Πρόσωπα Φωνή του έρωτα και της ζωής

Έρωτας, αλκοόλ και ράι. Όπως λέμε σεξ, ντραγκς και ροκ’ν’ρολ.

Χάλεντ. «Οι εξτρεμιστές είναι οι φασίστες, η Κου Κλουξ Κλαν της Αλγερίας», λέει ο «βασιλιάς του ράι»

Εντάξει, το ράι δεν είναι ροκ, αλλά σε μια ισλαμική κοινωνία, ακόμη και το
ράι, με τα τραγούδια του που υμνούν τον έρωτα, το ποτό και τη χαρά της ζωής,
μοιάζει επαναστατικό. Και ο Χαλεντ το ξέρει καλά. Το ράι είναι η ζωή του, από
τότε που ήταν έφηβος. Σαράντα τεσσάρων χρόνων πλέον, είναι η μουσική φωνή των
διαφωνούντων της Αλγερίας. H «επαναστατική» μουσική του γνωρίζει μεγάλη
επιτυχία από τη γενέτειρά του, το Οράν, μέχρι τη Βηρυτό. Δέκα άλμπουμ του
έχουν γίνει πλατινένια, στην Ευρώπη γεμίζει τις αίθουσες όπου κι αν
εμφανιστεί. Για την επιτυχία του αυτή, έχει όμως πληρώσει ένα τίμημα. Όταν οι
φονταμενταλιστές άρχισαν να δολοφονούν στην Αλγερία τους μουσικούς αυτής της
«ασεβούς» μουσικής, ο Χαλεντ χρειάστηκε να φύγει από τη χώρα του. Σήμερα ζει
στο Παρίσι με τη γυναίκα του και την τρίχρονη κόρη του, την Ρόζεν.

Στο Παρίσι θα κυκλοφορήσει στις 30 Αυγούστου το νέο άλμπουμ του, το «Ya-Rayi»,
με τραγούδια τα οποία εμπνεύστηκε, όπως λέει, από «τα βάσανα του κόσμου».
Παραγωγός του «Ya-Rayi» είναι ο φημισμένος Αμερικανός Ντον Γουάζ, ο οποίος
έχει δουλέψει με τους Ρόλινγκ Στόουνς και τον Μπομπ Ντύλαν. «Με το άλμπουμ
αυτό πηγαίνω πίσω 30 χρόνια», λέει στους βρετανικούς «Τάιμς». «Όταν άνοιξα τα
μάτια μου στη μουσική, ήταν η Πιάφ, ο Μπρελ, οι Ρόλινγκ Στόουνς, οι Μπητλς.
Όλοι τους έφτασαν και στη Βόρεια Αφρική. Το «Ya-Rayi» είναι ένα μείγμα αυτών
των αρωμάτων. Και έχει κι ένα άρωμα ακόμα. Το άρωμα της ελπίδας ότι ο κόσμος
θα πάει καλά, ότι όλοι μας θα πάμε καλά, γιατί αυτό που κάνω είναι μια μουσική
της χαράς. Στην Αλγερία με αποκαλούν «ο ευγενικός προβοκάτορας». Μου αρέσει.
Αλλά όταν είσαι φορέας μηνυμάτων αγάπης, οι εξτρεμιστές δεν σ’ αφήνουν ήσυχο.
Είναι φασίστες, η Κου Κλουξ Κλαν της χώρας μας».

Ο Χαλεντ χρησιμοποίησε στο άλμπουμ του ακουστικά όργανα, ακορντεόν, μαντολίνο,
ούτι -αλλά και ντραμς και μπάσο. «Αν δεν υπάρχει ένα “μπουμ” που να κάνει την
καρδιά να χτυπάει», λέει τρίβοντας το στήθος του, «δεν έχεις μουσική. Το μπάσο
αγγίζει την καρδιά». Ήταν ένας από τους πρώτους Άραβες καλλιτέχνες που έκαναν
περιοδεία στις ΗΠΑ μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. «Μέσα σε 24 ώρες, όλοι οι
Αμερικανοί έβλεπαν όλους τους Άραβες διαφορετικά», λέει. «Και όταν βρέθηκα στη
σκηνή, αυτό με έβαλε σε σκέψεις. Πιστεύω πως η μουσική κάνει πολλά πράγματα,
αλλά αποτελεί από μόνη της ένα μήνυμα ειρήνης, ένα μήνυμα χαράς».