Πανηγύρισαν για όλη την Aφρική

Όσοι είδαν τις αντιδράσεις των αθλητριών της ομάδας μπάσκετ της Νιγηρίας μετά
τον νικητήριο αγώνα της με τη Νότιο Κορέα θα πίστευαν πως η αφρικανική ομάδα
κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Αυτή η νίκη, όμως, για τις Νιγηριανές είναι
ιστορική, αφού είναι μόλις η πρώτη αφρικανική ομάδα σε Ολυμπιακό τουρνουά,
σπάζοντας ένα σερί ηττών 18-0.

H πρώτη εκπροσώπηση της Αφρικής στο Ολυμπιακό τουρνουά έγινε το 1996 με την
ομάδα του Ζαΐρ, η οποία γνώρισε 7 ήττες σε αντίστοιχους αγώνες. Τέσσερα χρόνια
αργότερα, ίδια τύχη είχε και η Σενεγάλη με έξι ήττες. Έτσι, για τις Νιγηριανές
η κατάκτηση της 11η θέσης μεταξύ 12 ομάδων που έλαβαν μέρος στους Ολυμπιακούς
Αγώνες της Αθήνας αποτελεί πολύ μεγάλη επιτυχία, γι’ αυτό και αντίστοιχες ήταν
οι εκδηλώσεις.

«Όχι στα ημιτελικά!»

Μπορεί να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια, αλλά στα ελληνικά συνεννοείσαι με τον
Αρτιόμ Κιουρεγκιάν, που σήμερα θα παλέψει για μετάλλιο στα 55κ. Ο γεννημένος
στη Ρωσία (Λενινάκαν) παλαιστής του Ολυμπιακού, ωστόσο, τα βρήκε «σκούρα» μετά
την πρόκρισή του στη μεικτή ζώνη όταν ρωτήθηκε για την πρόκρισή του στα
ημιτελικά. Ο μίνι διάλογος τα λέει όλα!

Δημοσιογράφος: Είσαι στα ημιτελικά… Και πριν προλάβει να συμπληρώσει…

Αρτιόμ Κιουρεγκιάν (που σπεύδει να διορθώσει): Όχι, ημιτελικά ρε παιδιά,
στους τέσσερις!!!

Ζήτησαν συγγνώμη από τη Ρόμπινς

Σε μία φορτισμένη συναισθηματικά ατμόσφαιρα, τα μέλη της αυστραλιανής
οκτακώπου γυναικών έδωσαν εξηγήσεις για τα όσα διαδραματίστηκαν στον τελικό,
όταν η Σάλι Ρόμπινς εγκατέλειψε τον αγώνα.

Οι συναθλήτριές της άρχισαν να τη βρίζουν και να την απειλούν πως θα την
πετάξουν στο νερό αν δεν κωπηλατήσει, γεγονός που πήρε τεράστιες διαστάσεις
στα αυστραλιανά μέσα ενημέρωσης.

Στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου όλες οι κοπέλες δήλωσαν μετανιωμένες για την
απρεπή συμπεριφορά τους στη συναθλήτριά τους Σάλι Ρόμπινς. Ωστόσο, τουλάχιστον
δύο, η αρχηγός του πληρώματος Τζούλια Γουίλσον και η Κέμα Ντόιλ, απέφυγαν να
δεσμευτούν πως θα δεχθούν να αγωνιστούν ξανά στο μέλλον με τη Ρόμπινς.

Επειδή δεν είναι η πρώτη φορά που η Ρόμπινς εγκαταλείπει την προσπάθεια σε
καθοριστικό σημείο, λόγω άγχους όπως δήλωσε η ίδια, ανακοίνωσε πως θα
καταφύγει σε ειδικό ψυχολόγο.

Στο πλευρό της Ρόμπινς πάντως ετάχθη και ο Ίαν Θορπ, τονίζοντας πως «σημασία
έχει να δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα».

Γκαλά χωρίς κριτές και αποδοκιμασίες

Μετά τις εντάσεις των τελευταίων ημερών, κυρίως λόγω των έντονων αποδοκιμασιών
προς τους κριτές, η ενόργανη γυμναστική έκλεισε χθες με το καθιερωμένο γκαλά.
Οι κορυφαίοι γυμναστές και γυμνάστριες έδωσαν την τελευταία παράσταση,
απαλλαγμένοι πλέον από το άγχος, ενώ το κυριότερο ήταν πως δεν υπήρχαν κριτές
και βαθμολογία.

Οι δρομείς του Κιλιμάντζαρο

«Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο» είναι ένα από τα πιο δημοφιλή μυθιστορήματα του
Έρνεστ Χέμινγουέι. Οι περισσότεροι Κενυάτες μπορεί να μην έχουν διαβάσει το
βιβλίο αλλά το Κιλιμάντζαρο είναι ουσιαστικά το βασικό μυστικό τους για την
εκπληκτική τους απόδοση εδώ και χρόνια στους δρόμους μέσης και μακρινής
απόστασης. Στον χθεσινό τελικό των 3.000 μέτρων στιπλ στο Ολυμπιακό Στάδιο
είχαμε ουσιαστικά ένα χατ τρικ για τους Κενυάτες που κατέκτησαν τα τρία
μετάλλια, ενώ αν υπολογίσουμε και τον 4ο αθλητή, μπορούμε να μιλάμε για ένα
καρέ της Κένυας.

