Θησαυρός από καρφίτσες

«Κόλλησε» τη μανία της συλλογής καρφιτσών πέτου – pins – στις αρχές της
δεκαετίας του ’80. Στο διάστημα από το 1982 μέχρι το 1988 ο κ. Τζώρτζης
Τσούμπας από το Ηράκλειο κατάφερε να συγκεντρώσει Ολυμπιακές καρφίτσες πέτου
από τους περισσότερους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Τζώρτζης Τσούμπας. «H αξία των καρφιτσών ανεβαίνει αφού κάθε σειρά είναι μοναδική. Μία καρφίτσα πρώτης κοπής αποκτά τεράστια αξία μεταξύ των συλλεκτών. Πιο σημαντικές, πάντως, είναι οι καρφίτσες της αντίστροφης μέτρησης» λέει ο συλλέκτης

H συλλογή του αριθμεί ήδη 9.200 καρφίτσες από άλλους Ολυμπιακούς Αγώνες και
δεν του λείπει καμία από τις περίπου 2.400 καρφίτσες που έχουν εκδοθεί για
τους Αγώνες της Αθήνας.

H πλήρης συλλογή των καρφιτσών κάθε διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων είναι
για τους συλλέκτες θησαυρός ανεκτίμητης αξίας. «Για τους Αγώνες της Αθήνας οι
καρφίτσες που έχουν κυκλοφορήσει και αναμένεται να κυκλοφορήσουν έως το τέλος
τους αναμένεται να φθάσουν τις 2.400. Και ενώ η τιμή τους στα καταστήματα
είναι γύρω στα οκτώ ευρώ», λέει ο κ. Τσούμπας, «στους κύκλους των συλλεκτών
υπάρχει ήδη ένα διαφορετικό χρηματιστήριο». Έτσι, για παράδειγμα, μια καρφίτσα
περσινής κοπής μπορεί να πωληθεί προς 30 ευρώ, ενώ μια καρφίτσα κοπής του
2001, από τις πρώτες σειρές, δηλαδή, φθάνει ήδη τα εξακόσια ευρώ. H πλήρης
συλλογή όλων των καρφιτσών αναμένεται ότι θα αποκτήσει ανεκτίμητη αξία μέσα
στην επόμενη δεκαετία.

H πιο σπάνια καρφίτσα στη συλλογή του κ. Τσούμπα είναι μία από τους Αγώνες του
1932 στο Λος Άντζελες, ενώ κατέχει και καρφίτσες από τους Αγώνες στο Βερολίνο.
Όμως, όπως λέει, οι σειρές του είναι πληρέστερες από τους Ολυμπιακούς του
Τόκιο, το 1964, και μέχρι σήμερα.

Ο κ. Τζώρτζης Τσούμπας έχει ένα «πλεονέκτημα» έναντι των άλλων συλλεκτών, αφού
ο ίδιος είναι επίσημος αντιπρόσωπος των προϊόντων του «Αθήνα 2004» στο
Ηράκλειο. Έτσι δεν χρειάζεται να κάνει αυτό που κάνουν πολλοί φανατικοί
συλλέκτες: να απευθύνονται, δηλαδή, στους εμπόρους και να κάνουν τις αγορές
τους πριν μπουν οι καρφίτσες στα ράφια ώστε να είναι βέβαιοι ότι δεν θα χάσουν
κάποιο κομμάτι. Όπως λέει ο κ. βΤσούμπας, σε κάποιες περιπτώσεις στα ράφια
φθάνει ό,τι μένει από τις αγορές των συλλεκτών.

«Με βάση την εμπειρία μου οι καρφίτσες του “2004” είναι ποιοτικά άριστες και
έχουν πολύ μεγάλη θεματολογία. Γι’ αυτόν τον λόγο η ζήτησή τους είναι έντονη
σε όλο τον κόσμο».

H συνήθεια της συλλογής καρφιτσών πέτου – pins – άρχισε από τις Ηνωμένες
Πολιτείες πριν εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο, φανατικότεροι συλλέκτες
τους παραμένουν οι Αμερικανοί. «H αξία των καρφιτσών ανεβαίνει αφού κάθε σειρά
είναι μοναδική. Μια καρφίτσα πρώτης κοπής αποκτά τεράστια αξία μεταξύ των
συλλεκτών. Πιο σημαντικές, πάντως, είναι οι καρφίτσες της αντίστροφης
μέτρησης».

Περιζήτητες όσες κυκλοφόρησαν σε λίγα κομμάτια και είναι σπάνιες

Στο ιδιότυπο «χρηματιστήριο» των συλλεκτών τα χαρακτηριστικά των καρφιτσών
καθορίζουν και τη ζήτηση που έχουν: για παράδειγμα όσο πιο μικρός ο αριθμός
των καρφιτσών που έχουν βγει στην αγορά τόσο πιο περιζήτητες είναι. Τα σετ των
καρφιτσών (ελληνική – αγγλική έκδοση) κυκλοφορούν με διαφορετικό τιράζ, πράγμα
που μπορεί να κάνει περιζήτηση τη μία έναντι της άλλης έκδοσης. Μπορεί επίσης
να μην υπάρξει καθόλου είτε ελληνική είτε αγγλική έκδοση. Για παράδειγμα, η
καρφίτσα των 900 ημερών πριν από τους Αγώνες είναι δυσεύρετη στην αγγλική
έκδοση αφού κυκλοφόρησαν μόλις χίλια κομμάτια και μεταξύ των συλλεκτών
πωλούνται όχι λιγότερο από εκατό ευρώ. Στην ελληνική έκδοση η ίδια καρφίτσα
κυκλοφόρησε σε τέσσερις χιλιάδες κομμάτια και η αξία της δεν ξεπερνά τα 20 με
30 ευρώ.