6 μέρες

1. Εξίσου «άσχετη» (ως προς την ειρηνευτική διαδικασία) με τον Αραφάτ
έγινε για το Ισραήλ η E.E. έπειτα από τη στήριξη την οποία παρέσχε στην
απόφαση του ΟΗΕ που αξιώνει την κατεδάφιση του τείχους «ασφαλείας» στη Δυτική
Όχθη. Τελευταία στιγμή απέτρεψαν τον Σαρόν (μη τυχόν παρεξηγηθεί) από το να
πει κι αυτός «Είτε είστε μαζί μας είτε εναντίον μας».

2. «Κατά την επίσκεψή μου στον προσφυγικό καταυλισμό, η άσχημη κατάσταση
μερικών παιδιών με συγκλονίζει. Κάποια από αυτά είναι εμφανές ότι δεν μπορούν
πια να σωθούν. Ακόμα και οι μητέρες το αντιλαμβάνονται, δεν υπάρχει πια ελπίδα
για αυτά…» (Από το ημερολόγιο του Τζον Χένεμαν, συντονιστή προγραμμάτων των
Γιατρών Χωρίς Σύνορα, στην επαρχία Νταρφούρ του Σουδάν, κάπου μακριά).

3. Μια εικόνα από τα παλιά. Από την 11η Σεπτεμβρίου, τη στιγμή που ο
Τζορτζ Μπους πληροφορείται την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους. H μοναδική
ευθύνη που του επέρριψε ουσιαστικά η αρμόδια ανεξάρτητη επιτροπή των ΗΠΑ στην
έκθεσή της, ήταν «έλλειψη φαντασίας». «Καλός σε όλα του ο πρόεδρος», θα λέμε
κάποτε, «μόνο φαντασία δεν είχε, αλλά τι να κάνεις;».

4. Επτά ακόμα άνθρωποι, τρεις Ινδοί, τρεις Κενυάτες και ένας Αιγύπτιος,
κινδυνεύουν να βρεθούν σύντομα αποκεφαλισμένοι και πεταμένοι στις όχθες του
Τίγρη. Καλά θα κάνουν να βιαστούν, πάντως. Δεν θα προσελκύουν για πολύ ακόμα
το διεθνές ενδιαφέρον οι όμηροι που εκτελούνται. Σύντομα θα περνούν «στα ψιλά»
όπως και οι δεκάδες άλλοι που εξακολουθούν να πεθαίνουν καθημερινά στο Ιράκ.

5. Όσα παρακολουθήσαμε στους τηλεοπτικούς δέκτες δεν ήταν, λέει, τίποτα.
Στο «εργοστάσιο επεξεργασίας πουλερικών» της εταιρείας Pilgrim’s Pride
(προμηθευτή των Kentucky Fried Chicken) στο Μούρφιλντ της Δυτικής Βιρτζίνιας,
οι εργαζόμενοι, ορισμένοι τουλάχιστον, έκαναν τους δεσμοφύλακες των φυλακών
Αμπού Γράιμπ να μοιάζουν με αγγελούδια. Μόνο που αυτοί τα έβαζαν με κοτόπουλα.
Με ό,τι έχει τη βγάζει κανείς.

6. Όλη την καλή διάθεση την είχαμε να ενθουσιαστούμε κι εμείς με το
ολοκαίνουργιο αθηναϊκό τραμ. Μέχρι που το πήραμε. Σαν ταξίδι στο άγνωστο – και
μάλιστα βασανιστικά αργό, έως και θορυβώδες. Ο μοναδικός χάρτης με τις στάσεις
που υπήρχε στα πέριξ, ήταν τοποθετημένος στη (μικροσκοπική) ηλεκτρονική οθόνη
ανάποδα. Είναι ακόμα αρχή, πράγματι. Αλλά τόση τσαπατσουλιά σε απλά πράγματα, θλίψη.