Στα οροπέδια της Βιτόρια λοιπόν στο Κιλιμάντζαρο, όπου μπορεί κανείς να
συναντήσει χιόνια όλο το χρόνο, προετοιμάζονται οι Κενυάτες αθλητές, σε ένα
ιδανικό υψόμετρο, και κυρίως αποτελεί για αυτούς τρόπο ζωής και όχι μια απλή
προετοιμασία.

Το τρέξιμο με φυσικά εμπόδια αποτελεί ουσιαστικά την καθημερινότητα για τους
Κενυάτες και αυτό τους κάνει ασυναγώνιστους σε σχέση με τους υπόλοιπους
αθλητές, ιδιαίτερα τους Ευρωπαίους.

«Τα πάντα είναι αποτέλεσμα ομαδικής δουλειάς. Βοηθάμε ο ένας τον άλλο κατά τη
διάρκεια μιας κούρσας. Ελπίζω ότι κάναμε τους συμπατριώτες μας πολύ
υπερήφανους για μια ακόμα φορά», τόνισε ο «χρυσός» νικητής Εζεκιέλ Κεμπόι.

Πήραν γεύση από ελληνική κερκίδα

Οι έμπειροι παίκτες της ομάδας της Κροατίας δεν πίστευαν στα αυτιά τους
όταν άκουγαν τον… θόρυβο στο κλειστό του Φαλήρου. Μάλιστα, πολλές φορές οι
οδηγίες του προπονητή τους, Λίνο Τσέρβαρ, δεν έφταναν στους παίκτες. Μην
ξεχνάμε ότι το συγκεκριμένο γήπεδο είναι σχεδιασμένο έτσι, ώστε να
δημιουργείται «καυτή» ατμόσφαιρα ακόμη και από 500 θεατές που θα κάθονται στις
κερκίδες! Λογικό ήταν, λοιπόν, αρκετοί Κροάτες χειροσφαιριστές να υποπίπτουν,
πολλές φορές, σε λάθη όταν οι περίπου 6.000 Έλληνες θεατές τους αποδοκίμαζαν.

TO ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΟ…

Το ασθενοφόρο είχε… δουλειά χθες στο Μαρκόπουλο. Δύο άλογα τραυματίστηκαν
στα άκρα και διακομίστηκαν στην κτηνιατρική κλινική των εγκαταστάσεων για τις
πρώτες βοήθειες. Ευτυχώς, ο τραυματισμός τους δεν ήταν σοβαρός (οξύ
διάστρεμμα) και θα επιστρέψουν σύντομα στους στάβλους.

Πρωτάρηδες στο βάθρο

Πολλές πρωτιές έχουν σημειωθεί σε αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες και ακόμη
απομένουν πέντε ημέρες για να ολοκληρωθούν.

Έχουμε και λέμε λοιπόν: ο Αχμέντ Αλμακτούμ κατέκτησε το πρώτο μετάλλιο για τα
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (χρυσό στη σκοποβολή). Ο Φερνάντο Γκονζάλες και ο
Νίκολας Μασού χάρισαν στη Χιλή το πρώτο της χρυσό μετάλλιο στην ιστορία των
Ολυμπιακών Αγώνων, στο διπλό του τένις ανδρών. H Κίνα κέρδισε επίσης το πρώτο
της χρυσό μετάλλιο στο τένις, στο διπλό γυναικών με τις Λι Τινγκ και Σουν Τίαν
Τίαν. Στην ξιφασκία η Ελβετία κατέκτησε το πρώτο της χρυσό μετάλλιο με τον
Μάρκους Φίσερ. Μεγάλη επιτυχία για τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι και το χρυσό
μετάλλιο που κατέκτησε η Μαριέλ Ζαγκούνις στην ξιφασκία. Πρωτιά όμως είχε και
η Ελλάδα στις καταδύσεις με το χρυσό μετάλλιο των Μπίμη – Συρανίδη. Μεγάλο
άλμα πραγματοποίησε η Ταϊλάνδη. Στο Σίδνεϊ κατέκτησε το πρώτο της μετάλλιο
(χάλκινο) ενώ στην Αθήνα πήρε το πρώτο χρυσό στην άρση βαρών με την Πόλσακ
Ουντομπορν. Και η λίστα αναμένεται να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο…

Ολυμπιακά τατουάζ

Ένα από τα γεγονότα που εκνευρίζει τους γονείς των αθλητών που συμμετέχουν
κάθε φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες είναι τα τατουάζ που κάνουν τα παιδιά τους. Σε
ανάμνηση των Ολυμπιακών Αγώνων που συμμετέχουν, πολλοί αθλητές είθισται να
κάνουν τατουάζ με τους Ολυμπιακούς κύκλους. Για να μην εκνευρίζονται οι γονείς
τόσο πολύ, οι αθλητές προσπαθούν να κάνουν το τατού όσο πιο μικρό και
διακριτικό γίνεται σε σημείο που να μη φαίνεται ιδιαίτερα. Υπάρχουν βέβαια και
οι περισσότερο «τολμηροί».