Mια χίπισσα κάνει Σαίξπηρ

Το «Χειμωνιάτικο παραμύθι» του Σαίξπηρ, κατά Λίλο Μπάουρ (στην ένθετη φωτογραφία) ξεκινά σε… συννεφιασμένη ατμόσφαιρα. O βασιλιάς της Σικελίας Λεόντιος υποψιάζεται πως η γυναίκα του τον απάτησε με τον βασιλιά της Βοημίας Πολύξενο. Τη φυλακίζει και στέλνει τη νόθα – κατά τη γνώμη του – κόρη της να πεθάνει στην ερημιά. Αλλά ο ήλιος διώχνει τα σύννεφα. H μικρή Περντίτα σώζεται και μεγαλώνει σ’ ένα πανηγύρι αγροτικής ζωής, ίσαμε να ζευγαρωθεί με τον γιο του Πολύξενου

Όταν μια Ελβετίδα με μεγάλη εμπειρία σε έργα Σαίξπηρ σκηνοθετεί στην Αθήνα το
«Χειμωνιάτικο παραμύθι», η γοητεία της προσδοκίας βρίσκει το θεατρικό της
ισοδύναμο στη δουλειά τής Λίλο Μπάουρ. Όσοι ακούνε για πρώτη φορά το όνομά
της, σίγουρα θα αγνοούν πως η ευρωπαϊκή θεατρική κοινότητα τη μετράει στις
δυνάμεις της. Περιπλανώμενη στα πιο ζωντανά θεατρικά κύτταρα, βιώνει την τέχνη
μέσα από τις συναντήσεις της με έργα και καλλιτέχνες διαφορετικής εθνικότητας
και νοοτροπίας. Μια χίπισσα του θεάτρου, που δεν στοχεύει στην καθιερωμένη
καταξίωση, αλλά ακολουθεί κάτι πιο βαθύ. Την ανάγκη για ελευθερία στον
ευρύχωρο κόσμο της παραστατικής τέχνης.

Ηθοποιός και σκηνοθέτις με συνεργασίες σε καταξιωμένα θέατρα (Royal National
Theatre, Shakespeare’ s Globe Theatre, American Grottesco Theatre) και σκηνές
της ευρωπαϊκής avant gard (Royal Court, The Gate Theatre, Spanish Golden Age
Season), ιδρυτικό μέλος του πρωτοποριακού Theatre de Complicite και συνεργάτις
κορυφαίων σκηνοθετών (Πίτερ Μπρουκ, Σάιμον Μακ Μπέρνι, Άναμπελ Άρτσερ,
Ρίτσαρντ Ολίβιε, Πίτερ Γέιτς), ήρθε στην Ελλάδα με πρόταση του Μοσχόπουλου
(συνεργάστηκαν στον «Ελαφοβασιλιά») και παρέμεινε για να συνεργαστεί με το
«Θέατρο του Νότου» του Χουβαρδά.

«Στην Αγγλία όλοι έχουν άποψη σε μια σαιξπηρική παράσταση και η πίεση είναι
μεγάλη. Είναι όπως ακούς ένα τραγούδι που ξέρεις ήδη απ’ έξω. Ενώ εδώ είναι σα
να ακούς μια νέα μελωδία από την αρχή. Υπάρχει ένα κόλπο που κάνουν οι Άγγλοι
με τις λέξεις. “Σπρώχνουν” τα ρήματα – και στον τονισμό είναι πιο δυνατά και
στο κείμενο βρίσκονται μπροστά. Δεν το αγνοώ, αλλά ζητάω το συναίσθημα να
είναι αληθινό».

«Σε χρόνο άχρονο η παράσταση διαδραματίζεται σε δύο διαφορετικούς χώρους. Στη
Σικελία – στον κόσμο των βασιλιάδων – και στη Βοημία – στον κόσμο των χωρικών.
Στον πρώτο ο κώδικας είναι ίδιος, στυλιζαρισμένος, είτε βασιλιάς είναι ο
πρίγκιπας Γουίλιαμ τώρα, είτε πριν από εκατονταετίες ο Λεόντιος. Ανάλογη η
ομοιότητα και στον κόσμο των χωρικών. Ζήτησα από τον θίασο να φέρει
φωτογραφίες παππούδων τους από τη Ρωσία, τη Μικρασία, τη Θράκη, τη Μακεδονία,
του περασμένου αιώνα. Οι εικόνες ήσαν παρόμοιες – με μικρές διαφορές στη μήκος
ή στον όγκο της φούστας – αλλά με την ίδια έκφραση στα πρόσωπα. Δύο στυλ
λοιπόν, δύο κόσμοι σε μία παράσταση, με βασικό μοτίβο το “That’s amore”.
Εντυπωσιάστηκα από το πόσο ξέρανε όλοι οι ηθοποιοί το τραγούδι, όχι γιατί
δουλεύουν στο “Αμόρε”, αλλά γιατί είναι ένα τραγούδι για την αγάπη».

Φτωχοί πλην ταλαντούχοι

H εμπειρία της στις ευρωπαϊκές σκηνές νομιμοποιεί συγκριτικές απόψεις για το
ελληνικό θέατρο. «Συνάντησα ταλαντούχα παιδιά, με ποιότητες ανάλογες των καλών
ξένων. Αλλά με εντυπωσίασε το πόσο ασυνήθιστοι ήταν στον αυτοσχεδιασμό – ίσως
είναι θέμα παιδείας. Το παράδοξο δε ήταν πως η πρώτη τους ανταπόκριση ήταν
πάρα πολύ καλή και ενδιαφέρουσα. Μετά όμως το μάζευαν, σαν να μην
εμπιστεύονταν τον εαυτό τους, το ένστικτό τους. Το δεύτερο που με εντυπωσίασε
είναι το πόσο χαμηλές είναι οι αμοιβές των ηθοποιών – όταν στην υπόλοιπη
Ευρώπη ο βασικός είναι 1.600 ευρώ (στην Ελλάδα είναι 750 ευρώ)».

info

Το «Χειμωνιάτικο παραμύθι» κάνει πρεμιέρα αύριο στο θέατρο «Αμόρε»
(Πριγκιποννήσων 10, τηλ 210-6468.009, 210-6442.869).