Θέλω Mουντιάλ!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
|
Ο Μιχάλης Καψής με τη φανέλα της Μεικτής Κόσμου, απέναντι στον Ετό της |
Ένα-ένα ανεβαίνει τα σκαλοπάτια της δόξας και της καταξίωσης στο ευρωπαϊκό
ποδοσφαιρικό στερέωμα ο Μιχάλης Καψής, χωρίς όμως όλα αυτά που συμβαίνουν με
την καριέρα του να έχουν αλλάξει τον χαρακτήρα του. Την περασμένη αγωνιστική
περίοδο ζούσε την παρακμή της AEK. Μερικούς μήνες αργότερα γεύτηκε το νέκταρ.
«Αν πω ότι έναν χρόνο πριν μπορούσα να φαντασθώ, άντε να ονειρευτώ όλα αυτά
που θα συνέβαιναν στην καριέρα μου, θα έλεγα ένα μεγάλο ψέμα», είπε ο Μιχάλης
Καψής και συνέχισε: «Όχι, ειλικρινά δεν φανταζόμουν ότι τα πράγματα θα άλλαζαν
με καταιγιστικό τρόπο προς το καλύτερο. Έχω φιλοδοξίες. Βάζω στόχους. Όμως,
δεν παραγνωρίζω ότι όλα όσα έχουν συμβεί δεν οφείλονται αποκλειστικά στον
Μιχάλη Καψή, αλλά ήρθαν μέσα από την ομαδική διάκριση. Αν δεν υπήρχε το EURO
της Πορτογαλίας, ίσως να μην είχε αλλάξει τίποτα. Και για μένα, αλλά και για
τα άλλα παιδιά της Εθνικής».
Πώς ένιωσες όταν πληροφορήθηκες την πρόσκλησή σου στη Μεικτή Κόσμου για το
παιχνίδι κόντρα στην Μπαρτσελόνα;
Ήταν κάτι που δεν το περίμενα. Ξαφνιάστηκα. Όταν μου το γνωστοποίησαν από την
ομάδα μου, την Μπορντό μού έκανε εντύπωση.
Και την Τρίτη όταν βρέθηκες στο Καμπ Νου κόντρα στον Ροναλντίνιο και την
παρέα του;
Όπως και να το κάνουμε, η χαρά που αισθάνθηκα ήταν μεγάλη. Χαρά όχι μόνο για
την προσωπική μου διάκριση, αλλά, κυρίως, για τον σκοπό για τον οποίο έγινε το
παιχνίδι. Είναι μεγάλο πράγμα να ξέρεις ότι το όνομά σου συνδέθηκε με έναν
ιερό σκοπό. Είναι κάτι που θα έχεις να το διηγείσαι σε όλη σου τη ζωή.
Υπάρχει κάτι ξεχωριστό από αυτό το παιχνίδι που θα θυμάσαι και θα
διηγείσαι;
Το ότι πέρασα κάποιες ώρες δίπλα σε έναν από τους κορυφαίους παίκτες του
κόσμου, τον Γιόχαν Κρόιφ, που ήταν προπονητής της Μεικτής. Πριν από το ματς
μάς μίλησε, μας είπε να ευχαριστηθούμε το παιχνίδι και να προσέξουμε να μην
τραυματισθούμε, γιατί μας χρειάζονται οι ομάδες μας. Ο Κρόιφ, αυτός ο μεγάλος
άσος του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, ήταν εκεί μαζί μας, ένας απλός άνθρωπος,
χωρίς ίχνος βεντετισμού».
NA ΠΑΜΕ ΜΟΥΝΤΙΑΛ
H κατάκτηση του Euro 2004 αποτελεί τη μεγαλύτερη διάκριση στην καριέρα του. Το
παιχνίδι της περασμένης Τρίτης με τη Μεικτή Κόσμου κόντρα στην Μπαρτσελόνα,
μια στιγμή που θα έχει να διηγείται.
Τελειώνουν εδώ οι φιλοδοξίες του Μιχάλη Καψή; Ή μήπως υπάρχουν
κάποια ανεκπλήρωτα όνειρα;
Δεν ξέρω αν είναι ανεκπλήρωτο όνειρο. Και δεν θέλω να μιλάω για ανεκπλήρωτες
επιθυμίες. Μου αρέσει να βάζω στόχους. Εφικτούς. Και να προσπαθώ να τους
πετύχω. Πάντως, θα ήθελα να παίξω στο Μουντιάλ του 2006 στα γήπεδα της
Γερμανίας. Για μένα είναι η τελευταία ευκαιρία στην καριέρα μου να βρεθώ σε
μία μεγάλη διοργάνωση. Και δεν θα ήθελα να την χάσω. Πάνω από όλα, όμως, να
είμαι υγιής. Για να μπορέσω να τα καταφέρω.
