ΣE ΠPΩTO ENIKO Eις υγείαν λοιπόν!

Είναι τρελό τώρα ή όχι; Μέση καλοκαιριού, στη γωνία περιμένει ο Αύγουστος (που
δεν περιμένει, φουριόζος έρχεται) και πες μου ότι έχεις καταλάβει τι έχει
γίνει. – «Μία χωριάτικη στο “5”», ακούω. Τους πήραμε το Κύπελλο από τα σίγουρά
τους χέρια, τους πήραμε και τον αέρα, πήραμε τα πάνω μας, το πάνω χέρι και το
πολυτιμότερο ποδοσφαιρικό αγαθό. E, μέχρι το επόμενο εννοείται. Syrtaki my
love. Ο τύπος – τουρίστας από την κορυφή έως τα νύχια έτοιμος να κατακτήσει
μέχρι και την τελευταία σπηλιά που διάβασε στον οδηγό – κεντράρει με τον φακό
την ωραία συνοδό με φόντο την Ακρόπολη. Με άλλο μάτι. Αφού η Ιστορία είναι η
νέα ποπ κουλτούρα. «Φαν» οφ Αχιλλέας, γιου του; Ο τύπος (ο γνωστός τουρίστας)
ψάχνει στάση τραμ (με γεια μας!) για να πιάσει θάλασσα, καθώς ανεβαίνει η
αλμύρα από Φάληρο σαν τον αφρό της μπίρας. Σκούνα είναι ή κάμερα; αναρωτιέται.
Σκούνα για υποβρύχιες λήψεις. Είναι τρελό τώρα ή όχι; Σαν κάτι να πέρασε από
δίπλα. H ιδέα μας. H Ολυμπιακή Ιδέα μας. Από ιδέες άλλο τίποτε. Γιατί, σου
πάει το ελληνικό σικ. Όχι όπως πάει η φοντανιέρα στο τραπεζάκι στο σαλόνι, πιο
πολύ. Το βασίλειό μου για ένα μπουκαλάκι δροσερό νερό (ψάχνει ο διψασμένος
τουρίστας). Κράτα το για πάρτη σου και πάρε το νεράκι, σαν νερό όχι σαν
δροσιστική σαμπάνια στα «Χάροντς». Άλλο ακριβό, άλλο πολύτιμο… «Δείξε τους
(λέει στην τηλεόραση) την Αθήνα που αγαπάς». Να το κάνω – καμία αντίρρηση -,
αλλά τι θα κάνει η κ. Βέφα – τον γύρο του παστίτσιου μόνο; Πάρε βολικό
παπούτσι (θα του πω του τουρίστα) για να μπεις και στο Ηρώδειο. Και μετά,
πιάσε άνετα παραλιακή. Vouliagmeni Agapi Mou, τόσο ηρωικά. Αγνάντεψε το
πέλαγο… Θα δεις τον δικό μας άνεμο στα πανιά. Μην πω γουιντσέρφινγκ και σε
τρομάξω. Ξέρεις, εσύ τουρίστα μου, όπως Εθνική φουτμπόλ. Έφτασε η ώρα. Το
κλασικό. Ηλιοβασίλεμα στο Σούνιο. Ξέρω τώρα, σου τελειώνουν οι λέξεις (και αν
σε βρει και πανσέληνος και blue moon;). Δεν πειράζει, κατανοώ. Συμβαίνει σε
όλους. Χαλάρωσε λοιπόν. Ουζάκι, χταποδάκι στα κάρβουνα – καμία σχέση με τα
μεταλλαγμένα και εκείνα τα ύποπτα. Υπεράνω πάσης υποψίας. Και με θέα στη
θάλασσα, όχι αστεία.