Tα Σεπτεμβριανά…

– Επέστρεψες;

– Για να με βλέπεις…

– Κι εγώ επέστρεψα.

– Για να σε βλέπω…

– Πέρασες καλά;

– Όπως πέρσι.

– Ξεκουράστηκες;

– Όσο πέρσι.

– Πού πήγες;

– Όπου πέρσι.

– Στο καλοκαιρινό σας σπίτι;

– Σ’ αυτό. Κλειδώσαμε το χειμωνιάτικο, ξεκλειδώσαμε το καλοκαιρινό. Κλείσαμε
παντζούρια στο χειμωνιάτικο, ανοίξαμε στο καλοκαιρινό. Κάναμε γενική
καθαριότητα όπως πέρσι, στρώσαμε κρεβάτια όπως πέρσι και βγάλαμε τις πλαστικές
καρέκλες στη βεράντα. Όπως πέρσι. Όπως πέρσι ξυπνάγαμε, όπως πέρσι
μαγειρεύαμε, όπως πέρσι τσακωνόμαστε, όπως πέρσι βλέπαμε τηλεόραση, όπως πέρσι
παραγγέλναμε πίτσα, πριν κοιμηθούμε.

– Δηλαδή δεν αλλάξατε παραστάσεις;

– Αλλάξαμε. Φέρανε καινούργιο πιτσαδόρο για τα ντιλίβερι.

– Ναι, αλλά φέτος είχαμε και τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

– Πάλι καλά! Κεντέρης – Θάνου μού βάρεσαν την αδρεναλίνη στα ανώτατα επιτρεπτά
όρια.

– Άσε την αδρεναλίνη. Την εφεδρίνη σου θέλω να μου προσέξεις λίγο.

– Το «εφεδρίνη» είναι αναβολικό;

– Εφεδρικό. Σαν τσόντα ένα πράγμα.

– Ήξερες εσύ ότι η τεστοστερόνη δεν επενεργεί αυθημερόν; Ότι θέλει το τράτο
της δυο με τρεις μήνες;

– Ούτε ότι στη ρίχνουν στην πορτοκαλάδα το ήξερα. Προχθές χτύπησα μία σε ξένο
σπίτι και δεν τόλμαγα να πάω στην τουαλέτα. Λέω, θα τη στήσει απ’ έξω η
ΓΟΥΑΝΤΑ με το κυπελλάκι στο χέρι.

– Ένα ψάρι που το λέγανε ΓΟΥΑΝΤΑ.

– Πάντως, ο Σαμπάνης είναι αθώος. Κρίμα να δώσει το μετάλλιο πίσω.

– Δεν μπορούσε να πει κι αυτός ότι κάπου του παράπεσε; Ότι το ‘βαλε στο
πλυντήριο με τις κάλτσες και μάζεψε;

– Μαζί με το σορτσάκι της Γιάννας. Κι αυτό στο πλυντήριο μάζεψε. Από μέρα σε
μέρα, κόνταινε αυτό τώρα. Λίγο ακόμα και θα το πέρναγε κολάρο στον λαιμό.

– Άσε με με τη Γιάννα, σε παρακαλώ πολύ. Που μόλις γύρισα την πλάτη, ήρθε και
μου έκαψε το προάστιό μου.

– Το προάστιό «σου»; Αυτοκρατορική παράκρουση έχεις πάθει;

– Εγώ, αγάπη μου, εκεί γεννήθηκα.

– Ενώ εκείνη;

– Το απολύτως αντίθετο.

– Πάντως, η Τελετή Έναρξης, όλα τα λεφτά.

– Και η στέγη Καλατράβα, όλα τα λεφτά. Στην κυριολεξία.

– Εγώ λέω για την έναρξη.

– Υπέροχη. Μόνο που κάθε έναρξη ενέχει και τη λήξη της. Κι εγώ στη ζωή μου,
βαρέθηκα τις λήξεις. Θέλω μόνο ενάρξεις. Να κόβω κορδέλες σε εγκαίνια. Μιας
καινούργιας ζωής, ενός καινούργιου έρωτα, μια νέας περιπέτειας. Ώσπου να
ξεκινήσει η κούρσα από την αφετηρία, βρίσκεσαι στο τέρμα. Τι να το κάνω εγώ το
χρυσό, όταν δεν έχω προλάβει να χαρώ τη διαδρομή;

– «Να εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος»…

– Δέκα χρόνια σαν τον Οδυσσέα; Κάτι σε ενδιάμεσο, σε ντεμί σεζόν στο νούμερό
μου;

– Πεσμένη σ’ ακούω. Να σου δώσω μια εφεδρίνη να ανέβεις λίγο;

– Κάτσε να κατουρήσω πρώτα.

– Καλό χειμώνα, βρε!

– «Καλή προσαρμογή», καρδιά μου. Καλή προσαρμογή κι όπου μας βγάλει…