Πάντα στη μιζέρια;

Διάβασε ένας φίλος το χθεσινό σχόλιο για την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού
Θεάτρου και τη δουλειά που γίνεται εκεί κάτω, στο υπόγειο, στο γκαράζ. Και την
αφελή απορία μου για τους ανθρώπους του πολιτισμού μας και τους χορηγούς μας
που ούτε έχουν πάρει χαμπάρι τι γίνεται εκεί κάτω, που κανένας τους δεν έχει
κατεβεί να δει και να πει «βάζω το χέρι στην “τσέπη” και προσφέρω στους νέους
αυτούς τη δυνατότητα να προχωρήσουν χωρίς μιζέριες». Και μου λέει: «Μα, με τα
λεφτά θα προχωρήσει η δουλειά;». Κάποιο δίκιο σίγουρα το έχει. Το προχώρημα
του ελληνικού θεάτρου από ένα άλλο ανήλιαγο υπόγειο, το «Θέατρο Τέχνης», δεν
ξεκίνησε; Και μέσα στη μιζέρια για πολλά, πολλά χρόνια δεν κρατήθηκε; Ναι,
συμφωνώ. Αλλά είναι δίκαιο από τον Θεό οι άνθρωποι αυτοί, τα παιδιά αυτά, να
φτύνουν αίμα και να ζουν στη μιζέρια για να προχωρήσει ο πολιτισμός μας;