ΣE ΠPΩTO ENIKO Πράσινες μουντζούρες…

Ανοίγει ένα συρτάρι κι έτσι ξαφνικά, όλα μπερδεύονται. Ταξίδια, χρώματα,
λέξεις, σκίτσα, γράμματα, στιγμές, εικόνες, όνειρα, παιχνίδια, όλα μπλέκονται
σε μια μουντζούρα που ξεχειλίζει από παντού. Δεν τη χωράει ο τόπος, δεν
ταιριάζει πουθενά, όπου κι αν σταθεί τσαλακώνεται. Πού να χωρέσει μια
μουντζούρα;

Τέτοιες στιγμές, εξίσου ξαφνικά κι απρόσμενα, εμφανίζονται σανίδες σωτηρίας.
Συνήθως είναι χάρτινες. Σελίδες τυπωμένες. Από τυπογραφείου θεοί. Μικρά
βιβλία, λέξεις σε σχήματα ιστοριών, που τις ακούς να ψιθυρίζουν λύσεις, να
φωτίζουν άκρες, να προσφέρουν διαλυτικά και καταλύτες. Άλλες φορές είναι έργα
σε πανί, σε καναβάτσο. Γλυπτά από χέρι ανθρώπινο ή σημάδια από την τέχνη της
φύσης, που συνδυάζει όλες τις γνωστές έως σήμερα τεχνοτροπίες.

Για τις ώρες που μπερδεύονται τα χρώματα κρατώ ένα βιβλίο – οδηγό που
ανακάλυψα σε συγκυρία ευτυχή (και μαγική) στην άλλη άκρη του πλανήτη. Ένα
βιβλίο οδηγό για χρώματα και για ταξίδια. Για ταξίδια στα χρώματα και για
χρώματα στα ταξίδια. Ένα βιβλίο γεμάτο εικόνες πολύχρωμες που σχεδιάζονται
μόνο με λέξεις, γεμάτο ιστορίες αληθινές που όμως έχουν τις ρίζες τους βαθιά
στη φαντασία και τα όνειρα λαών και τόπων μακρινών στη γεωγραφία του εδάφους
και του χρόνου.

Έτσι ξεχώρισε προχθές το πράσινο. Μέσα από μικρά σημάδια: μία ζωγραφιά, ένα
σημείωμα χειρόγραφο, ένα μαρκαδοράκι επάνω στο τραπέζι, το πράσινο στα φύλλα
που τρελαίνει η σκόνη κι ο αέρας, το πράσινο στην ακίνητη φυλλωσιά που θυμίζει
ουρανό, γύρω από το κλουβί (το μοναδικό κλουβί στα έργα της Ελένης), το
πράσινο στο ζωγραφιστό πουλί που πέταξε και βρήκε φωλιά στην επιφάνεια ενός
κουτιού. Από εκεί, στο πράσινο «μι σερ», το «μυστηριώδες χρώμα» που σχηματίζει
παράξενους δράκους σε σπάνιες και πολύτιμες πορσελάνες από την Κίνα. Το
μυστηριώδες χρώμα που φέρνει στον νου θάλασσα σκοτεινή και που για αιώνες
έμενε κρυφό, ως προνόμιο αποκλειστικά αυτοκρατορικό. Αυτό το πράσινο, το
γνήσιο, το αληθινό, το μυστικιστικό «μι σερ», το ανακάλυψαν, καλά
προφυλαγμένο, πριν από λίγα χρόνια (δεκαεφτά) σε ένα αρχαίο θησαυροφυλάκιο, σε
μια κινέζικη γειτονιά που ονόμαζαν «τόπο της αιώνιας ειρήνης». Ήταν θολό και
βρώμικο. Έμοιαζε με μουντζούρα.