Λειώνουν και τα Iμαλάια!

Προσοχή: οι παγετώνες έχουν αρχίσει να λειώνουν! Ένας παγετώνας των
Ιμαλαΐων, που έχει αρχίσει να λειώνει, στο Θιβέτ, φέρνει στο φως το παγκόσμιο
πρόβλημα που προκαλεί η υπερθέρμανση του πλανήτη. Οι περιβαλλοντολόγοι κρούουν
τον κώδωνα του κινδύνου, προειδοποιώντας ότι το λειώσιμο των παγετώνων θα
φέρει την καταστροφή για δισεκατομμύρια ανθρώπους.

Από μακριά, ο κολοσσιαίος όγκος έμοιαζε με βουνό. Ακόμα και οι επιστήμονες,
που γνωρίζουν πια πολύ καλά το οροπέδιο του Θιβέτ, νόμιζαν ότι επρόκειτο περί
βουνού. Ύστερα όμως από τέσσερις ώρες που προχωρούσαν μέσα από πυκνά δάση όπου
δεν υπάρχει κανένα μονοπάτι, οι επιστήμονες βρέθηκαν αντιμέτωποι με την
αλήθεια: η βάση του όγκου ήταν πυκνός, γυαλιστερός λευκός πάγος. Και ο όγκος
δεν ήταν βουνό, αλλά παγετώνας. Τα βουνά εξάλλου, δεν λειώνουν. Αυτός λοιπόν
ήταν ο παγετώνας που οι επιστήμονες αναζητούσαν. Ένας παγετώνας που καλύπτει
έκταση 70 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Ένας παγετώνας που έχει αρχίσει να
λειώνει…

Από τη βάση αυτού του τεράστιου παγωμένου όγκου, που βρίσκεται περίπου 3.500
μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θαλάσσας, ξεχύνεται ένας χείμαρρος λειωμένου
πάγου που έχει σχηματίσει έναν νέο ορμητικό ποταμό. Έναν ποταμό που παρότι,
σύμφωνα με τη γεωλογική χρονολόγηση της ηλικίας του, βρίσκεται σε… νηπιακή
ηλικία, ωστόσο είναι πολύς φαρδύς και άγριος ήδη από τα πρώτα μέτρα του.

H θερμοκρασία

Στο Ανατολικό Θιβέτ. Ένα τμήμα του παγετώνα Ζέπου έχει αποκοπεί και κατρακυλήσει σε χαμηλότερο υψόμετρο, με αποτέλεσμα να λειώνει ταχύτατα δημιουργώντας ένα νέο ποτάμι

«Πριν από τριάντα χρόνια δεν υπήρχε κανένας απολύτως ποταμός εδώ», τονίζει ο
Γιάο Τάντονγκ, διευθυντής του Κινεζικού Ινστιτούτου Έρευνας για το οροπέδιο
του Θιβέτ. Και είναι γεγονός, ότι ο παγετώνας, ο οποίος ονομάζεται Ζέπου, έχει
χάσει περισσότερα από 100 μέτρα στην πυκνότητά του τα τελευταία 30 χρόνια,
εξαιτίας της ανόδου της θερμοκρασίας στην περιοχή, η οποία προκαλεί το
λειώσιμο των πάγων.

Το φαινόμενο αυτό όμως δεν είναι μεμονωμένο. Συνεργαζόμενος με επιστήμονες από
το Πανεπιστήμιο του Οχάιο, ο Γιάο, ο οποίος έχει περάσει τα τελευταία είκοσι
χρόνια σε αποστολές όπου μελετάει από κοντά τους παγετώνες του Θιβέτ, έχει
πιστοποιήσει αντίστοιχες απώλειες στην πυκνότητα σε όλους τους παγετώνες του
Θιβέτ, στο οποίο βρίσκονται τα μεγαλύτερα και ψηλότερα υψίπεδα της γης, και
όπου υπάρχει η μεγαλύτερη συγκέντρωση αλπικών παγετώνων από οπουδήποτε αλλού.

Αυτό το πρόβλημα όμως δεν περιορίζεται στο Θιβέτ. «Αυτό που συμβαίνει με τους
παγετώνες στο Θιβέτ παρατηρείται σε ολόκληρη την υδρόγειο», τονίζει η Λόνι
Τόμσον, καθηγήτρια Γεωολογίας στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο. «Οι μετρήσεις μας
δείχνουν ότι από το 1850 έως το 1960, οι παγετώνες υποχώρησαν κατά 7,5%, από
το 1960 έως το 2000 οι παγετώνες υποχώρησαν άλλο ένα 7%. Μόνο κατά τη δεκαετία
του ’90 οι παγετώνες μειώθηκαν περισσότερο από 4%!».

