«Mια τίμια δίκη θα τον αθωώσει»

Σε «ύποπτα αστυνομικά σενάρια» αποδίδει ο συνήγορος υπεράσπισης του
φερόμενου ως αρχηγού της 17N Αλέξανδρου Γιωτόπουλου κ. Γιάννης Ραχιώτης την
καταδίκη τού εντολέα του και εκφράζει την άποψη πως αν η δίκη σε δεύτερο βαθμό
«γίνει χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες και αντιτρομοκρατικές υστερίες, το
απαλλακτικό αποτέλεσμα θα φανεί αυτονόητο».

«Το εξοντωτικό καθεστώς κράτησης των πολιτικών κρατουμένων δεν μας τιμά ως κοινωνία» επισημαίνει στη συνέντευξή του ο κ. Γ. Ραχιώτης, αναφερόμενος στις συνθήκες κράτησης των κατηγορουμένων για την υπόθεση της 17N.

Ο κ. Γιάννης Ραχιώτης σε συνέντευξή του στα «NEA», λίγες ώρες μετά την απόφαση
του Αλ. Γιωτόπουλου να σταματήσει την απεργία πείνας, μιλάει για την απόφαση
του κατηγορουμένου να χρησιμοποιήσει στα 61 του χρόνια το έσχατο αυτό μέσο
διεκδίκησης των αιτημάτων του, το αποτέλεσμα του πρωτόδικου δικαστηρίου, αλλά
και για τις προσδοκίες του στο Εφετείο, όπου έχει προσδιοριστεί για τις 2
Δεκεμβρίου 2005.

Ο A. Γιωτόπουλος θεωρεί άδικη την καταδίκη του – 21 φορές ισόβια κάθειρξη –
υποστηρίζοντας ότι δεν έχει καμία σχέση με τον ρόλο του αρχηγού που του
αποδίδεται. Ποια είναι τα στοιχεία που θα επικαλεσθείτε στο Εφετείο;

Δύσκολα μπορεί να υποστηριχθεί σοβαρά ότι ο Γιωτόπουλος είναι ηθικός αυτουργός
των πράξεων της 17N, χωρίς να έχει φυσική συμμετοχή σε καμία, όπως δέχθηκε η
απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου. Σε οργανώσεις αυτού του είδους, μόνο η
συμμετοχή στη δράση θα μπορούσε να νομιμοποιεί υποδείξεις ή ηγετικό ρόλο εν
γένει. Ηθική αυτουργία σημαίνει πρόκληση απόφασης σε κάποιον να τελέσει
έγκλημα. Ουδείς κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι αποφάσισε οτιδήποτε με προτροπή
του Γιωτόπουλου, ούτε προέκυψε αυτό από οποιαδήποτε άλλη απόδειξη. Όλοι
επεκαλούντο πολιτικούς λόγους για τη δράση τους. H απόφαση για τον Γιωτόπουλο
αντιφάσκει με το σύνολο της αποδεικτικής διαδικασίας. Το ζήτημα δεν είναι η
επίκληση «νέων» στοιχείων. Είναι να γίνει η δίκη χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες
και αντιτρομοκρατικές υστερίες. Σε αυτήν την περίπτωση το απαλλακτικό
αποτέλεσμα θα φανεί αυτονόητο. Ελπίζουμε η νέα κυβέρνηση να μη νιώθει
δεσμευμένη από το εξαιρετικό καθεστώς που της κληροδότησε η προηγουμένη και να
πάρει τα αναγκαία μέτρα για να διεξαχθεί μία τίμια δίκη, καταργώντας τις ad
hoc ρυθμίσεις, ιδίως αυτές που φαλκιδεύουν την αδιάβλητη επιλογή των δικαστών
και την άμεση δημοσιότητα της δίκης.

