Πεθαίνουν από την πείνα

Το οικοσύστημα αλλάζει πλήττοντας διάφορες μορφές ζωής στον πλανήτη.
Ανάμεσα στα πρώτα θύματα, τα θαλασσοπούλια του Ηνωμένου Βασιλείου που
αγωνίζονται για τη σωτηρία τους. Πιθανή αιτία αφανισμού τους, η ασιτία.

Εκατοντάδες χιλιάδες θαλάσσιων πτηνών της Σκωτίας φέτος το καλοκαίρι δεν είχαν
αναπαραγωγή για λόγους που οι επιστήμονες συνδέουν με το φαινόμενο του
θερμοκηπίου. Θυμίζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά η αύξηση της
θερμοκρασίας της θάλασσας πιστεύεται ότι οδήγησε στην μυστηριώδη εξαφάνιση της
βάσης της διατροφικής αλυσίδας των ωκεανών, του ζωοπλαγκτού, δηλαδή των
μικροσκοπικών αιωρούμενων θαλάσσιων οργανισμών, τα άφθονα κοπάδια των οποίων
τρέφουν τα μεγαλύτερα ψάρια, τα θαλάσσια θηλαστικά και εκατομμύρια θαλάσσιων
πτηνών. Το νερό θερμαίνεται, με αποτέλεσμα το φυτοπλαγκτόν με το οποίο
τρέφεται το ζωοπλαγκτόν να κινείται βόρεια διαταράσσοντας την τροφική αλυσίδα
και ζωοπλαγκτόν, ψάρια και θαλασσοπούλια μένουν χωρίς τροφή.

Στη θαλάσσια περιοχή των Νήσων Όρκνι και Σέτλαντ, το ζωοπλαγκτόν συρρικνωνόταν
χρόνο με τον χρόνο λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας του νερού (η θερμοκρασία
της θάλασσας έχει αυξηθεί 2 βαθμούς Κελσίου τα τελευταία 20 χρόνια) και φέτος
εξαφανίστηκε τελείως, με συνέπεια τον μαζικό λιμό των θαλάσσιων πουλιών. H
αδυναμία αναπαραγωγής τους ξεπερνά κάθε φαντασία. Σύμφωνα με τον Πίτερ Έλις,
διευθυντή της Βασιλικής Εταιρείας για την Προστασία των Πτηνών (RSPB) στην
περιοχή του Σέτλαντ, κατά την τελευταία απογραφή «Θαλάσσια Πτηνά 2000» είχαν
καταγραφεί πάνω από 6.800 ζευγάρια ληστόγλαρων. Φέτος, τα πουλιά αυτά είχαν
ίσως λιγότερους από δέκα απογόνους ενώ τα 1.120 ζευγάρια Αρκτικής Σκούας δεν
είχαν καθόλου αναπαραγωγή. Στο Όρκνι, η εικόνα δεν διαφέρει πολύ, παρ’ όλο που
δεν υπάρχουν ακόμη διαθέσιμα στοιχεία.

Ο υποσιτισμός

Ένα γιγάντιο οικοσύστημα εκατομμυρίων χρόνων έπαψε να λειτουργεί ομαλά. Αιτία
είναι ο υποσιτισμός, τον οποίο οι επιστήμονες αποδίδουν στην αλλαγή του
κλίματος του πλανήτη. Το μέγεθος της καταστροφής είναι εντυπωσιακό και
ιδιαίτερα έντονο στη Βόρεια Θάλασσα. Τα θαλασσοπούλια στα Βόρεια Νησιά είναι
διπλά χρήσιμα: Έχουν μεγάλη επιστημονική χρησιμότητα καθώς αποτελούν τη
μεγαλύτερη πληθυσμικά ομάδα ληστόγλαρων στον κόσμο και υψηλή τουριστική αξία
αφού οι περιοχές φημίζονται για τη σπάνια άγρια πανίδα τους. Σήμερα, στο Νότιο
Σέτλαντ οι επισκέπτες που αναμένουν να παρατηρήσουν τις παγκοσμίως φημισμένες
αποικίες θαλάσσιων πουλιών αντικρύζουν άδειο ουρανό, ερημωμένες φωλιές και
απέραντη σιωπή. Ο αντίκτυπος της καταστροφής σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο
μόλις αρχίζει να γίνεται αντιληπτός στην ευρύτερη πολιτική και επιστημονική
κοινότητα.

Οι συνέπειες

Όπως δήλωσε ο Τόνι Ζούνιπερ, διευθυντής των Φίλων της Γης, «ο αφανισμός των
θαλάσσιων πτηνών δεν είναι παρά μόνο η αρχή. Δείχνει ότι η κλιματολογική
αλλαγή είναι γεγονός με καταστροφικές συνέπειες στη Βρετανία. H μείωση της
ρύπανσης θα πρέπει να αποτελέσει την πρώτη πολιτική προτεραιότητα σε παγκόσμιο
επίπεδο».

LINKS:

* www.foe.co.uk/

* www.rspb.org.uk/