Ο παγωμένος παράδεισος των δυτών

Στην καρδιά του καλοκαιριού, ο ήλιος ανατέλλει πριν από τις έξι το πρωί,
αλλά η ημέρα δεν αρχίζει πραγματικά έως τη στιγμή που θα ακουστεί στις επτά
παρά τέταρτο το σφύριγμα του φέρι μπόουτ «Τσι-Τσίμον». Αυτό σημαίνει ότι
ξεκινάει το πρώτο δρομολόγιο για το Νησί Μανιτουλίν.

Αυτό το σφύριγμα αποτελεί συστατικό στοιχείο της ζωής της μικρής πόλης
Τόμπερμορι που βρίσκεται στο Οντάριο, στην άκρη της απόκρημνης Χερσονήσου
Μπρους του Καναδά. Και ακριβώς όπως τα κρυστάλλινα νερά της λίμνης Χούρον και
του Κόλπου Τζόρτζιαν που φαίνονται από τη γωνία κάθε δρόμου, έτσι και το
σφύριγμα είναι αδύνατο να αγνοηθεί.

Ο Μάικλ Βάιτ, δημιουργός λογισμικού για ηλεκτρονικούς υπολογιστές, σχεδίαζε να
κάνει κατάδυση στα νερά αυτά για να δει από κοντά το ναυάγιο «Αράμπια», ένα
από τα 26 ναυάγια που κάθε χρόνο προσελκύουν χιλιάδες δύτες στο υποβρύχιο
Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο, στο Τόμπερμορι. H θερμοκρασία του νερού κυμαίνεται
ανάμεσα, ακόμα και στα μέσα Ιουλίου, στους 4 με 5 βαθμούς Κελσίου.

Δύτες εξερευνούν ναυάγιο στα κρυστάλλινα νερά του Κόλπου Τζόρτζιαν, στο Οντάριο του Καναδά

H ομορφιά. Γεγονός είναι ότι πολύς κόσμος επισκέπτεται το Τόμπερμορι
παρότι διαθέτει παγωμένα νερά. Τους προσελκύει η ομορφιά αυτών των καθαρών
γαλαζοπράσινων υδάτων.

Ακόμα και για εκείνους όμως που δεν τολμούν να βουτήξουν στα καθάρια νερά του
Τόμπερμορι, υπάρχουν πολλά υπέροχα μέρη να επισκεφθούν. H Χερσόνησος Μπρους,
με το Τόμπερμορι στο βορειότερο σημείο της, προεξέχει σαν γιγάντιος αντίχειρας
μέσα στη Λίμνη Χούρον, σχηματίζοντας έτσι τη δυτική γωνία του Κόλπου
Τζόρτζιαν. H χερσόνησος έχει ένα απομονωμένο οικοσύστημα, στο οποίο
περιλαμβάνεται το αρχαιότερο δάσος λευκών κέδρων που υπάρχουν στην αμερικανική
ήπειρο. Πρόκειται για δένδρα ηλικίας περίπου 850 χρόνων. Και στην κορυφή του
«αντίχειρα», στο Τόμπερμορι, οι κάτοικοι της περιοχής νιώθουν την απομόνωση
επίσης. Ένας υπάλληλος τουριστικού γραφείου στην περιοχή θυμάται πως κάποτε
είπε σε μία επισκέπτρια ότι το Τόμπερμορι βρίσκεται «στη μέση του πουθενά» και
εκείνη τον διόρθωσε λέγοντάς της ότι «βρίσκεται στο τέλος του πουθενά».

Ο κόσμος. Όλα όμως αλλάζουν τα Σαββατοκύριακα του καλοκαιριού. Ο
σταθερός πληθυσμός των 500 κατοίκων φθάνει πάνω από 3.000, καθώς γεμίζουν τα
ξενοδοχεία. Αρχίζει να γίνεται δύσκολο να βρεθούν θέσεις σε εστιατόρια που
βρίσκονται πάνω στο νερό, ενώ από νωρίς το πρωί αρχίζει να σχηματίζεται ουρά
έξω από τον φούρνο που φτιάχνει γλυκά-σπεσιαλιτέ της περιοχής.

«Καθόμουν και κοιτούσα το νερό»

Γραφικός φάρος του Τόμπερμορι

H Χερσόνησος Μπρους που καταλήγει στο Τόμπερμορι διαθέτει από τα πιο υπέροχα
ηλιοβασιλέματα στη Βόρεια Αμερική. Πλήθος κόσμου συγκεντρώνεται στην άκρη του
νερού για να παρακολουθήσουν τον ήλιο να δύει και το φέρι μπόουτ «Τσι-Τσίμον»,
το οποίο μεταφέρει επιβάτες στο νησί Μανιτουλίν και κάνει μίνι κρουαζιέρες
προσφέροντας δείπνο.

Οι Χάρολντ και Ελίζαμπεθ Τζαρνίκι από το Μπίτον του Οντάριο ενοικίασαν το
σπιτάκι του φαροφύλακα στο νησί Φλάουερποτ για τρεις ημέρες αυτό το καλοκαίρι.
«Προσπάθησα να διαβάσω έστω και λίγο, αλλά δεν μπορούσα», είπε ο Φρεντ
Λίντχορστ, πατέρας της Ελιζάμπεθ, «απλώς καθόμουν έξω στην βεράντα και
κοιτούσα το νερό».

LINK:

* www.tobermory.org/

Επιμέλεια: Αμαλία Νεγρεπόντη