Eπιστήμονες Aργού Φαγητού

![]() |
Δεκαπέντε χρόνια μετά το «μανιφέστο» του, το Κίνημα του Αργού Φαγητού έχει
αρχίσει να ενηλικιώνεται. Πριν από μια εβδομάδα, το Πολένζο, ένα χωριουδάκι
της Ιταλίας, ξαφνιαζόταν από τις φωνές 72 φοιτητών από 12 χώρες: το πρώτο
Πανεπιστήμιο Γαστρονομικών Επιστημών άρχιζε να λειτουργεί.
![]() |
Αυτές τις μέρες όμως η προσοχή επικεντρώνεται σε δύο παράλληλες εκδηλώσεις του
Κινήματος, κοντά στο Τορίνο. H μία είναι το Salon del Gusto, το φεστιβάλ
γεύσης που διεξάγεται ανά διετία. Σ’ ένα παλιό εργοστάσιο της Fiat, το οποίο
έχει μετατραπεί σε μικρό εκθεσιακό κέντρο, παραγωγοί από όλον τον κόσμο
συγκεντρώνονται κατά χιλιάδες, στήνουν τους πάγκους τους και προσφέρουν ό,τι
πιο εκλεκτό και εύγευστο εδεσματολογικά.
Όχι μακριά από εκεί, μια διαφορετική εκδήλωση: υπό τον τίτλο Terra Madre (
Μάνα Γη), το Κίνημα φέρνει μαζί 5.000 μικρούς παραγωγούς από 132 χώρες – από
παραγωγούς σουσαμιού από το Καμερούν μέχρι μελισσοκόμους του Νεπάλ και νομάδες
βοσκούς της Μογγολίας. Πέντε μέρες θα διαρκέσει η διάσκεψη, η είσοδος θα είναι
απαγορευμένη για το ευρύ κοινό και θα διεξαχθεί σε έξι διαφορετικές επίσημες
γλώσσες. Οι διοργανωτές ελπίζουν πως θα αποτελέσει το πρώτο μεγάλο βήμα στην
κατεύθυνση της δημιουργίας ενός διεθνούς δικτύου.
Είναι αυτές οι τρεις πρωτοβουλίες που εξηγούν γιατί αυτό το Κίνημα δύσκολα
γίνεται κατανοητό. Μια μεγάλη αλήθεια είναι ότι δεν ανταποκρίνεται στα
κριτήρια καμιάς από τις υπάρχουσες κατηγορίες. Τι είδους Κίνημα είναι αυτό που
οργανώνει εβδομάδες δοκιμής κρασιού, επισκέψεις από το ένα ιταλικό εστιατόριο
στο άλλο και εκδίδει κομψά βιβλία-οδηγούς για τα ιταλικά εστιατόρια, τα οποία
γίνονται μπεστ σέλερ; Ο πλέον ειδικός να απαντήσει ίσως είναι ο 55χρονος Κάρλο
Πετρίνι, ο άνθρωπος που ίδρυσε το Κίνημα το 1989 ή, σύμφωνα με το προηγούμενο
τεύχος του περιοδικού «ΤΙΜΕ», ένας από τους 29 «Ευρωπαίους ήρωες που κάνουν
τον κόσμο καλύτερο». «Όλα συνδέονται», λέει ο Πετρίνι. «Πανεπιστήμιο, “Salone
del Gusto”, “Terra Madre” απαρτίζουν ένα σύνολο». Και εξηγεί γιατί. «Για
καιρό, η ιστορία του φαγητού και η γαστρονομία θεωρούνταν δύο διαφορετικά
πράγματα. Ιστορία του φαγητού, των τροφίμων, σημαίνει οικονομία, εμπόριο,
τεχνικές παραγωγής, τρόποι ανταπόκρισης στις ανάγκες όσων πεινούν, αγροτική
οικονομία. Αν μιλήσω για γαστρονομία από την άλλη, μιλώ για απόλαυση.
Εργάζομαι 25 χρόνια σε αυτόν τον τομέα και αυτός ο διαχωρισμός φαγητού και
γαστρονομίας είναι μέγα λάθος. Ο Ζαν Αντέλμ Μπριγιάν-Σαβαρέν έγραψε στη
Φυσιολογία της Γεύσης το 1825: Γαστρονομία είναι ό,τι αφορά το πώς τρέφεται ο
άνθρωπος – συνδέεται με τη γεωργία, την επεξεργασία τροφίμων, την οικονομία,
την πολιτική οικονομία, την απόλαυση του φαγητού, όλα αυτά είναι γαστρονομία».
LINKS:
Επιμέλεια: Ρένα Δημητρίου















