμε, να κάνουμε
συμμαχίες, αλλά και να πιάσουμε κουβέντα με τους συμπαίκτες, όπως εξηγεί ο
Παναγιώτης Δεληνικόλας, ο οποίος μας ξενάγησε.

Πείτε το χωρίς λόγια! Συστηθείτε μέσα από πέντε εικόνες. Και μιλήστε με
τα μάτια που σας κοιτούν ή σας ακολουθούν από την οθόνη μόνο με ένα κλικ. Όλα
αυτά στο Without words (Χωρίς λόγια), το project το οποίο για να δημιουργηθεί
χρειάστηκε έξι ημέρες από 25 καλλιτέχνες από την Ευρώπη και την Ασία. Όσοι
μπήκαν στον πειρασμό να καθήσουν στον καναπέ έπαιξαν γράφοντας τι σημαίνουν
για εκείνους μια σειρά από εικόνες. Με έκπληξη στο τέλος σύγκριναν τις
απαντήσεις τους με εκείνες άλλων παικτών και διαπίστωναν πως ένας σουγιάς
μπορεί να είχε χαρακτηριστεί και ως… ψόφια κατσαρίδα!

Ένα «άδειο φιλμ» (Empty Film) ακολουθούσε. H αντίδραση στον τίτλο
άμεση, αλλά ο δημιουργός του Δημήτρης Δεληνικόλας εξηγούσε πως ήταν απατηλός,
αφού η ιστοσελίδα του κρύβει τη βασική ιδέα για μια μελλοντική ταινία και ζητά
από τους επισκέπτες να καταθέσουν τις δικές τους προτάσεις.

Πήρατε τα χάπια σας; H Λήδα Πάττα στο βάθος της αίθουσας ήταν εκεί για
να μας προσφέρει τη «δόση» μας. Βιταμίνες, ορμόνες, αντισυλληπτικά, κάψουλες
και κλασικά δισκία «προκαλούσαν» τους επισκέπτες να πιάσουν το «ποντίκι» στο
χέρι τους και να εξερευνήσουν τι έκρυβαν τα δεκάδες πολύχρωμα και θορυβώδη
χαπάκια της οθόνης. Να πάρουν οδηγίες χρήσης, αλλά και να «γευτούν» τις
εκπλήξεις, καθώς η ένδειξη «game over», δεν έδινε τέλος στο παιχνίδι, αλλά μας
έστελνε να «ταΐσουμε» με χαπάκια – αντί με τις γνωστές μπιλίτσες – τον παλιό
αγαπημένο packman.

Ποίηση για όλες τις αισθήσεις, με ήχους και εικόνες, αλλά και τη
δυνατότητα να αλλάξουμε τη ροή των στίχων ήταν η πρόταση του Γιώργου Κτενίδη,
που έδωσε την αφορμή να ανάψει η κουβέντα περί παραδοσιακής και ηλεκτρονικής
ποίησης, ενώ πιο δίπλα ο Μιχάλης Ζαχαρίας διέλυε την εικόνα ενός
ηλιοβασιλέματος και την αυτοπροσωπογραφία του στα pixels εξ ων συνετέθησαν.

Πίσω από όλα βρισκόταν οι Πολίτες για το Μέλλον σε συνεργασία με το
Κέντρο για τον Ψηφιακό Πολιτισμό «Φούρνο» και το περιοδικό «Highlights», με
την υποστήριξη του προγράμματος Νεολαίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με τη
συνεργασία της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς.

LINK

htpp: //www.highlights.gr