MIMHΣ ANΔPOYΛAKHΣ Στο ΠAΣΟK δεν υπάρχουν κανίβαλοι

Το ΠΑΣΟΚ λόγω του ηλικιακού status quo των στελεχών του δεν κινδυνεύει προς
το παρόν από κανίβαλους. H ασυγκράτητη ροπή του όμως προς ένα κόμμα-καρτέλ θα
μπορούσε να το μετατρέψει σε ένα κόμμα-βαμπίρ, προειδοποιεί με τον δικό του
ιδιαίτερο τρόπο ο Μίμης Ανδρουλάκης περιγράφοντας την υφιστάμενη κατάσταση
στον χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Με συνέντευξή του στα «NEA» ο βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ δηλώνει
απρόθυμος να ακολουθήσει τους εσωκομματικούς διαγκωνισμούς και καταθέτει τη
διαθεσιμότητά του για οποιαδήποτε μελλοντική αξιοποίηση από τον Γιώργο
Παπανδρέου, για τον οποίο επισημαίνει ότι δεν έχει αναπτύξει λογική βαμπίρ.

Με αφορμή την κυκλοφορία του τελευταίου του βιβλίου ο κ. Ανδρουλάκης
παρουσιάζει την πρότασή του για το Ασφαλιστικό, ενώ για το ελάχιστο εγγυημένο
εισόδημα λέει πως ορθώς η κυβέρνηση Σημίτη το απέρριψε.

H ανταπόκρισή σας στο κάλεσμα του Γιώργου Παπανδρέου έπειτα από 12 χρόνια
(φαινομενικής τουλάχιστον) πολιτικής σας αδράνειας υποδηλώνει μια διάθεση να
αποφύγετε τη μετεξέλιξή σας σε βαμπίρ;

Μα, τώρα κινδυνεύω περισσότερο να παγιδευτώ στο γκρίζο status quo – ηλικιακό
και κοινωνικό – να αναπτύξω τη λογική βαμπίρ. Ίσα ίσα πιστεύω ότι οι πολιτικοί
της περιόδου 1990-2010 θα μπουν στη μαύρη λίστα της Ιστορίας αν δεν καταφέρουν
να αποτρέψουν την πιο προβλέψιμη κοινωνική και οικονομική κρίση στην Ιστορία,
τη νέα κοινωνική καταιγίδα που θα προκαλέσει η μαγική συνταξιοδότηση της δικής
μου γενιάς.

Επενδύετε συνεπώς στην ηγεσία Παπανδρέου με την ελπίδα ότι θα τα καταφέρει
σ’ αυτό το δύσκολο κοινωνικό ζήτημα;

Ο Παπανδρέου δεν έχει λογική βαμπίρ, αλλά η επιτυχία δεν είναι ποτέ δεδομένη
στην αφετηρία. Χρειαζόμαστε γενικότερα σ’ όλη την Ευρώπη πολιτικές,
συνδικαλιστικές και πνευματικές ηγεσίες που θα έχουν το κουράγιο να πουν όλη
την αλήθεια στους ανθρώπους και να τους πείσουν ότι συμφέρει όλες τις γενιές
να μοιραστούμε δίκαια τις απολαβές, τα βάρη και τις αβεβαιότητες, παρά να
οδηγηθούμε σε μια σύγκρουση του τύπου βαμπίρ-κανίβαλοι.

Τι σας ανησυχεί στο ΠΑΣΟΚ;

Αυτήν τη στιγμή η εκκωφαντική ανεπάρκεια της κυβέρνησης έχει φέρει ένα στεγανό
ανακούφισης στο ανήσυχο πριν από λίγο ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν πρέπει να το οδηγήσει σε
μια στάση ήσσονος προσπάθειας, σε αυτοϊκανοποίηση και σε αναβολή του
αυτομετασχηματισμού του. Επίσης η προεδρολογία και η εκλογική εκκρεμότητα
έχουν βάλει σε δεύτερη μοίρα τον προσυνεδριακό διάλογο.

Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να πάει κόντρα στο ρεύμα;

Το βασικό είναι να εμπνεύσει ένα νέο πλειοψηφικό ρεύμα με τα δικά του
χαρακτηριστικά. Αν πηγαίνεις συνεχώς κόντρα στο ρεύμα μπορεί να εξαντληθείς
και να πνιγείς. Σε επιλεγμένα μόνο σημεία της ροής των πραγμάτων πρέπει να
πηγαίνεις κόντρα στο ρεύμα για να κόβεις δρόμο με ριζικές καινοτομίες.

H πλειονότητα σήμερα στο ΠΑΣΟΚ συγκροτείται από βαμπίρ, κανίβαλους ή κάτι
άλλο;

A, οι κανίβαλοι σίγουρα απουσιάζουν προς το παρόν. Το ηλικιακό status quo τους
αποκλείει. Το ΠΑΣΟΚ, όπως και κάθε άλλο κόμμα, αν αφήνει ασυγκράτητες τις
τάσεις κρατικοποίησής του και τις ροπές προς κόμμα-καρτέλ, τότε μοιραία θα
μπορούσε να γίνει κόμμα-βαμπίρ. Ευτυχώς, παρά τις βαθύτερες παραμορφώσεις του,
είναι μακριά από αυτή τη ζώνη κινδύνου.

