ANAΛΩΣIMA H έννοια των λέξεων

Ασφάλεια. Ιδού ένα αφηρημένο ουσιαστικό που κόστισε υπερβολικά ευρώ στον
προϋπολογισμό των Αγώνων και θα φανταζόταν κανείς ότι τόσο ακριβά που το
πληρώσαμε θα μπορούσαμε να το κουβεντιάσουμε, να το κάνουμε λίγο πιο
συγκεκριμένο. Στην αρχή ήταν η ασφάλεια των τρομοκρατημένων από παρεξηγήσεις
ξένων, που την πληρώσαμε αδιαμαρτύρητα και ακόμα την καμα-ρώνου-με στον ουρανό
υπό μορφή Ζέπελιν, χώρια τα υπόλοιπα πολυτελή αξεσοάρ παρακολούθησης και
καθησυχασμού από ανύπαρκτους κινδύνους. Θα μπορούσε να υπάρξει προβληματισμός,
σε όσους τουλάχιστον χρησιμοποίησαν τη λέξη έστω και μία φορά και τη θυμούνται
προσπαθώντας να περάσουν πεζή από ένα θεοσκότεινο δρομάκι. Να αλλάζεις λάμπες
στα δημόσια φανάρια κοστίζει πολύ λιγότερο από το να χρηματοδοτείς ιπτάμενα
σοφιστικέ σκάφη παρακολούθησης, όμως φαίνεται πολύ πιο δύσκολο να γίνει. Για
τις λάμπες χρειάζεται έγκριση δαπάνης, αίτηση πρωτοκολλημένη κ.λπ. Το Ζέπελιν
απολαμβάνει άλλων διαδικασιών. Κρίμα που δεν μπορεί εμάς που το πληρώνουμε να
μας εξασφαλίσει μερικές απλές υπηρεσίες, όπως ας πούμε να μας σηκώνει ψηλά,
πάνω από τα κάγκελα και τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, να μας τοποθετεί
προσεκτικά στο εντελώς απρόσιτο πεζοδρόμιο. Γιατί, πραγματικά, δεν
προσβάλλουμε την έννοια της ασφάλειας έτσι που κυκλοφορούμε απροστάτευτοι
ανάμεσα στους εξαγριωμένους οδηγούς που έκαναν ξανά πλήρη κατοχή στους δρόμους
και στους αδιάφορους γραφειοκράτες που χειρίζονται θέματα ζωτικά, όπως τα
κάγκελα και τα φανάρια; Ζούμε σε συνθήκες προκλητικής ανασφάλειας ξανά, ενώ
για πολύ καιρό θα αποπληρώνουμε δόσεις της πλασματικής και μεγαλόστομης
ασφάλειας των Ολυμπιακών. Πώς θα γίνει να συνδέσουμε την ακριβοπληρωμένη
έννοια, που μας καπέλωσε φέτος το καλοκαίρι, με την καθημερινή μας ζωή, να τη
φέρουμε στα μέτρα μας, στον δρόμο μας, στην καθημερινή συμπεριφορά μας;