Προθέσεις επί προθέσεων

H πρόσφατη δημόσια δήλωση του υφυπουργού Πολιτισμού, επ’ ευκαιρία της Ημέρας
του Ηθοποιού – αφιερωμένη στα 50 χρόνια της Επιδαύρου και στους καλλιτέχνες
που εργάστηκαν για τις παραστάσεις που έγιναν στο αρχαίο μνημείο – οδηγείται
στην ιλαρότητα του κακού θεάτρου. Τι είπε πάλι ο κ. Τατούλης; «Στις προθέσεις
μας είναι να αναβαθμίσουμε τον θεσμό της Επιδαύρου και να κάνουμε αυτό που η
πολιτιστική και ιστορική της διαδρομή επιβάλλει. Γιατί πιστεύουμε στον
σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό». Δηλαδή; Τι θα κάνει; Πότε; Με τι κονδύλια,
ποιους ανθρώπους; Απάντηση δεν έχει. Μόνο ρητορείες. Δηλώσεις άνευ
περιεχομένου. Ασύνδετες από πράξεις. Ασυνάγωγες και επαναλαμβανόμενες μέσα σε
ένα πανδαιμόνιο ατελούς πρόσληψης του νοήματος. Δηλώσεις που επαναφέρουν το
παλαιοκομματικό «θα». Θα αναβαθμίσουμε. Θα αναδείξουμε. Θα υποστηρίξουμε. Θα
επιβραβεύσουμε. Θα ενισχύσουμε. Θα προβάλουμε. Πώς, με ποιες πρακτικές; H
περίοδος αναμονής – ώς το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων – εξαντλήθηκε. H
μεταολυμπιακή φάση λιμνάζει σε μια λεκάνη γεμάτη λόγια, δίχως ίχνος συνέπειας
έργου, όπου τα διοικητικά συμβούλια, οι επιτροπές οργανισμών, οι εκκρεμείς
προγραμματισμοί τελούν σε διατεταγμένη αναμονή. Ώς πότε; Οι αβάσταχτης
ελαφρότητας δηλώσεις του καθ’ ύλην αρμόδιου υπουργού υποπίπτουν πλέον στην
αναξιοπιστία. Κι αυτό δεν είναι ανάλογο της σοβαρότητας της θέσης του. Είναι
όμως αντάξιο της παροιμιώδους φράσης «Μια του ψεύτη, δυο του ψεύτη…».