H μεγάλη πορεία του Μιχάλη Καψή προς την κορυφή ξεκίνησε από εκείνο το
αλησμόνητο παιχνίδι της Εθνικής στη Σαραγόσα, κόντρα στην Ισπανία.
«Δεν φοβάμαι, ούτε ντρέπομαι να πω – επεσήμανε ο Καψής – ότι σε εκείνο το
παιχνίδι κλήθηκαν κατ’ ανάγκη στην Εθνική, λόγω του τραυματισμού του Άντζα.
Δεν πίστευα ποτέ ότι ο κ. Ρεχάγκελ θα με είχε στην αρχική ενδεκάδα. Είχαν
συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι πήγαινα στην Ισπανία για να συμπληρώσω την 18άδα.
Να είμαι στον πάγκο ή την εξέδρα. Τελικά διαψεύσθηκα. Ο προπονητής με έριξε
στα βαθιά και τα κατάφερα. Όταν μου έδωσε τον ρόλο του φρουρού του Ραούλ,
ήξερα πως αν χάναμε θα ήμουν αυτός που θα πλήρωνε τη νύφη. Τελικά κερδίσαμε
και πήγα και εγώ καλά».
AN… ΞΑΝΑΓΕΝΝΙΟΜΟΥΝ
Είθισται παίκτες καταξιωμένοι, που κουβαλούν επιτυχίες στην πλάτη τους, να
δηλώνουν απόλυτα ικανοποιημένοι. Όταν όμως ρωτήσαμε τον Μιχάλη Καψή «αν
ξανάρχιζες την καριέρα σου, θα ήθελες να ήσουν επιθετικός και όχι αμυντικός;»,
η ειλικρίνεια με την οποία απάντησε ήταν αφοπλιστική.
«Αυτό ναι – είπε x θα το ήθελα. Και τα νέα παιδιά που βλέπω να παίζουν
ποδόσφαιρο, τους λέω να μη γίνουν αμυντικοί. Όπως και να το κάνουμε οι παίκτες
της μεσαίας γραμμής και της επίθεσης είναι αυτοί που παίρνουν τη μεγαλύτερη
δόξα. Το λάθος του επιθετικού μπορεί να μη στοιχίσει. Του αμυντικού όμως; Για
παράδειγμα, αν δεν τα πήγαινα καλά με τον Ραούλ σε ένα από τα παιχνίδια με την
Ισπανία, όλοι θα έλεγαν για τα λάθη του Καψή που στοίχισαν στην ομάδα. Και θα
είχαν δίκιο. Όμως, εμένα αυτό με αγχώνει. Γι’ αυτό και αν ξεκινούσα τώρα την
καριέρα μου, θα επεδίωκα να καθιερωνόμουν στη μεσαία γραμμή ή την επίθεση».
Ο Μιχάλης Καψής δούλεψε πολύ για να φθάσει σε αυτά τα επίπεδα. Το μόνο που
σκέφτεται είναι πως αυτή η επιτυχία ήρθε στα 30 του χρόνια. Και θα ήθελε τα
«καλύτερα χρόνια» να έρθουν νωρίτερα, όταν ήταν 24-25 ετών, όχι για κανέναν
άλλο λόγο, παρά μόνο «για να είναι πιο άνετος ψυχολογικά».
Τώρα στο Μπορντό, που είναι φημισμένο για τα περίφημα κρασιά του, βρήκε το
λιμάνι που έψαχνε. «Οι συνθήκες εργασίας είναι καλύτερες από αυτές που υπήρχαν
στην AEK και στους Θρακομακεδόνες. Και ένα άλλο πράγμα που με έχει βοηθήσει
είναι ότι δεν ξέρω τη γλώσσα. Δεν βλέπω τηλεόραση, δεν διαβάζω εφημερίδες, δεν
ξέρω αν γράφουν για μένα και είμαι ήσυχος. Έχω ηρεμήσει από τα διάφορα
κουτσομπολιά που συχνά διάβαζα για μένα στην Ελλάδα».
Google news
