Kάνσας εναντίον Nέας Yόρκης

Οι ρίζες αυτής της πόλης βρίσκονται στον ουρανό. Την Ουίτσιτα τη λένε
«Αερόπολη» (Air City). Στις πεδιάδες της γεννήθηκαν τα «ιπτάμενα φρούρια» B-29
και B-52, αλλά και τα Μπόινγκ-737 της πολιτικής αεροπορίας.

Εκεί γεννήθηκε, όπως και οι Ινδιάνοι Ουίτσιτα που τώρα έχουν εκλείψει, και η
αμερικανική Αριστερά, που κινδυνεύει και αυτή να εκλείψει. Εκεί κατασκευάστηκε
το «Ινόλα Γκέι» που έριξε την ατομική βόμβα στη Χιροσίμα. Στα εργοστάσια των
αεροπλάνων Σέσνα, Μπιτς, Λίαρτζετ και Μπόινγκ ανδρώθηκε ο πιο σκληρός
συνδικαλισμός της χώρας. Να είναι κανείς Δημοκρατικός εκεί, δεν ήταν επιλογή.
Ήταν δεύτερη φύση, που τη μάθαινε με το γάλα της μάνας.

Το ιαπωνικό Περλ Χάρμπορ δημιούργησε την Ουίτσιτα. Το ισλαμικό Περλ Χάρμπορ τη
διαλύει. Όλοι φεύγουν, φεύγει και η Μπόινγν, απηυδησμένη από τα συνδικάτα.
Στις εκλογές της 2ας Νοεμβρίου, ο Τζορτζ Μπους πήρε στη γη που επινόησε την
Αριστερά, τον φεμινισμό, τις σουφραζέτες, και που νομιμοποίησε πρώτη τις
αμβλώσεις στις ΗΠΑ, μια πλειοψηφία πιο ισχυρή ακόμη και από εκείνη που του
έδωσαν οι δικοί του στο Τέξας: 62% έναντι 31% του Κέρι – δηλαδή τα διπλά.

H πίστη. H θρησκεία, γράφει η εφημερίδα «Ρεπούμπλικα», ασφαλώς ήταν
αυτό που έπαιξε αποφασιστικό ρόλο. H πίστη. H «ζώνη της Βίβλου» έσφιξε τις
πεδιάδες του Κάνσας ασφυκτικά. Ο πάστορας Τέρι Φοξ της Εκκλησίας των Βαπτιστών
του Εμμανουήλ προτείνει «χριστιανικά μαθήματα τένις, κολύμβησης και
μπόουλινγκ» από δύο ραδιοφωνικούς σταθμούς από όπου εκπέμπει τα κηρύγματά του.
H αγορά της πίστης, ανακατεμένη με την αγορά των πραγμάτων. Στα σχολεία του
Κάνσας, ο Δαρβίνος φαίνεται να χάνει τη μάχη.

H τοπική σχολική επιθεώρηση αποφάσισε στο εξής η εξήγηση της Βίβλου για τη
Δημιουργία να διδάσκεται στους μαθητές μαζί με τη δαρβινική θεωρία της
εξέλιξης των ειδών.

Πάνω από την πόλη της Ουίτσιτα, που δεν την ταράσσει πια ο βόμβος από τα
αεροπλάνα, υψώνεται μια φωνή που δεν κατάφερε να ακούσει η Αριστερά και που
αναζητεί έναν άλλο ουρανό για να πετάξει.

Ένα νησί απομονωμένο από την Αμερική

Δεν φτάνει που είναι υποχρεωμένοι να βλέπουν για άλλα τέσσερα χρόνια μπροστά
τους τον χειρότερο πρόεδρο που μπορούν να θυμηθούν, λέει ο αρθρογράφος
Αλεξάντερ Στιλ. Τώρα οι προοδευτικοί Νεοϋορκέζοι πρέπει να ακούνε και τα
κηρύγματα εκείνων που τους ρίχνουν το φταίξιμο, που τους λένε ότι έχουν
απομακρυνθεί από τον «μέσο Αμερικανό», ότι έχουν γίνει σνομπ και ότι δεν ζουν
σύμφωνα με το πιστεύω της υπόλοιπης χώρας: πατρίς, θρησκεία, οικογένεια.

Μεταμόρφωση.

Κατά κάποιο τρόπο αυτό είναι σωστό. Το 87% των κατοίκων του νησιού του
Μανχάταν καταψήφισε τον Μπους, ενώ το 51% της υπόλοιπης χώρας τον υπερψήφισε.
Ναι, μπορεί να έχει καταντήσει κλισέ, αλλά η Νέα Υόρκη δεν είναι η Αμερική.

Εφημερίδες και αρθρογράφοι γράφουν αυτές τις ημέρες ότι οι Δημοκρατικοί πρέπει
να μεταμορφωθούν ριζικά, για να δείξουν ότι ξέρουν να αγκαλιάζουν τις
θρησκευτικές ανησυχίες του έθνους. Εκείνοι που συχνάζουν τακτικά στην εκκλησία
προτίμησαν τον Μπους από τον Κέρι με 20 πόντους διαφορά. Ίσως πρέπει να
βρεθεί, λένε κάποιοι, ένας άλλος πολιτικός του Νότου, ένας άλλος Τζίμι Κάρτερ
ή ένας άλλος Μπιλ Κλίντον, κάποιος που να είναι σε θέση να μιλάει συχνά και
ανοιχτά για τη δική του θρησκευτική πίστη. Άλλωστε, αυτή είναι η χώρα. Αυτοί
είναι και οι πιστοί της. Το 89% των Αμερικανών πιστεύουν στα θαύματα, το 61%
στην ύπαρξη του Διαβόλου και το 51% στην ύπαρξη των φαντασμάτων.

Μία από τις αιτίες για τις οποίες στάθηκε τόσο δύσκολο να νικήσουν οι
Δημοκρατικοί στον «πόλεμο των αξιών» ήταν ότι οι θρησκευτικές αρχές στην
Αμερική είναι στενά συνδεδεμένες με τον πατριωτισμό. Το 48% των Αμερικανών και
το 71% των ευαγγελικών χριστιανών είναι πεπεισμένοι ότι η Αμερική χαίρει μιας
ειδικής θεϊκής προστασίας.