Πανελλαδικώς στο πάνελ

Είχα προχτές αργία και πιάστηκα στην αγκράφα της ζώνης της μεσημεριανής. Δεν
θα σταθώ στο ύφος, ήθος, έθος και θέαμα των παρουσιαστριών, παρουσιαστών, αυτό
είναι δουλειά ιατρών, αναλυτών, ψυχολόγων, ψυχιάτρων και εξομολογητών. Θα
σταθώ όμως (αν κανείς μπορεί να σταθεί κάπου να ξαποστάσει ύστερα απ’ όλα
αυτά) σ’ αυτό το, και πάνελ αποκαλούμενο, αυτό το συνονθύλευμα, αυτό το
αχταρμά-μπουλούκ, αυτό το μακιγιαρισμένο τεμπελχανείο, αυτό το τρεις μιλούν
και δυο χορεύουν. Ντυμένοι όλοι μεσημεριάτικα σαν «πάμε στα μπουζούκια» (Lets
go to Tsalikis εις τα καθ’ υμάς), ύφος διδακτοδικτάτορος, οι κυρίες «έξω
στήθια και καημοί» και βάψιμο μια Ουκρανέζα βράδυ σε μπαρ στο Λιανοκλάδι, οι
κύριοι (πώς να τους πω;) πιο χαλαροί, αλλά ύφος «η μαγκιά δεν είν’ αρνί να το
κλείσεις στο παχνί…» και με το ένα, με το δύο, με το τρία… όλοι μαζί
παιδιά:

– «Εγώ σαν άνθρωπος…

– να ολοκληρώσω…

– Κατ’ αρχάς…

– Εγώ το ‘χω απαράδεκτο…

– στον τοίχο θα τον έστηνα…

– Γιατί εγώ είμαι πολύ θρήσκα, άσχετο που δεν πιστεύω…

– δεν έχει ενέργεια…

– ο πολιτικός άμα δεν έχει το φενγκ-σούι…

– δεν πάει το στρας με τζιν, κλωτσάει…

– Με τη βοήθεια του Θεού το ‘στησα το μαγαζί…

– να μιλήσει ο σύντροφος της τραγουδιάρας…

– Όχι που θα μου τη σηκώσει εμένανε τη σημαία το Αλβανάκι που το ‘χαμε στα
φανάρια και μας έφτυνε το μπαρμπρίτζ.

– Εγώ κατ’ αρχάς… δεν μ’ αφήνετε να ολοκληρώσω.

– Ο Θεός, μόνο ο Θεός.

– Και το λέω φάτσα φόρα στα ίσα, εγώ δεν πάω για την κονόμα!!!

– Εγώ κάνω την εκπομπή, εγώ αποφασίζω…

– Είχα άγιο, αλλιώς πώς εξηγείται;

– Κύριε Μπαγδάνη, προσέχετε πώς μου μιλάτε…

– A ρε κακομοίρη…

– Ο παπάς πρέπει να τα τιμάει τα ράσα…

– H Κιάρα; H Κιάρα; H Κιάρα είναι Γυναίκα με Άλφα κεφαλαίο…»… και άλλα…

Εκείνο που μπορεί κανείς με μεγάλη ευκολία να παρατηρήσει από τα λεγόμενα των
πανελανθρώπων είναι: η πίστη στον Θεό πρώτα (καλά και στην Παναγία βέβαια,
πάντα, εννοείται), στο χρήμα, η μαγκιά τύπου
άμα-τα-κονομάει-εγώ-του-βγάζω-το-καπέλο, πάλι η πίστη στον Θεό, η πατρίδα
επίσης πολύ εκτιμάται από τους κυρίους αργοσχόλους, με φράσεις «άμα δεν είσαι
γεννημένος Έλληνας, εγώ να σε χέσω τότε», η οικογένεια επίσης είναι πολύ στα
πάνω της «Αααα, όλα κι όλα η γυναίκα του είναι γυναίκα του κι ας πηδάει όποιαν
θέλει αυτός, η γυναίκα του μετράει», πάλι η πίστη στον Θεό, η οικογένεια πάλι
«εγώ μπορεί να είπα ναι να βγάλει το βυζάκι της η Βίκυ μας στο “Πλέι μπόυ”,
αλλά θα πάει με τη μάνα της στη φωτογράφηση, ξηγημένα πράματα»… Με λίγα
λόγια, αυτό το αμερικάνικο Μεγαλοκλέφτες, Ευαγγελιστές και οπλοφόροι και του
Μπους οι ψηφοφόροι.

Είδες ο Μπους… δεύτερη τετραετία…

Αχχχ. Έχει ο κόσμος βάσανα…