«Προσπαθούμε διπλά και τριπλά…»

«Στο Διοικητικό Συμβούλιο έχω τον… τελευταίο λόγο. H άρνηση που
αντιμετωπίζω είναι τρομοκρατική. Αν πω κάτι που που δεν είναι σωστό, οι
αντιδράσεις τους είναι 100 φορές πιο επικριτικές από ό,τι αν έλεγε ακριβώς το
ίδιο κάποιος άνδρας συνάδελφός μου».

H κ. Ελένη Παπαδοπούλου, αντιπρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Τουριστικών
Πρακτόρων και διευθύντρια ταξιδιωτικού γραφείου, είναι μία από τις ελάχιστες
γυναίκες με ανώτατη θέση σε επιχείρηση.

Κι αυτό γιατί οι λέξεις μάνατζερ και γυναίκα δεν πάνε μαζί για τις
περισσότερες επιχειρήσεις στη χώρα μας. Οι ανώτερες και κυρίως οι ανώτατες
ιεραρχικά – και μισθολογικά – θέσεις παραμένουν ανδροκρατούμενες στους
περισσότερους επιχειρηματικούς κλάδους. Κι όλα αυτά την ώρα που όλο και
περισσότερες γυναίκες λαμβάνουν ανώτατη εκπαίδευση.

Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα στατιστικής καταγραφής που πραγματοποίησε το
Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ) στο πλαίσιο του προγράμματος Equal –
Ανδρομέδα, το 36,1% του συνόλου των θέσεων εργασίας στους έξι μεγαλύτερους
κλάδους καταλαμβάνονται από γυναίκες. Την ίδια στιγμή, 3 στις 4 ανώτερες
θέσεις ανδροκρατούνται ενώ στα ανώτατα κλιμάκια το ποσοστό των γυναικών δεν
ξεπερνά το 17,7%, δηλαδή μόνον μια στις 5 θέσεις περίπου.

Δυναμισμός και θηλυκότητα

«Αυτό που με εξοργίζει πιο πολύ είναι όταν λένε πως λειτουργώ σαν άντρας. Έχει
υιοθετηθεί η αντίληψη πως η δυναμικότητα είναι γένους αρσενικού. Στην
πραγματικότητα μία γυναίκα μπορεί να είναι τόσο δυναμική όσο και θηλυκή και
ευαίσθητη», λέει η κ. Παπαδοπούλου.

Έλλειψη εμπιστοσύνης, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της δουλειάς των γυναικών,
παρατηρεί στον χώρο της δουλειάς της η κ. Ξένια Κούρτογλου, πρόεδρος εταιρείας
ερευνών. «Όταν παρουσιάζεις αποτελέσματα σε άνδρες πελάτες, οφείλεις να τα
τεκμηριώνεις πολύ καλύτερα και με περισσότερα στοιχεία. Προσπαθούμε διπλά και
τριπλά… Είναι διστακτικοί και δυσκολεύονται να δεχτούν επιχειρηματικές
συμβουλές από μια γυναίκα».

«Αγκάθι» ο συνδυασμός καριέρας και οικογένειας

Τις λιγότερες γυναίκες μάνατζερ συγκεντρώνει ο κλάδος των μεταφορών –
επικοινωνιών, όπου μόλις 3% των γυναικών ανέρχονται στις ανώτατες θέσεις ενώ
για τις ανώτερες το αντίστοιχο ποσοστό είναι 8%. Αλλά και στην παροχή
ηλεκτρικού, νερού και φυσικού αερίου ελάχιστες είναι οι γυναίκες (5%) στις
ανώτατες θέσεις.

Κάπως καλύτερα είναι τα πράγματα στον κλάδο των ξενοδοχείων – εστιατορίων,
καθώς 35% των ανώτατων θέσεων καλύπτονται από γυναίκες.

Ο συνδυασμός καριέρας και οικογένειας αποτελεί αιώνιο πρόβλημα για τις
γυναίκες. H κ. Κούρτογλου, πρόεδρος εταιρείας ερευνών, το ζει «από μέσα». «Με
την παρέμβαση του κοινωνικού περίγυρου, πολλές γυναίκες επιλέγουν να
ασχοληθούν μόνο με την οικογένεια. Κι επειδή εγώ δεν το έκανα, έχω νιώσει
πολλές φορές να με στραβοκοιτάνε… Οι δυσκολίες, όμως, για να τα προλάβεις
όλα είναι πολλές».