Κρούουν τον κώδωνα

Ο Πίτερ Κλαρκ, γεωλόγος στο Πανεπιστήμιο της Πολιτείας του Όρεγκον, ο οποίος
ειδικεύεται στη μελέτη των παγετώνων, συμφωνεί με τη συνάδελφό του: «Παντού σε
όλο τον κόσμο έχουμε υποχώρηση των παγετώνων, με την εξαίρεση μιας περιοχής,
της Σκανδιναβίας. Αυτό το φαινόμενο, που οφείλεται στην παγκόσμια άνοδο της
θερμοκρασίας, αποδεικνύει τη δραστική αλλαγή του κλίματος που έχει συμβεί».
Ειδικοί κλιματολόγοι και γεωλόγοι επισημαίνουν ότι οι συνέπειες από αυτό το
μαζικό λειώσιμο των παγετώνων σε αυτήν την κλίμακα είναι εκτεταμμένες.
Μάλιστα, η πιο σημαντική μακροπρόθεσμη απειλή αφορά τις παράκτιες πόλεις –
όπως είναι η Νέα Υόρκη, η Νέα Ορλεάνη, το Τόκιο και η Σαγκάη. Αυτές οι πόλεις
ενδέχεται στο μέλλον να πλημμυρίζουν συχνά, εξαιτίας της ανόδου της επιφάνειας
της θάλασσας αυτόν τον αιώνα.

Ολέθριες πλημμύρες

ΣΕ ΑΛΛΑ MEPH TOY ΙΜΑΛΑΪΩΝ, πελώριες νέες λίμνες έχουν δημιουργηθεί πίσω
από φράγματα πάγου τα οποία ενδέχεται να σπάσουν, προκαλώντας πλημμύρες, οι
οποίες μπορεί να προκαλέσουν τον θάνατο σε πολλούς ανθρώπους.

Ο Γιάο, πάντως, δεν είναι πρόθυμος να κάνει μεγάλες προβλέψεις. Καρφώνει τη
ματιά του στην κορυφή του παγετώνα Ζέπου που όλο και γρηγορότερα λειώνει, και
αρκείται να πει μονάχα αυτό: «Εάν επιστρέψετε σε τριάντα χρόνια, το μόνο
βέβαιο είναι ότι εδώ δεν θα υπάρχει πλέον καθόλου πάγος».

APKTIKH

«Φρένο» στο θαλάσσιο πέρασμα

H ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΗ απ’ ό,τι αναμενόταν υποχώρηση των παγετώνων της Αρκτικής
ενδέχεται να οδηγήσει στο άνοιγμα θρυλικών σύντομων θαλασσίων οδών ανάμεσα
στον Ειρηνικό και τον Ατλαντικό. Οι ειδικοί όμως λένε ότι οι παγετώνες και το
υψηλό κόστος της θωράκισης των πλοίων ώστε να μπορούν να μετακινούνται σε
παγωμένα νερά, θα εμποδίσουν την άνθηση των θαλάσσιων συγκοινωνιών.

«Θα υπάρξουν ευκαιρίες για τη ναυτιλία, αλλά ακόμα και το καλοκαίρι, τα πλοία
θα πρέπει να έχουν ειδική επένδυση και παγοθραυστικά μηχανήματα», τονίζει ο
Άρνι Ινστέινς, Νορβηγός επιστήμονας, που συνέταξε μία έρευνα για τον αντίκτυπο
που έχει η υπερθέρμανση του πλανήτη στην Αρκτική και στις συγκοινωνίες στις
ΗΠΑ, τη Ρωσία, τον Καναδά, τη Φινλανδία, τη Σουηδία, τη Νορβηγία, την
Ισλανδία, και τη Δανία.

H έρευνα αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι, ενώ σήμερα υπάρχει πρόσβαση στη θαλάσσια
οδό της Βόρειας Θάλασσας κατά μήκος της ακτής της Ρωσίας, για 30 ημέρες τον
χρόνο, το 2100, καθώς οι πάγοι θα λειώνουν, θα υπάρχει πρόσβαση στην ίδια οδό
για 120 ημέρες τον χρόνο.

Επιμέλεια: Αμαλία Νεγρεπόντη