Πλήρωσαν και με τη ζωή τους

Πολλοί μεγάλοι αθλητές έχουν κατά καιρούς αποκλειστεί από τις αθλητικές
διοργανώσεις εξαιτίας του ντόπινγκ – και αρκετοί έχουν τελικά πληρώσει με τη
ζωή τους την «υποβοηθούμενη» προσπάθεια για κατάκτηση της κορυφής.

Ως πρώτο θύμα του ντόπινγκ αναφέρεται ο Άγγλος ποδηλάτης Λίντον, ο οποίος
πέθανε το 1879 στη διάρκεια του ποδηλατικού αγώνα Μπορντό – Παρίσι, από τη
λήψη της ουσίας τριμεθύλιο.

Μέχρι το 1968, που κηρύχθηκε ο πόλεμος εναντίον του ντόπινγκ, τα θύματά του
πολλαπλασιάστηκαν. Μεταξύ αυτών ήταν δύο άλλοι ποδηλάτες, ο Δανός Κνουτ Γένσεν
που πέθανε στους Ολυμπιακούς της Ρώμης το 1960 από υπερβολική δόση αμφεταμινών
και ο Τόμι Σίμπσον που πέθανε το 1967 από την ίδια αιτία στη διάρκεια του
ποδηλατικού γύρου της Γαλλίας, ο μποξέρ Μπίλο Μπίλο ο οποίος πέθανε το 1963
από υπερβολική δόση ηρωίνης και ο 400άρης Ντικ Χάουαρντ που είχε κερδίσει το
ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς της Ρώμης και επίσης πέθανε από υπερβολική
δόση ηρωίνης λίγα χρόνια αργότερα.

Το 1972, στη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου, αρχίζουν οι
συστηματικοί έλεγχοι για χρήση απαγορευμένων ουσιών και τέσσερα χρόνια
αργότερα επινοείται το τεστ ανίχνευσης αναβολικών στεροειδών.

Και οι έξι ήταν ντοπέ

Το 1988 συμβαίνει το σκάνδαλο που συγκλονίζει την υφήλιο. Στους Ολυμπιακούς
Αγώνες της Σεούλ και στην «ταχύτερη κούρσα όλων των εποχών», όπως ονομάστηκε,
ο Καναδάς Μπεν Τζόνσον τερματίζει πρώτος στα 100 μέτρα σπριντ με το μυθικό
9.79” νικώντας τον μεγάλο αντίπαλό του Καρλ Λιούις. Τρεις μέρες αργότερα,
όμως, διαπιστώνεται πως ο Τζόνσον είχε κάνει χρήση της ουσίας στανοζολόλη και
το μετάλλιο του αφαιρείται και δίνεται στον Λιούις. Πολλά χρόνια αργότερα θα
γίνει γνωστό ότι από τους οκτώ σπρίντερ εκείνης της ημέρας, οι… έξι ήταν
τελικά ντοπαρισμένοι (εκτός από τον Τζόνσον, χρήση απαγορευμένων ουσιών είχαν
κάνει και ο… Λιούις, καθώς και οι Κρίστι, Σμιθ, Μίτσελ και ΝταΣίλβα).

Το 1998 αφήνει την τελευταία της πνοή η ταχύτερη γυναίκα στον κόσμο, η
Αμερικανίδα Φλόρενς Γκρίφιθ Τζόινερ, η οποία είχε πετύχει 10.49” στα 100
μέτρα, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ. H επίσημη αιτία θανάτου ήταν
καρδιακή προσβολή, αλλά προσφάτως επιστήμονες υποστήριξαν πως ο θάνατός της
επήλθε από υπερτροφία της καρδιάς λόγω υπερβολικής χρήσης αυξητικής ορμόνης. H
Τζόινερ ήταν 38 ετών.

Το 1998 άρχισε η μεγαλύτερη έρευνα για τη χρήση αναβολικών στις ιταλικές
ποδοσφαιρικές ομάδες. H εισαγγελία του Τορίνο πιστοποίησε 16 θανάτους
ποδοσφαιριστών από το σύνδρομο Λου Γκέρινγκ (σταδιακά κλιμακούμενη αδυναμία
των άκρων, δυσκαταποσία, ασφυξία, ενώ ο ασθενής καταλήγει σε διάστημα 2-5
ετών).

Αμερικανική συγκάλυψη

Το 2003 ανακοινώθηκε ότι 117 Αμερικανοί Ολυμπιονίκες, νικητές σε διάφορα σπορ
από τους Αγώνες της Σεούλ έως και το Σίδνεϊ, ήταν ντοπαρισμένοι, αλλά οι
υποθέσεις τους συγκαλύφθηκαν.

Τον Αύγουστο του 2003 ο Βρετανός σπρίντερ και ρέκορντμαν Ευρώπης στα 100 μ.
Ντουέιν Τσέιμπερς βρέθηκε θετικός στη χρήση του νέου αναβολικού THG
(τετραϋδρογεστρινόνη) και τιμωρήθηκε με ισόβιο αποκλεισμό. Με την ίδια ουσία
βρέθηκε ντοπαρισμένος και ο πρώην σύζυγος της Μάριον Τζόουνς, Σ.Τζ. Χάντερ,
που αποκάλυψε ότι και η πρώην σύζυγός του έκανε χρήση της THG.

Τον Νοέμβριο του 2003 ο παγκόσμιος πρωταθλητής των 100 μ. Τιμ Μοντγκόμερι
παραδέχεται ότι του χορηγούνταν 4 φιάλες με αυξητική ορμόνη κάθε μήνα, για 8
μήνες συνεχώς. Θετική βρέθηκε και η Αμερικανίδα σπρίντερ Τόρι Έντουαρντς η
οποία έχασε τους Αγώνες της Αθήνας.

