Η απελευθέρωση πνίγηκε στο αίμα

Το δράμα δεν μπορούσε να κρατήσει άλλο. Εκατοντάδες άνθρωποι, ανάμεσά τους
και πολλά παιδιά, είχαν κλείσει δύο 48ωρα χωρίς τροφή και νερό, όμηροι μερικών
τρομοκρατών αποφασισμένων για όλα. Το ερώτημα ήταν πώς ακριβώς θα γινόταν η
εισβολή χωρίς να υπάρξει σφαγή. H εισβολή τελικά έγινε. Και η σφαγή δεν
αποφεύχθηκε.

Όλα ξεκίνησαν λίγα λεπτά μετά τη μία το μεσημέρι (12.00, ώρα Ελλάδας) όταν,
ύστερα από συμφωνία των τρομοκρατών και των αρχών, δύο αυτοκίνητα πλησίασαν το
κτίριο για να παραλάβουν τα πτώματα των ανθρώπων που είχαν σκοτωθεί στην
ανταλλαγή πυροβολισμών κατά την πρώτη ημέρα του δράματος. Ακούστηκαν τότε δύο
ισχυρές εκρήξεις, τις οποίες ακολούθησαν παρατεταμένες ανταλλαγές
πυροβολισμών. Επωφελούμενοι από τη σύγχυση, ορισμένοι όμηροι προσπάθησαν να
διαφύγουν και οι τρομοκράτες άρχισαν να τους πυροβολούν. Σύμφωνα με την
επίσημη εκδοχή, την ίδια ώρα προσπάθησαν να διαφύγουν και ορισμένοι από τους
απαγωγείς. Λίγα λεπτά αργότερα κατέρρευσε ένα μέρος της στέγης του σχολείου,
πιθανόν από τα εκρηκτικά με τα οποία είχαν ζωστεί μερικοί από τους τρομοκράτες
και οι ειδικές δυνάμεις βρήκαν την ευκαιρία να επέμβουν.

Ο Βαλερί Αντρέγεφ, επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας (FSB) στη
Βόρεια Οσετία, υπογράμμισε ότι η επέμβαση των ρωσικών ειδικών δυνάμεων της
Ρωσίας στο σχολείο δεν ήταν προσχεδιασμένη. «Σχεδιάζαμε συνέχιση των
διαπραγματεύσεων για την ειρηνική απελευθέρωση των ομήρων», τόνισε ο Αντρέγεφ,
μιλώντας στο ρωσικό τηλεοπτικό δίκτυο RTR. Δύο ώρες μετά την έναρξη της
επιχείρησης, στις 15.15 ώρα Ρωσίας, οι αρχές ανακοίνωσαν ότι όλοι οι όμηροι
απομακρύνθηκαν από το κτίριο. Οι ανταλλαγές πυροβολισμών όμως συνεχίστηκαν,
καθώς ορισμένοι τρομοκράτες είχαν κατορθώσει να διαφύγουν και είχαν οχυρωθεί
σε γειτονικά κτίρια. Αργότερα η FSB ανακοίνωσε πως μερικοί όμηροι εξακολουθούν
να κρατούνται, ενώ μια ομάδα τρομοκρατών είχε ανοίξει πυρ από ένα κτίριο του
σχολικού συγκροτήματος και τρεις τρομοκράτες βρίσκονταν αποκλεισμένοι στο
υπόγειο του σχολείου. Σύμφωνα με το πρακτορείο Ιντερφάξ, ανάμεσά τους πιθανόν
να ήταν και ο αρχηγός της επιχείρησης. Ο Αντρέγεφ της FSB ανακοίνωσε πως 20
τρομοκράτες σκοτώθηκαν, εκ των οποίων οι δέκα «προέρχονταν από τον αραβικό
κόσμο».

Είχαν προηγηθεί δραματικές σκηνές, με ημίγυμνα και αιμόφυρτα παιδιά να
μεταφέρονται σε κατάσταση σοκ έξω από το σχολείο και να ορμούν σε μπουκάλια με
νερό, ενώ αλλόφρονες γονείς προσπαθούσαν να μάθουν νέα για τα δικά τους
παιδιά. Ορισμένα μεταφέρονταν σε φορεία: 646 άνθρωποι τραυματίστηκαν και
νοσηλεύονται από τους οποίους 227 είναι παιδιά. Άνθρωποι έτρεχαν, παιδιά
ούρλιαζαν, γυναίκες λιποθυμούσαν: η κατάσταση ήταν χαώδης. Σύμφωνα με
αξιωματούχο της ρωσικής ασφαλείας, τα παιδιά που παρέμειναν στο κτίριο δεν
έπαθαν τίποτα. Οι απώλειες, είπε, είναι κυρίως μεταξύ εκείνων που προσπάθησαν
να διαφύγουν και δέχθηκαν τα πυρά των τρομοκρατών. H πραγματικότητα, όμως, τον
διέψευσε.

Οι πρώτες ανακοινώσεις μιλούσαν για 10 νεκρούς. Αλλά ο Τζούλιαν Μάνιον από το
τηλεοπτικό κανάλι ITV, ένας από τους πρώτους δημοσιογράφους που μπήκαν στο
κτίριο, είδε τουλάχιστον 100 πτώματα στο γυμναστήριο, αριθμός που
επιβεβαιώθηκε αργότερα από τον ανταποκριτή του Ιντερφάξ. Ο σύμβουλος του
προέδρου Πούτιν, Ασλαμπέκ Ασλαχάνοφ, δήλωσε ότι ο αριθμός των νεκρών θα είναι
πιθανότατα πολύ μεγαλύτερος από 150. H σύγχυση επιτείνεται από το γεγονός ότι
κανείς δεν γνωρίζει πόσοι ακριβώς άνθρωποι βρίσκονταν στο κτίριο. Ο ρωσικός
Τύπος δημοσίευσε χθες μαρτυρίες ορισμένων από τους 26 ομήρους που
απελευθερώθηκαν την Πέμπτη, σύμφωνα με τους οποίους οι τρομοκράτες κρατούσαν
πολύ περισσότερους από 300 ανθρώπους. «Ήμασταν 1.020 όμηροι στο σχολείο», είπε
μια γυναίκα στην «Γκαζέτα». «Στην τηλεόραση λένε ότι οι όμηροι είναι
350, αλλά δεν είναι αλήθεια», είπε μια δασκάλα στην «Ιζβέστια».
«Υπάρχουν τουλάχιστον 1.500 άνθρωποι στο σχολείο».

Χθες το βράδυ, συναργάτης του προέδρου Πούτιν δήλωσε πως ο συνολικός αριθμός
των ομήρων μπορεί να έφτανε τους 1.200 ανθρώπους και το 70% ήταν παιδιά.
Νωρίτερα, ο πρόεδρος της Βόρειας Οσετίας Αλεξάντρ Τζασόσκοβ είχε δηλώσει ότι
οι Τσετσένοι που κατέλαβαν το σχολείο ζητούσαν, ούτε λίγο ούτε πολύ, την
ανεξαρτησία της Τσετσενίας.