«Mας βλέπουν σαν… σωτήρες»

Κλείνουν τον εξοπλισμό τους σε ένα βαλιτσάκι. Εξετάζουν στα αγροτικά
ιατρεία όπου υπάρχουν, διαφορετικά βλέπουν τους ασθενείς τους σε καφενεία και
σπίτια. Στα ορεινά και απομονωμένα χωριά των Χανίων οι αγροτικοί γιατροί είναι
και οι μόνοι σταθεροί επισκέπτες των ηλικιωμένων κατοίκων.

«Πώς μπορείς να πεις στον ηλικιωμένο άνθρωπο που σε εμπιστεύεται, σε νιώθει δικό του άνθρωπο, ότι το ωράριό σου έληξε και δεν θα τον δεις;», λέει ο αγροτικός γιατρός Παναγιώτης Μανιατάκης, ο οποίος παίρνει την πίεση της κ. Μαρίας Θεοδωράκη στο καφενείο

Ο Παναγιώτης Μανιατάκης είναι ο μόνος γιατρός ο οποίος υπηρετεί στο διθέσιο
αγροτικό ιατρείο Ροδοβανίου. Μία φορά την εβδομάδα, ο νεαρός γιατρός κάνει
περιοδεία στα γύρω χωριά: στα Τεμένια, τη Μάζα, τα Καμάρια οι κάτοικοι του
επιφυλάσσουν εντυπωσιακή υποδοχή, τον βλέπουν σαν σωτήρα. «Ο Θεός να τον έχει
καλά να μας φροντίζει», λέει η κ. Μαρία Θεοδωράκη λίγο πριν ο αγροτικός
γιατρός τής πάρει την πίεση στο παλιό καφενείο της Μάζας. Όταν εξετάζονται
όλοι στο καφενείο, ο γιατρός συνεχίζει στις γειτονιές του χωριού και
επισκέπτεται τους ηλικιωμένους που δεν μπορούν να μετακινηθούν. Ο Παναγιώτης
Μανιατάκης βρίσκεται στη δεύτερη θητεία στο ιατρείο Ροδοβανίου, αφού όταν
έληξε η πρώτη ουδείς είχε δείξει ενδιαφέρον για να τον αντικαταστήσει. «Δεν
είναι εύκολη υπόθεση η θητεία στο αγροτικό ιατρείο, αλλά η εμπειρία είναι
σημαντική. Δεν υπάρχει ωράριο, δεν υπάρχουν αργίες και Σαββατοκύριακα».

«Παρότι είμαι ξένη, νομίζω ότι ο κόσμος αναγνωρίζει τη διάθεση τη δική μου και των συναδέλφων μου να τους βοηθήσουμε, να τους πούμε μια κουβέντα», λέει η Αθηναία γιατρός Βασιλική Μπέρη, η οποία επισημαίνει πως τα περισσότερα περιστατικά που καλείται να αντιμετωπίσει αφορούν κατάθλιψη

Με την ίδια εμπιστοσύνη υποδέχονται οι κάτοικοι του Καμπανού και του
Επανοχωρίου, στη ρίζα των Λευκών Ορέων, τη Βασιλική Μπέρη. H νεαρή Αθηναία
γιατρός βρέθηκε στα ορεινά των Χανίων, αφού ήταν η μοναδική η οποία εκδήλωσε
ενδιαφέρον να ζήσει – έστω για ένα διάστημα – εκεί όταν το αγροτικό ιατρείο
Καμπανού έμεινε χωρίς γιατρό. «Το ιατρείο δεν διαθέτει ούτε έναν απινιδωτή,
ενώ οι τσάντες μας είναι κινητά φαρμακεία, αφού δεν υπάρχει χώρος για
αποθήκευση βασικών φαρμάκων». Όμως, αυτό που επισημαίνει η κ. Μπέρη είναι πως
τα περισσότερα περιστατικά τα οποία καλείται να αντιμετωπίσει αφορούν
κατάθλιψη. «H μοναξιά των ηλικιωμένων είναι η βασική αιτία», λέει η νεαρή
γιατρός, η οποία εισπράττει ευγνωμοσύνη από τους ασθενείς της.