Bγήκαν από την κρυψώνα τους ύστερα από 25 χρόνια

ΚΑΜΠΟΤΖΗ, 1979. Τριάντα τέσσερις άνδρες και γυναίκες κατέφευγαν στα
βάθη της ζούγκλας για να γλιτώσουν από τους Βιετναμέζους στρατιώτες που είχαν
εισβάλει στη χώρα. Λάος, 2004. Οι κυνηγημένοι βγήκαν τις προάλλες από το
κρησφύγετό τους, στα σύνορα του Λάος με την Καμπότζη, ύστερα από 25 χρόνια που
πέρασαν κρυμμένοι μέσα στη ζούγκλα. Ντυμένοι μόνο με φύλλα που τα συγκρατούσαν
πάνω τους με κομμάτια από φλοιούς δέντρων, με μάτια που πρόδιδαν φόβο και
πείνα, άφησαν να τους πλησιάσουν στρατιώτες από το Λάος, που τους παρέδωσαν
στον κυβερνήτη της κοντινότερης επαρχίας της Καμπότζης. «Ήταν σαν άγριοι»,
λέει ένας υπάλληλος του κυβερνείου. «Στην αρχή έδειχναν τρομοκρατημένοι. Δεν
γνωρίζουν τίποτα για όσα συνέβησαν σε αυτή τη χώρα (την Καμπότζη) και τον
υπόλοιπο κόσμο». Από τι κρύβονταν; Ή μάλλον από ποιον; «Από τους Βιετναμέζους
στρατιώτες», εξηγεί μέλος μη κυβερνητικής οργάνωσης που έχει αναλάβει υπό την
προστασία της τους «ανθρώπους της ζούγκλας». «Νόμιζαν ότι οι Βιετναμέζοι
εξακολουθούν να ελέγχουν την περιοχή».

Από το 1979

Για τους 34 ανθρώπους της ζούγκλας, ο χρόνος στη χώρα τους, την Καμπότζη, είχε
σταματήσει στο 1979. Τότε κυβερνούσε το αυταρχικό καθεστώς του Πολ Ποτ, που
είχε κάνει μεγάλες εκκαθαρίσεις των πολιτικών αντιπάλων του με στόχο την
επιβολή ενός κομμουνιστικού καθεστώτος. Περίπου 1,7 εκατομμύρια διανοούμενοι
και επαγγελματίες είχαν πέσει θύματα του πολέμου που είχε εξαπολύσει ο Πολ Ποτ
εναντίον της «παλιάς κοινωνίας». Είχαν γλιτώσει μόνο οι αγρότες και οι
κάτοικοι απομακρυσμένων χωριών. Για τους 34 χωρικούς, οι «ερυθροί Χμερ» του
Πολ Ποτ ήταν ελευθερωτές. Αντίθετα, οι Βιετναμέζοι στρατιώτες, κομμουνιστές
και αυτοί που είχαν εισβάλει στην Καμπότζη (ο Πολ Ποτ ήταν σύμμαχος της Κίνας)
ήταν οι εχθροί. Εκείνη η εισβολή είχε βάλει τέλος σε ένα αιμοσταγές καθεστώς.
Όμως, αυτό δεν μπορούσαν να το ξέρουν οι 34 άνθρωποι της ζούγκλας. «Κυβερνάει
ακόμη ο Πολ Ποτ;», ρωτούσαν τους πρώτους ανθρώπους που συνάντησαν.