Υπάρχουν νέα «χαρτιά» που σκοπεύετε να ανοίξετε σε δεύτερο βαθμό;

Μια ποινική δίκη δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι παιχνίδι με κρυφά χαρτιά.
Δεν πρέπει να επαναληφθεί η εξωφρενική κατάσταση της πρωτόδικης δίκης, που
μέσω της αποστολής «νέων» εγγράφων από το αντιτρομοκρατικό επιτελείο ή της
επινόησης θεωρημάτων, επεχειρείτο η μεταβολή της πραγματικής βάσης της
κατηγορίας, κάθε φορά που ο κατηγορούμενος φαινόταν να την αποκρούει επιτυχώς.
H κατηγορία και το αποδεικτικό υλικό δεν μπορεί να είναι κινούμενη άμμος.

Αποτυπώματα, χειρόγραφες σημειώσεις σε προκηρύξεις της 17N, πλαστό δίπλωμα
οδήγησης και ομολογίες κατηγορουμένων ήταν τα κυριότερα στοιχεία στα οποία
στηρίχτηκε η καταδίκη του. Ποια η θέση της υπεράσπισης;

Ακόμη και αν προς στιγμήν τα υποθέταμε όλα αληθινά, δεν συγκροτούν την
κατηγορία της ηθικής αυτουργίας σε ανθρωποκτονίες, ληστείες και εκρήξεις.
Γι’αυτές τις πράξεις καταδικάστηκε ο Γιωτόπουλος, όχι για κατοχή πλαστών
εγγράφων. Συνειρμοί του στυλ «αφού άγγιξες ένα βιβλίο που είχε αγγίξει και ο
δράστης ή αφού του πρότεινες ένα επιχείρημα για τη δικαιολόγηση μιας πράξης
του, τότε είσαι ηθικός αυτουργός οποιουδήποτε εγκλήματος έκανε αυτός σε
ολόκληρη τη ζωή του», δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί ως δικανικός συλλογισμός.
Θα υπενθυμίσω ότι τα σημαντικότερα «στοιχεία» κατά του Γιωτόπουλου κατέρρευσαν
στη δίκη. Το γεγονός αυτό δεν βρήκε βέβαια χώρο προβολής στις στήλες του
Τύπου. Το τρομοϋστερικό κλίμα και η έλλειψη άμεσης δημοσιότητας έκαναν τη
δουλειά τους.

Υπέρ του A. Γιωτόπουλου έχουν ταχθεί πολλά πρόσωπα από την Ελλάδα και τη
Γαλλία που δεν έχουν πειστεί πως αυτός ήταν ο αρχηγός της 17N. Ποιοι αποτελούν
τους άξονες στήριξής του;

Παρ’ όλο που οι μόνιμοι αναλυτές των τηλεοπτικών παραθύρων προσπάθησαν για το
αντίθετο, η εμφανής πολιτική σκοπιμότητα στην καταδίκη του Γιωτόπουλου ως
ηθικού αυτουργού προκάλεσε σκεπτικισμό στον νομικό κόσμο και μια διάθεση
αντίδρασης σε πολλούς ανθρώπους από διαφορετικούς κοινωνικούς χώρους. Κάποιοι
απ’ αυτούς, δυστυχώς λίγοι, έχουν συγκροτήσει επιτροπές ή κινήσεις προκειμένου
να τον υποστηρίξουν ως θύμα μιας πολύ άδικης διαδικασίας. Πρόκειται για μικρές
προσπάθειες να καλυφθεί το κενό που αφήνει η εκκωφαντική σιωπή των
περισσότερων πολιτικών και κοινωνικών φορέων.

Αντί για εξανθρωπισμό των φυλακών, βλέπουμε νέα μέτρα εξουθένωσης κρατουμένων

Ορισμένοι, αμφισβητώντας ακόμη και την απεργία πείνας του Αλ. Γιωτόπουλου,
του χρεώνουν ότι με μεγάλη καθυστέρηση «θυμήθηκε» την άδικη καταδίκη του.

