Σημειω-ματάριο

Και οι κερδισμένοι…

Στο Κουκάκι τα τελευταία χρόνια έκλεισαν μεν τα φασόν της εσωτερικής αυλής,
αλλά νέες επιχειρήσεις έχουν ξεπεταχτεί. Μέσα σε τρία χρόνια άνοιξαν
τουλάχιστον δεκαπέντε επιχειρήσεις με ή για PC. Αυτά προσφέρονται φθηνότερα
από ποτέ χάρις στα χαμηλά εργατικά των «δορυφόρων της παγκοσμιοποίησης», όπως
της Ταϊβάν ή της Κορέας ή της Ινδίας και του Πακιστάν. Σε ένα από τα
καταστήματα βρήκε πρόσφατα δουλειά και ο ανιψιός τής κ. Φρόσως, που γύρισε από
σπουδές στην Αγγλία. Επίσης επιχειρήσεις εμπορίας κινητών τηλεφώνων, ενώ το
DVD έσωσε από τον μαρασμό τα πέντε βιντεάδικα της περιοχής. H κ. Φρόσω είχε
πληρώσει το 1991 περίπου 600.000 δραχμές για να βάψει το σπίτι της. Φέτος, το
συνεργείο από μετανάστες της ζήτησε το ίδιο ποσό και όπως μου έλεγε έμεινε
ικανοποιημένη και γιατί δεν χρειάστηκε ούτε να παρακαλέσει ούτε να περιμένει
τις άλλες δουλειές του εργολάβου. Ήρθαν στην ώρα τους.

Στους κεντρικούς δρόμους και τις πλατείες της περιοχής έχουν ξεπεταχτεί και
νέα καταστήματα. Που εμπορεύονται εξωτικά προϊόντα για μετανάστες από την
Αφρική ή την Ασία, ενώ οι πολλές «έθνικ» γεύσεις πλούτισαν τη μονοτονία της
πιτσαρίας. Το μοναδικό περίπτερο στην Γενναίου Κολοκοτρώνη φυτοζωούσε. Ο
ηλικιωμένος ιδιοκτήτης, μέχρι να βγει στη σύνταξη ταλαιπωρούσε τους πελάτες
του με την γκρίνια του και τις συνεχείς ελλείψεις. Άνοιγε στις 9.30 το πρωί
και έκλεινε στις 7 το απόγευμα, ενώ τα καλοκαίρια με τη ζέστη… Τώρα το
περίπτερο το πήρε μια οικογένεια Αλβανών. Και να τα ψυγεία με τα αναψυκτικά
και να τα παγωτά και να οι εφημερίδες και τα μικρο-παιχνίδια. Γέμισε η πλατεία
από φίλους της οικογένειας που έρχονται να αγοράσουν αλβανικές εφημερίδες και
να παίξουν τα παιδιά τους. Όσο για το ωράριο. Όλοι οι ξενύχτηδες μένουν ικανοποιημένοι…