Tα σαράντα κύματα της γραφειοκρατίας

Από σαράντα κύματα περνούν καθημερινά οι πολίτες που θέλουν να
διεκπεραιώσουν κάποια διοικητική συναλλαγή.

Το τέρας της γραφειοκρατίας στο Δημόσιο ζει και βασιλεύει και παρά τις
απόπειρες για απλοποίηση των διαδικασιών υπάρχουν περιπτώσεις όπου για να
πάρει κανείς, π.χ., μιαν άδεια μαγαζιού ή οικοδομής χρειάζεται να επισκεφθεί
δεκάδες υπηρεσίες και να περιμένει ακόμη και πάνω από ένα χρόνο.

Στην τελευταία θέση κατατάσσεται η Ελλάδα ­ μετά και την Ιταλία και την
Πορτογαλία – για την ποιότητα των δημοσίων υπηρεσιών της στο πλαίσιο μελέτης
της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για το 2003 σε σύνολο 23 κρατών. H
γραφειοκρατία και η αναποτελεσματικότητα στοιχίζει μάλιστα ακριβά στο Δημόσιο
και αποτιμάται ετησίως 6,9 δισ. ευρώ (ή 2,35 τρισ. δραχμές). Σ’ αυτό το ποσό
δεν υπολογίζονται οι χαμένες εργατοώρες των πολιτών που συναλλάσσονται με το
Δημόσιο. Επίσης σύμφωνα με τη μελέτη είναι ενδεικτικό πως εάν το Ελληνικό
Δημόσιο διέθετε, φέρ’ ειπείν, την ιρλανδική αποτελεσματικότητα θα μείωνε κατά
24% το κόστος.

Από τις περίπου 1.200 διοικητικές διαδικασίες που διεκπεραιώνει το Δημόσιο
μόλις για τις 250 απαιτείται η επαφή με μία μόνον υπηρεσία – παράδειγμα η
έκδοση πιστοποιητικού γέννησης. Στις υπόλοιπες 950 διαδικασίες, οι πολίτες
είναι υποχρεωμένοι να απευθυνθούν σε πολλές και διαφορετικές υπηρεσίες
προκειμένου να εξυπηρετηθούν, ενώ άπειρα είναι τα δικαιολογητικά που
απαιτούνται.

Μεταξύ των δικαιολογητικών προκύπτει, σύμφωνα με έρευνα του υπουργείου
Εσωτερικών, ότι σε 321 διαδικασίες απαιτείται, για παράδειγμα, υπεύθυνη
δήλωση, ενώ σε 289 διαδικασίες χρειάζεται οπωσδήποτε αντίγραφο αστυνομικής
ταυτότητας. Βάσει της έρευνας, τη μεγαλύτερη ζήτηση έχουν δικαιολογητικά που
εκδίδονται από φορείς όπως δικαστικές αρχές, αρχές ξένων κρατών, εφορίες,
ασφαλιστικοί φορείς, δήμοι, νομαρχίες, εκπαιδευτικά ιδρύματα και στρατολογικά
γραφεία.

Στο μεταξύ, οι προσπάθειες για απλοποίηση των διαδικασιών σκοντάφτουν στις
ίδιες τις δημόσιες υπηρεσίες και τα υπουργεία. «Χύθηκε αίμα για να δεχθούν να
πραγματοποιούνται οι συναλλαγές τους και μέσω των ΚΕΠ, και τώρα με την
απόπειρα να καταργηθούν σειρά πράξεων θα γίνει χαμός…» αναφέρουν
χαρακτηριστικά στελέχη του υπουργείου Εσωτερικών.

Εραστές της υπογραφής Μέχρι στιγμής καταγράφεται προβληματική
ανταπόκριση από υπουργεία ως προς τον περιορισμό των συναρμοδιοτήτων τους. H
απροθυμία των φορέων να εξαιρέσουν τη δική τους υπογραφή από διοικητικές
πράξεις προκύπτει και από πρόσφατη εγκύκλιο του υπουργείου Εσωτερικών.

«Στην πλειονότητα των περιπτώσεων προτείνεται η διατήρηση της συναρμοδιότητάς
σας και σε ορισμένες περιπτώσεις ο περιορισμός της συναρμοδιότητας άλλων
υπουργών που συμπράττουν στη σχετική διοικητική πράξη» αναφέρεται
χαρακτηριστικά στην εγκύκλιο του υπουργείου και διευκρινίζεται ότι «δηλαδή,
δεν υπάρχουν περιπτώσεις όπου υπουργός προτείνει την κατάργηση της δικής του
συναρμοδιότητας».

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΝΤΖΙΟΣ

«Πιο γρήγορα κτίζεις σπίτι παρά βγάζεις την άδεια»

Βασίλειο της γραφειοκρατίας είναι οι διαδικασίες έκδοσης οικοδομικών αδειών.
«Πιο εύκολα και γρήγορα μπορείς να κτίσεις το σπίτι σου παρά να βγάλεις την
άδεια κατασκευής και όλα τα υπόλοιπα χαρτιά που χρειάζονται», τονίζει ο κ.
Βαγγέλης Ντζιός (φωτογραφία), ο οποίος δηλώνει πως ταλαιπωρήθηκε για ένα χρόνο
μέχρι να βγάλει την άδεια οικοδομής.

