Δρόμοι

Άτομα…

… που η ζωή τους παραείναι φορτωμένη και κουραστική είναι αυτά που
κινδυνεύουν περισσότερο να παρουσιάσουν έλκος του στομάχου. Το φάρμακο; Γάλα,
ψάρι, αντιόξινα. Μια θλιβερή ιατρική ιστορία. Πολλά επιστημονικά θαύματα τα
θεωρούμε δεδομένα, τόσο που χωρίς αυτά η ζωή μας θα ήταν αδιανόητη. Πόσοι από
εμάς μπορούμε να θυμηθούμε πώς ήταν η ζωή μας όταν δεν υπήρχαν ακόμη
ηλεκτρονικοί υπολογιστές; Παρ’ όλα αυτά, σπάνια σπεύδουμε να αγκαλιάσουμε
καλοπροαίρετα μια νέα επιστημονική ανακάλυψη.

Για την ιατρική…

… πρόοδο και τις αλλαγές που έφερε στη ζωή μας γράφει ο γιατρός και
συγγραφέας Άντονι Ντάνιελς στο περιοδικό «Νέο κριτήριο». Και θυμάται πώς τα
παιδικά και τα εφηβικά του χρόνια σφραγίστηκαν από το έλκος του πατέρα του.
Διαβάζοντας το άρθρο του θυμήθηκα τον δικό μου πατέρα και το πώς το έλκος του
κανόνιζε τις διαθέσεις στο σπίτι μας, ακόμη και τις μυρωδιές (από τον λαπά ή
το γάλα). Από τον πατέρα μου ελάχιστα πράγματα πέρασαν στα χέρια μου: ένα
ρολόι χειρός (το φοράω ακόμη), μια καρτ ποστάλ που μου είχε στείλει στο
εξωτερικό και ένας χάρακας με τέσσερις σιδερένιες ακμές που ρίγωνε με αυτόν
τις δημοσιοϋπαλληλικές κόλλες του (δεν με έδειρε ποτέ με αυτόν όπως ο
δάσκαλος). Τον θυμάμαι περισσότερο για πράγματα που δεν είναι χειροπιαστά.
Ήταν τέτοιες μέρες πριν από πολλά χρόνια, όταν τρεις γιατροί, όλοι φίλοι του,
έσκυβαν πάνω από τον πόνο του. Δεν μπορούσαν να φανταστούν πως κινδύνευε
σοβαρά από ένα έλκος κρυφό (μολονότι αυτό συμβαίνει συχνά με το έλκος του
δωδεκαδακτύλου). Πολλές ώρες αργότερα, ο χειρουργός, φίλος του και αυτός που
έπαιζαν μαζί μπριτζ τις Κυριακές, έχοντας βάλει και το τελευταίο ράμμα, έσκυβε
στο αυτί του που όμως δεν μπορούσε πια να τον ακούσει: «Γιατί άργησες τόσο
πολύ, Πέτρο;».

Οι στατιστικές…

… δείχνουν πως το χρόνιο έλκος του στομάχου παρουσιάζεται με πολύ μικρότερη
συχνότητα σε πρωτόγονους λαούς και με πολύ μεγαλύτερη σε λαούς που βρίσκονται
σε επαφή με τον πολιτισμό, γράφει ο δόκτωρ Σ. Π. Ντόνισον στο βιβλίο του
«Πολιτισμός και νόσος». Επειδή ο πολιτισμένος άνθρωπος ζει περισσότερο
εναγώνια και λιγότερο αυθόρμητα από τον πρωτόγονο.

Στη δεκαετία…

… του 1980, δυο Αυστραλοί επιστήμονες απέδειξαν πως το έλκος του
δωδεκαδακτύλου είναι συνήθως μια βακτηριακή νόσος που προκαλείται από το
ελικοβακτηρίδιο. Για πολλά χρόνια, η ιατρική «κοινότητα» τούς αντιμετώπισε με
περιφρόνηση. Σε απόγνωση, ο δόκτωρ Μπάρι Μάρσαλ αναγκάστηκε να καταπιεί μια
ολόκληρη καλλιέργεια από ελικοβακτηρίδια και να πάθει σοβαρή γαστρίτιδα για να
μπορέσει να αποδείξει πως είχε δίκιο. Αν ήταν γνωστό τότε το ελικοβακτηρίδιο,
άραγε πώς θα ήταν τα εφηβικά χρόνια του κυρίου Ντάνιελς; Ο πατέρας του δεν θα
χρειαζόταν να πηγαινοέρχεται ξάγρυπνος τις νύχτες. Και ο δικός μου ίσως να
έπαιζε ακόμη μπριτζ με τους φίλους του τα κυριακάτικα μεσημέρια.