Ο A. Γιωτόπουλος, στα 61 του χρόνια, αναγκάστηκε να καταφύγει στο έσχατο μέσο
της απεργίας πείνας προκειμένου να διαμαρτυρηθεί, επειδή πληρώνει με την
ελευθερία του ύποπτα αστυνομικά σενάρια. Ήδη, έπειτα από 36 ημέρες απεργίας
πείνας, νοσηλεύεται με σοβαρές βλάβες στην υγεία του. Αγωνίζεται για τη
δικαίωσή του. H μαχητική του στάση απέναντι στην κατηγορία και την καταδίκη
του, από την πρώτη ημέρα της εμπλοκής του, είναι γνωστή.

Με την απεργία πείνας ο Αλ. Γιωτόπουλος διεκδικούσε βελτίωση των συνθηκών
προαυλισμού του και πρόσβαση στους κοινόχρηστους χώρους των φυλακών. Κύκλοι
του υπουργείου Δικαιοσύνης διαμήνυαν όμως πως δεν πρόκειται να ικανοποιηθούν
τα αιτήματά του, θεωρώντας ότι η βάση τους είναι «πολιτική».

Στην αυγή του 21ου αιώνα, αντί για κατάργηση ή έστω εξανθρωπισμό των φυλακών,
βλέπουμε νέα μέτρα ψυχοσωματικής εξουθένωσης κρατουμένων. Το εξοντωτικό
καθεστώς κράτησης των πολιτικών κρατουμένων, που οργάνωσε η προηγούμενη
κυβέρνηση στο πλαίσιο του κλίματος υστερίας που η ίδια δημιούργησε, δεν μας
τιμά ως κοινωνία. Ο Αλ. Γιωτόπουλος σταμάτησε χθες την απεργία πείνας έχοντας
φτάσει στα όρια της ανθρώπινης αντοχής, αν καιτο καθεστώς απομόνωσης
διατηρείται στην ουσία του, παρά τις μικροβελτιώσεις που επέφερε η νέα ηγεσία
του υπουργείου Δικαιοσύνης, ιδίως μετά την προχθεσινή απόφαση για ενοποίηση
των προαυλίων στη γυναικεία φυλακή που επιτρέπει στους κρατουμένους να κάνουν
λίγα βήματα. Δεν έχει άλλη επιλογή παρά να συνεχίσει να αγωνίζεται με όσες
δυνάμεις του απομένουν.

Ο ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ THN ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ

«Σταματάω με τη συνείδηση ότι τίποτε δεν έχει λυθεί»

ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ 36 ΗΜΕΡΕΣ απεργίας πείνας, ο φερόμενος ως αρχηγός της 17N
Αλέξανδρος Γιωτόπουλος σταμάτησε την απεργία πείνας, μετά την απόφαση του
εισαγγελέα των φυλακών Κορυδαλλού να συνενωθεί ο χώρος προαυλισμού του με
αυτόν των κατηγορουμένων για την υπόθεση του ΕΛΑ.

Σε γραπτή δήλωσή του από το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο της Νίκαιας ο Αλ.
Γιωτόπουλος αναφέρει τα εξής:

«Η απεργία πείνας που άρχισα σε συνέχεια όσων προηγήθηκαν από συγκρατουμένους
μου είναι το μόνο μέσο που διαθέτω για να διαμαρτυρηθώ για την άδικη, για
λόγους πολιτικής σκοπιμότητας, καταδίκη μου, που επιτεύχθηκε μέσα στο κλίμα
τρομοϋστερίας που σκόπιμα δημιουργήθηκε. Σταματάω σήμερα έχοντας συνείδηση ότι
τίποτα δεν έχει λυθεί. Με όσες δυνάμεις μού απομένουν, θα συνεχίσω να
αγωνίζομαι για μια δίκαιη δίκη, για την άρση του καθεστώτος απομόνωσης, για τη
δικαίωσή μου».