«Για παράδειγμα, ξεκινάς με τον μηχανικό ο οποίος φτιάχνει τον σχετικό φάκελο
που θα κατατεθεί στην Πολεοδομία. Κάποια στιγμή όμως αρχίζουν και σου ζητούν
κι άλλα χαρτιά» λέει. Ο κ. Ντζιός χρειάστηκε να προσθέσει άλλα 10 χαρτιά τα
οποία υπήρχαν στον φάκελο του αλλά τα ξαναζητούσαν για το αρχείο της
υπηρεσίας! «Αναγκάστηκα να πάρω δύο εβδομάδες άδεια από την εργασία μου για να
μαζέψω τα ίδια χαρτιά…».

Όσο από εξυπηρέτηση στις δημόσιες υπηρεσίες, ο κ. Ντζιος την χαρακτηρίζει
ανύπαρκτη. «Θέλουν κάποια χαρτιά από το δημαρχείο. Δεν μπορεί η ίδια η
υπηρεσία να επικοινωνήσει με το δημαρχείο να τους τα πάνε;» αναρωτιέται. Αλλά
και στην Πολεοδομία «δεν επικοινωνεί το γραφείο 12 με το γραφείο 13. Πρέπει να
τρέχεις εσύ πέρα δώθε. Σου λένε πήγαινε δίπλα να φέρεις αυτό το χαρτί, πήγαινε
στον επάνω όροφο να φέρεις το άλλο. Στον ιδιωτικό τομέα αν μου ζητήσει κάποιος
ένα χαρτί, δεν θα του πω πήγαινε να το φέρεις. Θα πάω εγώ να το πάρω». Τα
αίτια της γραφειοκρατίας είναι «για να γίνεται το σχετικό λάδωμα. Αυτό το
πιστεύω γιατί εγώ έκανα ένα χρόνο να βγάλω την άδεια ενώ άλλοι στην περιοχή
μου είχαν μπει ήδη στο σπίτι τους».

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΟΥΛΗΣ

5 μήνες στους δρόμους για ν’ ανοίξεις μαγαζί

Τέσσερις με πέντε μήνες στους δρόμους για να ανοίξεις ένα μαγαζί! Το φαινόμενο
το έζησε ο κ. Στέλιος Κούλης (φωτογραφία), ιδιοκτήτης κομμωτηρίου.

«H πιο χρονοβόρα διαδικασία είναι η έκδοση της άδειας λειτουργίας του
μαγαζιού. Χρειάζονται χαρτιά από τον Δήμο, από την Πυροσβεστική, το
Υγειονομικό, από το Επιμελητήριο. Πρέπει να περιμένεις να συντονιστούν όλες
αυτές οι υπηρεσίες, οι οποίες θα έρθουν για ελέγχους με συγκεκριμένη σειρά
και, αφού συγκεντρώσεις όλα αυτά τα χαρτιά, πρέπει να τα πας στον Δήμο»
αναφέρει.

Τα πράγματα δυσκολεύουν αν το ακίνητο που θα ενοικιάσεις ή αγοράσεις δεν είναι
«καθαρό». Δηλαδή, όπως διευκρινίζει, «μπορεί να σου τύχει στην Πολεοδομία να
μην είναι ξεκάθαρες οι άδειες οικοδομής και ιδιοκτησίας του χώρου και να
πρέπει να τρέχεις σε άλλες Πολεοδομίες για να βρεις πού είχε εκδοθεί η πρώτη
άδεια, ποιος μηχανικός την είχε βγάλει κ.λπ.».

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ

«Παράβολο 2 χλμ. μακριά και επιστροφή στην ουρά»

Πρόβλημα υπάρχει και στις μεταβιβάσεις μηχανών και αυτοκινήτων στα γραφεία της
Διεύθυνσης Μεταφορών – Επικοινωνιών της Νομαρχίας Αθηνών. Αιτία, η έλλειψη
ταμείου στο κτίριο, με αποτέλεσμα τα παράβολα να πληρώνονται σε τράπεζα που
απέχει περίπου δύο χιλιόμετρα.

«Έρχεσαι εδώ και περιμένεις στην ουρά να πάρεις το χαρτί για το παράβολο
μεταβίβασης. Μετά πρέπει να το πληρώσεις στην τράπεζα. Πας εκεί περιμένεις
στην ουρά, επιστρέφεις και περιμένεις ξανά στην ουρά της Νομαρχίας», τονίζει ο
κ. Αλέξανδρος Χρυσικόπουλος (φωτογραφία).

Το χειρότερο είναι να γίνει λάθος στο παράβολο. Για παράδειγμα, ο κ.
Χρυσικόπουλος πλήρωσε ένα τών 30 ευρώ για τη μηχανή του, όμως όταν γύρισε στη
Νομαρχία, του είπαν πως έπρεπε να είχε κόψει των 39 ευρώ. «Έστειλα τον γιο μου
να ξαναπάει στην τράπεζα γιατί εγώ δεν μπορούσα να το ξανακάνω.
Ταλαιπωρούμασταν τουλάχιστον δύο ώρες».