Mπαμπά, είμαι υπερήφανη για σένα

Οικογενειακά το γιόρτασε ο Λεωνίδας Σαμπάνης μετά τη μεγάλη επιτυχία του

Πώς γιόρτασε ο Λεωνίδας Σαμπάνης το τρίτο, διαδοχικό μετάλλιό του σε
Ολυμπιακούς Αγώνες; «Οικογενειακά!» Με τους συναθλητές-«συγγενείς» του στο
Ολυμπιακό Χωριό, μόνο που εκείνος είχε το περιθώριο να γιορτάσει μέχρι τις
πρώτες πρωινές ώρες. Μην ξεχνάμε ότι οι υπόλοιποι προετοιμάζονται πυρετωδώς
για τη δική τους μάχη. Λίγο νωρίτερα «πνιγόταν» στις αγκαλιές των μεγάλων
απόντων, Γιώργου Τζελίλη, Λεωνίδα Κόκκα και Βαλέριου Λεωνίδη.

H αλήθεια είναι ότι δεν μπορούσε να πιστέψει τη μεγάλη επιτυχία ο πρωταθλητής
μας. Πίστευε μεν στο μετάλλιο, όταν όμως το φόρεσε, το κοίταζε και το
ξανακοίταζε. «Τι να πω. Ήταν σίγουρα η φωτεινότερη στιγμή της καριέρας μου»,
μας είπε ο Σαμπάνης μία ημέρα μετά τον άθλο που πέτυχε. «Πιο πολύ χάρηκα που
άκουσα από την κόρη μου ότι είναι υπερήφανη για μένα».

ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΣ

Κάνοντας αναδρομή στην πορεία του Λεωνίδα, αντιλαμβανόμαστε ότι ο δρόμος δεν
ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Και αυτό διότι το 1991, όταν ήρθε από την
Αλβανία στην Ελλάδα, τα πράγματα δεν πήγαν όπως περίμενε. Οι διαδικασίες
απόκτησης της ελληνικής υπηκοότητας για τον – τότε – φοιτητή της Παιδαγωγικής
Ακαδημίας δεν προχώρησαν γρήγορα και ο Σαμπάνης αναγκάστηκε να ασχοληθεί με
πολλά πράγματα, εκτός από την άρση βαρών. Ήταν μόλις 20 ετών όταν αναγκάστηκε
να δουλέψει στην οικοδομή, αργότερα ως σερβιτόρος, ακόμη και ως υπάλληλος στον
Ερασιτέχνη Παναθηναϊκό, το σωματείο στο οποίο ανήκει από τότε.

Ωστόσο, δεν το έβαλε κάτω και πήρε τη μοίρα του… στα χέρια του,
εκμεταλλευόμενος την πρώτη ευκαιρία που του δόθηκε. Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα
της Κίνας κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο σύνολο και από τότε άλλαξε ριζικά η
ζωή του. Τελείωσε τις σπουδές του, πήρε πτυχίο δασκάλου και παντρεύτηκε την
Μπλέρτα με την οποία το χειμώνα του 1995 απέκτησε μία κόρη, την Αναστασία. «H
πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής μου. Ανυπομονώ να τελειώσουν οι Αγώνες και να
επιστρέψω στο σπίτι να παίξω με την κόρη μου», λέει με συγκίνηση.

ΟΙ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ

H λαμπερή καριέρα του Σαμπάνη, εκτός από τα Ολυμπιακά μετάλλια, περιλαμβάνει 5
χρυσά, 3 ασημένια, 1 χάλκινο σε παγκόσμια πρωταθλήματα και 9 χρυσά και 5
ασημένια σε ευρωπαϊκά. «Αυτοί είναι οι κόποι μιας ζωής. Πάλεψα, μόχθησα, αλλά
τα κατάφερα. Οφείλω να ομολογήσω ότι σε αυτές τις επιτυχίες με βοήθησε
απίστευτα η αγάπη του κόσμου. Ειδικά χθες, ήταν υπέροχοι. Γι’ αυτό και τους
αφιερώνω το μετάλλιο. Αισθάνομαι ότι δεν είμαι μόνος μου. Άλλωστε, σε κάθε
διοργάνωση οι συναθλητές μου περιμένουν στο Ολυμπιακό Χωριό να τους πάω το
πρώτο μετάλλιο και να τους δώσω δύναμη. Είναι το γούρι της ομάδας, αφού το
έχουμε συνδυάσει έτσι. Μακάρι να συμβεί και εφέτος. Πάνω απ’ όλα χαίρομαι
διότι η σκληρή δουλειά ετών έφερε αποτέλεσμα, αν και πιστεύω ότι μπορούσα να
πάω λίγο καλύτερα. Όμως, δεν πειράζει. Ήταν το καλύτερο από τα τρία μετάλλια
που έχω κατακτήσει. Ήταν δώρο Θεού!».