Ορισμένοι περίμεναν μια πιο ενεργό παρουσία σας στα τεκταινόμενα στο ΠΑΣΟΚ.

Θα καταθέτω εποικοδομητικά τη διανοητική και προγραμματική μου πρόκληση για τη
νέα πολιτική του ΠΑΣΟΚ αλλά θα είμαι διακριτικός σε ρόλους, μακριά από
εσωκομματικούς διαγκωνισμούς και βέβαια δεν πρόκειται να υπερβώ με προσωπικές
κινήσεις το πλαίσιο που έχει καθορίσει ο πρόεδρος.

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ TAMEIA

H κατάρρευση έρχεται από το μέλλον

H απόσταση των γενεών που περιγράφετε στο βιβλίο σας μπορεί να γεφυρωθεί
από μια θεώρηση αριστερή, κεντροαριστερή;

H Αριστερά, σ’ όλες τις παραλλαγές της – σοσιαλιστικές, κεντροαριστερές,
κομμουνιστικές – μπορεί κάλλιστα να εξελιχθεί σε προπύργιο του βαμπιρισμού.
Βλέπουμε πολύ συχνά κόμματα και συνδικάτα, αριστερά και δεξιά, να συμμετέχουν
δίχως να το συνειδητοποιούν σε μια γκρίζα συμπαιγνία εις βάρος των απόντων,
των επερχόμενων γενεών. Δηλαδή πετούν όλες τις καυτές πατάτες στους επόμενους.

Τελευταία γίνεται μεγάλη συζήτηση για το Ασφαλιστικό. H κυβέρνηση της N.Δ.
όμως ισχυρίζεται ότι δεν ανοίγει τώρα το θέμα…

Ναι, ορισμένοι κύκλοι της θέλουν προφανώς να φτάσουμε στο αμήν, ώστε σε
συνθήκες κρίσης, κατάρρευσης των μεγάλων Ταμείων και υπό το κράτος πανικού και
υπό την πίεση της Κομισιόν να προχωρήσει αναγκαστικά η όποια κυβέρνηση σε
χειρουργική επέμβαση εις βάρος των συντάξεων. Όλα δείχνουν ότι το σχήμα που
προωθείται για το άμεσο μέλλον είναι η ενοποίηση κύριας και επικουρικής
σύνταξης σε μια εγγυημένη ελάχιστη δημόσια παροχή και ταυτόχρονα το
κυβερνητικό σπρώξιμο σε όσους έχουν κάποιο περίσσευμα προς την ιδιωτική
ασφάλιση. Όσοι αθώα από την Αριστερά διακινούν την ιδέα του ελάχιστου
εγγυημένου εισοδήματος να ξέρουν ότι στο «βάθος κήπος» είναι η ελάχιστη
εγγυημένη δημόσια σύνταξη της Δεξιάς.

Μα, εκτός από τον ΣΥΝ το έχει υιοθετήσει και η νέα Διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ.

Τα μεγαλύτερα λάθη γίνονται με καλές προθέσεις. Στο βιβλίο μου αναλυτικά εξηγώ
γιατί το γενικευμένο «ελάχιστο εγγυημένο» είναι το νεοσυντηρητικό «δίχτυ
ασφαλείας», η παγίδα στην εξάρτηση και στον αποκλεισμό, το αντικίνητρο ειδικά
στην Ελλάδα στην επανεκπαίδευση και στην είσοδο στην αγορά εργασίας και βέβαια
η υποχώρηση από το κεντρικό νόημα κάθε Αριστεράς που είναι «γνώση, ασφάλιση,
δουλειά σε όσους μπορούν, ισχυρή κοινωνική αλληλεγγύη σε όσους πράγματι δεν
μπορούν». H κυβέρνηση Σημίτη πολύ σωστά το απέρριψε και ελπίζω όχι μόνο για
ταμειακούς λόγους.

«Τι να κάνουμε;» είναι το ερώτημα που τίθεται σε σχέση με το Ασφαλιστικό…

Πρέπει να μοιράσουμε τα βάρη δίκαια και αναλογικά με έναν ευρύ χρονικό
ορίζοντα ώστε να είναι ανεκτά. Στο βιβλίο μου παρουσιάζω έναν θεμελιώδη
μηχανισμό με τον οποίο κάθε νέα ηλικιακή ομάδα εργαζομένων σταδιακά θα περνά
σ’ ένα διπλό, μεικτό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης που συνδυάζει την κυρίαρχη
διανεμητική με την κεφαλαιοποιητική αρχή.

H Άννα Διαμαντοπούλου, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και η Ντόρα Μπακογιάννη
υπογράμμισαν στην παρουσίαση του βιβλίου σας ότι πρέπει να ανοίξει θεσμικά ο
διάλογος για το Ασφαλιστικό. Όμως η ΓΣΕΕ δεν συμφωνεί.

Σας πληροφορώ ότι ο Χρήστος Πολυζωγόπουλος βλέπει δέκα χρόνια πιο μπροστά από
το πολιτικό προσωπικό στο Ασφαλιστικό. Καλά κάνει όμως και λέει «όχι» σ’ όσους
υψώνουν απειλητικά το δάκτυλο στους συνταξιούχους με το σλόγκαν «Να ανοίξει το
Ασφαλιστικό».