Συνασπισμός… νέας εποχής

Οι τελευταίες και ίσως πιο ενδιαφέρουσες σελίδες του μεγαλύτερου κεφαλαίου
της πολιτικής ιστορίας του Συνασπισμού θα γραφούν τις επόμενες ημέρες στο
συνέδριο του κόμματος. H προαναγγελθείσα αποχώρηση του Νίκου Κωνσταντόπουλου
από την προεδρία του ΣΥΝ, έντεκα ολόκληρα χρόνια μετά την ανάληψή της, αν και
δεν ενέχει το στοιχείο της έκπληξης, σηματοδοτεί κατά κοινή παραδοχή την
έναρξη μιας νέας εποχής για το κόμμα της Αριστεράς. Κι αυτό διότι οι
περισσότερες στρατηγικές επιλογές του ΣΥΝ έφεραν έως σήμερα την προσωπική του
σφραγίδα.

Το 4ο Συνέδριο του Συνασπισμού χαρακτηρίζεται «σταθμός» για τις εξελίξεις στην
Κουμουνδούρου όχι μόνο γιατί ο διάδοχος του κ. Κωνσταντόπουλου – ανεξαρτήτως
του ποιος θα εγκατασταθεί στο γραφείο του 7ου ορόφου – θα διαμορφώσει τη δική
του πολιτική, αλλά πρωτίστως διότι αναμένεται να προκαλέσει αναταράξεις στις
ευαίσθητες εδώ και καιρό εσωκομματικές ισορροπίες.

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, τα αποτελέσματα της κορυφαίας κομματικής
διαδικασίας για τον ΣΥΝ θα αναδείξουν έναν νέο χάρτη πολιτικών δυνάμεων που
για πολλούς θα ανατρέψει σε μεγάλο βαθμό τις επιλογές της απερχόμενης ηγεσίας
του κόμματος. Για παράδειγμα, σε περίπτωση που νικητής του συνεδρίου
αναδειχθεί ο Αλέκος Αλαβάνος θα αποκαταστήσει τις διαταραγμένες σχέσεις του
κόμματος με τον ΣΥΡΙΖΑ, βάζοντας τέλος στην πολιτική βεντέτα που ξέσπασε λίγο
πριν από τις ευρωεκλογές μεταξύ του Νίκου Κωνσταντόπουλου και των επικεφαλής
των συνιστωσών τών συμμαχικών δυνάμεων. Αν, πάλι, εκλεγεί πρόεδρος ο Μιχάλης
Παπαγιαννάκης, δεν θα αποτρέψει, σύμφωνα με τις θέσεις του, την – υπό όρους
αυτονομία – επανέναρξη διαλόγου με το ΠΑΣΟΚ που είχε αποκλείσει ο αποχωρών
πρόεδρος του ΣΥΝ.

11 χρόνια Συνέδρια

H πρόσφατη ιστορία καταδεικνύει πως όλα τα συνέδρια του Συνασπισμού της
Αριστεράς και της Προόδου, που το 2003 μετονομάστηκε σε Συνασπισμό της
Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας, επέφεραν σημαντικές ανατροπές στην
πορεία του κόμματος.

Παραίτηση Δαμανάκη

ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ που διεξήχθη τον Δεκέμβριο του 1993 είχε δραματικό
χαρακτήρα. Ο Συνασπισμός είχε μείνει εκτός Βουλής και η πρόεδρός του Μαρία
Δαμανάκη είχε αποχωρήσει από την ηγεσία ήδη από το βράδυ των εκλογών. Στο
συνέδριο που έγινε με σφιγμένα τα δόντια η αναμέτρηση μεταξύ τεσσάρων στελεχών
(Αλαβάνος, Κουβέλης, Κωνσταντόπουλος, Παπαγιαννάκης) ανέδειξε νέο πρόεδρο του
κόμματος τον Νίκο Κωνσταντόπουλο. Στον δεύτερο γύρο πέρασαν οι Νίκος
Κωνσταντόπουλος (28%) και Αλέκος Αλαβάνος 42%). Επικράτησε όμως ο πρώτος,
συγκεντρώνοντας τις δυνάμεις των άλλων υποψηφίων. H παρουσία του στο τιμόνι
του ΣΥΝ προκάλεσε αλλαγές στην πλεύση του κόμματος και μετέπειτα συγκρούσεις
ακόμη και με την M. Δαμανάκη.

Κυριαρχία Σημίτη…

ΤΟ 1996 το σκηνικό στο εσωτερικό του ΣΥΝ είχε αρχίσει να
σταθεροποιείται. Ο Συνασπισμός είχε συγκεντρώσει στις ευρωεκλογές του 1994
ποσοστό 6,25% και στις εθνικές εκλογές του 1996 το μεγαλύτερο ποσοστό στην
ιστορία του, 5,15%. Το συνέδριο χαράχτηκε από την καταλυτική παρουσία του νέου
προέδρου του ΠΑΣΟΚ Κώστα Σημίτη, ο οποίος παρουσίασε την πρότασή του για μία
ευρύτερη συνεργασία της Κεντροαριστεράς. Στελέχη της Κουμουνδούρου θυμούνται
σήμερα πως ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ απέσπασε τόσο έντονο χειροκρότημα που
ορισμένοι έλεγαν τότε πως ο κ. Σημίτης μίλησε ως πρόεδρος του ΣΥΝ και ο κ.
Κωνσταντόπουλος ως εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ. Στο συνέδριο του ’96 τα ποσοστά που
διαμορφώθηκαν έδιναν ποσοστό 60% στις κυρίαρχες δυνάμεις φίλα προσκείμενες
στον προοδευτικό εκσυγχρονισμό (46% προεδρικοί, 10% Κουβελικοί, 3% Σημιτικοί)
και 40% στις πιο αριστερές φωνές του ΣΥΝ.

Κόπωση της «συγκυβέρνησης»

ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ του 2000 οι δυνάμεις των τάσεων μοιράζονται. Γεννιέται η
Ανανεωτική Συσπείρωση, που καταγράφει ποσοστό 15%, ενώ το μπλοκ
Κωνσταντόπουλου, Προεδρικοί (32%) συμμαχεί με το ισχυρότατο Αριστερό Ρεύμα
(42%) και ελέγχει την πλειοψηφία του κόμματος. H «συγκυβέρνηση» εξελίσσεται
ομαλά μέχρι τις εθνικές εκλογές του 2004. Ο «γάμος» τους όμως παρουσιάζει
σημάδια κόπωσης και διαλύεται στην πρόσφατη Κεντρική Επιτροπή λόγω
ασυμφωνίας… θέσεων. Αφορμή για τη μεγάλη σύγκρουση των δύο μπλοκ αποτέλεσε η
ακύρωση της συμμαχίας με τον ΣΥΡΙΖΑ και οι αντίθετες απόψεις στο σχέδιο Ανάν.