ΣE ΠPΩTO ENIKO Kι εγώ δεν βλέπω τίποτα!

Ένα πράγμα μού τη σπάει αυτές τις μέρες. Και δεν είναι ούτε η εθνική θλίψη για
την υπόθεση Κεντέρη – Θάνου, ούτε το καμένο στρέμμα στη Φιλοθέη. Αυτό που
πραγματικά με έχει «ρίξει» είναι ότι η πόλη όπου ζω διοργανώνει Ολυμπιακούς
Αγώνες, το πάρτι έχει αρχίσει, κι εγώ δεν βλέπω τίποτα!

Αυτές τις μέρες – μόνον αυτές όμως! – θα ήθελα να είμαι δημόσιος υπάλληλος. Να
έχω πάρει την καλοκαιρινή μου άδεια και να κάνω διακοπές στην Ολυμπιακή Αθήνα.
Χίλιες φορές από την «αίγλη» του διαπιστευμένου που μπορεί να μπει στο Βασικό
Κέντρο Τύπου για τα μπρίφινγκ, το ανέμελο σουλάτσο στην Αθήνα. Έχω την αίσθηση
από τις μαρτυρίες φίλων, Ελλήνων και ξένων, ότι η ελληνική πρωτεύουσα είναι
μια άλλη πόλη αυτές τις μέρες. Κι ότι σε καμιά δεκαριά μέρες το πάρτι
τελειώνει.

Κι εγώ δεν έχω δει ακόμα ούτε πώς είναι η εσπλανάδα στο Φάληρο, ούτε το κέφι
στην Πλατεία Νερού στο Φάληρο, ούτε άκουσα τζαζ και σάλσα και ελληνικά στις
πλατείες του Κέντρου, ούτε είδα τα αλογάκια στο Ιππικό και τη Χάιντι, ούτε
ήπια μπίρα στο Ελληνικό με χιλιάδες επισκέπτες, ούτε κάθησα στα οικολογικά
καθίσματα του Κανόε – Καγιάκ Σλάλομ το απογευματάκι για να θαυμάσω το σούρουπο
που αναδύεται από τον Σαρωνικό.

Και πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω όλους όσους έχουν την ευκαιρία απλώς να
κάνουν μια βόλτα στην Ολυμπιακή Αθήνα – και χωρίς εισιτήριο – και δεν το
κάνουν. Ο φίλος μου ο Βαγγέλης, που φιλοξενεί οικογένεια Ελβετών στο σπίτι
του, μού περιέγραφε χθες το γιορταστικό κλίμα στην Ερμού και τις αντιδράσεις
των Ελβετών που νόμιζαν ότι ήρθαν σε άλλη… χώρα και μ’ έπιασε το παράπονο.

Εμείς το φτιάξαμε όλο αυτό ρε γαμώτο! Ας βγούμε απ’ το σπίτι μας να το χαρούμε
τουλάχιστον, γιατί σε λίγο τελειώνει. Έστω με ποπ κορν και Κόκα – Κόλα στο
χέρι.