Από γυναίκα – άνδρας η «ορμονική Χάιντι»

H Χάιντι Κρίγκερ όταν έριχνε σφαίρα. Πάνω ως Ανδρέας Κρίγκερ

Το μεγαλύτερο σκάνδαλο ντόπινγκ του 20ού αιώνα ξέσπασε στις αρχές του
1998, όταν οι γερμανικές εισαγγελικές αρχές άρχισαν έρευνες για να εντοπίσουν
τους ανθρώπους που επί δεκαετίες χορηγούσαν απαγορευμένες ουσίες στους αθλητές
της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, πιστοί στο δόγμα ότι έπρεπε με οποιοδήποτε
κόστος να κερδίσουν μετάλλια.

Το κόστος αυτό απεδείχθη ιδιαίτερα βαρύ για την πρώην πρωταθλήτρια Ευρώπης στη
σφαιροβολία Χάιντι Κρίγκερ. H Κρίγκερ ήταν αθλήτρια της Ντυναμό Βερολίνου και
άρχισε να παίρνει «βιταμίνες», όπως αποκαλούσαν τότε τα αναβολικά οι
προπονητές και οι αθλητίατροι της χώρας το 1982, όταν ήταν 16 ετών. Καθώς
περνούσαν τα χρόνια, έπαιρνε ολοένα και περισσότερες ουσίες και πετούσε ολοένα
πιο μακριά τη σφαίρα. Ωστόσο, κάποια στιγμή άρχισε να νιώθει δυνατούς πόνους
στο σώμα της, ενώ διαπίστωσε ότι έμοιαζε πια περισσότερο με άνδρα παρά με
γυναίκα, με συνέπεια να γίνεται αντικείμενο πειραγμάτων (οι συναθλήτριές της
την αποκαλούσαν «ορμονική Χάιντι»).

Το 1991 αποσύρθηκε οριστικά από τους αγωνιστικούς χώρους και λίγα χρόνια
αργότερα υποβλήθηκε σε εγχείρηση αφαίρεσης στήθους και ωοθηκών. Σήμερα ζει ως
Αντρέας και είναι παντρεμένος.

Από τη Βερούλη, στις θηλυκές ορμόνες ποδοσφαιριστών…

«Το ντόπινγκ έχει χτυπήσει την πόρτα του ελληνικού αθλητισμού εδώ και
πολλά χρόνια. Το πρόβλημα όμως είναι ότι οι περισσότεροι επιμένουν να μην
ακούν», επισημαίνει ο γιατρός της ΕΠΟ δρ Σταύρος Χάντζος.

Μόνο το 2002 και το 2003 είχαν βρεθεί θετικοί σε χρήση διαφόρων ουσιών 34
αθλητές και αθλήτριες διαφόρων αγωνισμάτων. Λογική κατάληξη το χαρακτήρισαν
μέλη των ομοσπονδιών, αφού από το Σίδνεϊ κι ύστερα ξεκίνησαν οι έλεγχοι και
στο αίμα των αθλητών.

Τον Αύγουστο του 2000 έγινε ουροληψία και αιμοληψία (για πρώτη φορά) σε 21
διεθνείς ποδοσφαιριστές υπό την εποπτεία του κ. Χάντζου. Είχαν προηγηθεί
αποκαλύψεις των ποδοσφαιριστών της εθνικής ομάδας ότι είχαν στα χέρια τους
απαγορευμένες ουσίες. Ποδοσφαιριστής είχε αποκαλύψει ότι του είχε γίνει ένεση
στην κοιλιά υποδορίως, για την οποία είχε πάρει τη διαβεβαίωση του γιατρού της
ομάδας του ότι διορθώνει την εκρηκτικότητα και τη λιπόλυση. Στον ίδιο
ποδοσφαιριστή έγινε και μια ακόμη ένεση στον δελτοειδή του, για την οποία
ενημερώθηκε από τον ίδιο γιατρό ότι είναι προβιταμίνη A που μετατρέπεται στον
οργανισμό σε βιταμίνη A.

Άλλος διεθνής ποδοσφαιριστής, που έχει εγκαταλείψει την ενεργό δράση,
πληροφόρησε το ιατρικό τιμ της Εθνικής ότι στην ομάδα του τούς κάνουν ενέσεις
υποδορίως ως συμπλήρωμα σιδήρου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι διεθνείς ήταν
καθαροί, ωστόσο βρέθηκαν παίκτες που παρουσίαζαν χαμηλή τεστοστερόνη και
αυξημένες θηλυκές ορμόνες, ενώ το συκώτι ενός ποδοσφαιριστή βρέθηκε
ερεθισμένο.

H περίπτωση της Άννας Βερούλη, πρωταθλήτριας Ευρώπης στον ακοντισμό, που
πιάστηκε ντοπαρισμένη, ήταν η πρώτη περίπτωση που σοκάρισε το Πανελλήνιο. Πριν
από τους Ολυμπιακούς του 2000 στον κατάλογο των ντοπαρισμένων αθλητών
προστέθηκε ο Γιώργος Χειμωνέτος που βρέθηκε θετικός σε χρήση στανοζολόνης,
καθώς και η Αλεξάνδρα Τζιούτη.

Διαφορετική είναι η άποψη του Λάμπρου Παπακώστα, του Έλληνα πρωταθλητή του
ύψους που πρόσφατα εγκατέλειψε την ενεργό δράση. «Στην Ελλάδα υπάρχει ντόπινγκ
στους αθλητές της β’ κατηγορίας, που θέλουν γρήγορα να κάνουν επιδόσεις. Όμως
στα κορυφαία επίπεδα δεν υπάρχουν ντοπαρισμένοι αθλητές διότι η WADA κάνει
πολύ αυστηρούς ελέγχους».