2.000 οικόπεδα – σκουπιδότοποι

Έχουν έκταση που ισούται με δεκατρείς… Εθνικούς Κήπους ή με εξήμισι Πεδία
του Άρεως. Πρόκειται για τα λεγόμενα «εγκαταλελειμμένα» οικόπεδα (περισσότερα
από 2.000 τα υπολογίζει ο Δήμος Αθηναίων), που βρίσκονται διάσπαρτα στην Αθήνα
και έχουν αφεθεί στην τύχη τους.

«Έχουν μετατραπεί σε σκουπιδότοπους, υπαίθριες χωματερές στις οποίες αφήνουν
οι πολίτες (ανάμεσα σε τεράστια χόρτα, λάσπες, πέτρες) βαριά αντικείμενα,
μπάζα, άχρηστα ηλεκτρικά είδη, οτιδήποτε είναι για πέταμα, ακόμη και
αυτοκίνητα ή μηχανάκια», εξηγεί ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος Αθηναίων κ. Χρήστος
Τεντόμας. Ο Δήμος Αθηναίων έχει αρχίσει μια διαδικασία καταγραφής όλων αυτών
των οικοπέδων – συνολικής έκτασης 2.000 και πλέον στρεμμάτων -, ενώ οι πολίτες
που διαμένουν κοντά σε αυτά διαμαρτύρονται, γιατί τα βλέπουν να μετατρέπονται
σε εστίες μόλυνσης.

Το πρόβλημα αφορά όλες τις γειτονιές της Αθήνας. Από τον Βοτανικό έως το
Θησείο, από τα Πετράλωνα έως το Γκάζι και το Μεταξουργείο. Οι Αμπελόκηποι, του
Γκύζη, η Κυψέλη «υποφέρουν» από τα εγκαταλελειμμένα οικόπεδα. «Οι ιδιοκτήτες
τους, για διάφορους λόγους, αδιαφορούν γι’ αυτά. Κάποια ανήκουν σε πολλούς
κληρονόμους, οι οποίοι δεν είναι διατεθειμένοι να συνεννοηθούν μεταξύ τους,
άλλων οικοπέδων οι ιδιοκτήτες ζουν χρόνια στο εξωτερικό (έχουμε πολλές
περιπτώσεις μεταναστών στις Ηνωμένες Πολιτείες), ενώ λιγότεροι είναι αυτοί που
έχουν μετακομίσει σε προάστια και απλώς δεν ενδιαφέρονται», υποστηρίζει ο
αντιδήμαρχος.

«Ψάχνουμε να τους βρούμε»

Σύμφωνα με τη νομική υπηρεσία του δήμου, οι υπηρεσίες καθαριότητας δεν μπορούν
να κάνουν απολύτως καμία ενέργεια αφού πρόκειται για ιδιοκτησίες, περιουσίες
ιδιωτών. «Το μόνο που κάνουμε είναι να ερχόμαστε σε συνεννόηση με τους
ιδιοκτήτες, αφού τους εντοπίσουμε. Τους ζητάμε, είτε να περιφράξουν την
περιουσία τους είτε να μας επιτρέψουν να τα καθαρίσουμε», λένε από την πλατεία
Κοτζιά. Οι περιβαλλοντολόγοι, πάντως, υποστηρίζουν ότι αν υπήρχε – θεωρητικά –
ένα πρόγραμμα εξαγοράς αυτών των οικοπέδων και μετατροπής τους σε χώρους
πρασίνου, η ποιότητα ζωής στο Λεκανοπέδιο θα ήταν τελείως διαφορετική. Βέβαια,
η αλλαγή θα ήταν καταλυτική αν αυτά τα 2.000 στρέμματα ήταν ενιαία και όχι
διασκορπισμένα.

Αν γίνονταν «πράσινα» θα μείωναν τη ρύπανση

ΣΥΜΦΩΝΑ με έρευνα του Πολυτεχνείου, εάν στον αστικό ιστό του
Λεκανοπεδίου είχαν προστεθεί 2.000 στρέμματα πρασίνου τότε θα επηρεαζόταν το
μικροκλίμα της περιοχής (η μέση θερμοκρασία τους καλοκαιρινούς μήνες θα ήταν
κατά 1 με 1,2 βαθμούς χαμηλότερη), ενώ και η ατμοσφαιρική ρύπανση θα είχε
περιοριστεί – σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας οι ημέρες που οι επιμέρους
ρύποι πλησιάζουν τα όρια επιφυλακής θα ήταν κατά 3 λιγότερες το έτος. Επιπλέον
σε κάθε κάτοικο του Λεκανοπέδιου θα αντιστοιχούσαν 3 τετραγωνικά μέτρα
πρασίνου αντί για 2,5 που είναι η σημερινή αναλογία.