EΓPAΨAN

I.K. Πρετεντέρης:

(ο αρθρογράφος, για το παρόν και το μέλλον του ΠΑΣΟΚ, με αφορμή την 3η
Σεπτέμβρη)

«Να σας πω τώρα και το άλλο παραμύθι, αυτό με το ΠΑΣΟΚ. Εκεί, λέει, έχει
μαρμαρώσει από το 1996 ο αρχηγός. Και μόλις ξεμαρμαρώσει το μεγάλο λαϊκό ρεύμα
θα αποτινάξει από πάνω του τα κυβερνητικά πεπραγμένα, θα απεκδυθεί του
κυβερνητικού έργου του, θα βάλει τον «σημιτικό εκσυγχρονισμό» στο
χρονοντούλαπο της Ιστορίας και θα μετατραπεί σε μαζικό διεκδικητικό κίνημα
αδιευκρίνιστων διεκδικήσεων, κάτι σαν νεότερη εκδοχή του Παπουλάκου.

Το παραμύθι αυτό θα ήταν απλώς μια ωραία μπαρούφα, αν δεν το διακινούσαν
εσχάτως, όχι μόνο διάφοροι γραφικοί παλαιοπασόκοι αλλά και μερικοί «υπάλληλοι
του προέδρου» ­ για να χρησιμοποιήσω την έκφραση που καθιέρωσε ο Ευ.
Βενιζέλος. Και η σύμπτωση γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακή όταν ο ίδιος ο
σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θυμάται ξαφνικά ότι υπήρξε φίλος του Τσοβόλα ή
ότι ο Βαλυράκης αξίζει δημόσιο έπαινο για κάποια αδιευκρίνιστη συμμετοχή του
στην ολυμπιακή προετοιμασία. Εκεί επάνω τον κάθε νοήμονα άνθρωπο τον ζώνουν τα
φίδια.

Σε απλά ελληνικά, το ερώτημα έχει ως εξής: Αν ο Τσοβόλας είναι το μέλλον του
ΠΑΣΟΚ, τότε ποιο είναι το παρελθόν του; Και κυρίως: Ποιο είναι το παρόν του»;

(«Το Βήμα της Κυριακής»)