Ένα χωριό γεμάτο παιδιά

Το χωριό των παιδιών είναι η Χιλιομουδού Αρμενών, στα ριζά των Λευκών
Ορέων, στην Κρήτη. Κόντρα σε ό,τι ισχύει για όλα τα ορεινά χωριά, στον μικρό
οικισμό οι μόνιμοι κάτοικοι είναι μεν μόλις 45, αλλά από αυτούς οι 25 είναι
παιδιά. Οι οκτώ οικογένειες κτηνοτρόφων έχουν όλες τρία και τέσσερα παιδιά.

Νεανικά πρόσωπα πλαισιώνουν την ηλικιωμένη κάτοικο της Χιλιομουδούς στα ριζά των Λευκών Ορέων. Από τους 45 κατοίκους οι 25 είναι παιδιά

Την ώρα που δεκάδες ορεινά χωριά ερημώνονται και οι κάτοικοί τους είναι
ηλικιωμένοι, η Χιλιομουδού Χανίων αντιστέκεται. «Όταν ήρθα πρώτη φορά στο
χωριό, μετά τον γάμο μου, πριν από είκοσι χρόνια, θυμάμαι ότι υπήρχε μόνο ένα
παιδί» λέει η κ. Ειρήνη Μανατάκη. «Δεν υπήρχε νερό, δεν υπήρχε δρόμος,
τίποτα».

Δύσκολη ζωή

Ο φόβος τής κ. Μανατάκη είναι ότι σε λίγα χρόνια μπορεί να ξαναδεί το χωριό
όπως πριν από είκοσι χρόνια, χωρίς παιδιά. H ζωή γι’ αυτά είναι αρκετά
δύσκολη. Για να πάνε στο σχολείο τους στον Βάμο – που απέχει δεκαπέντε
χιλιόμετρα από τη Χιλιομουδού – ξυπνάνε στις εξίμισι το πρωί. Για να μάθουν
αγγλικά, το κοντινότερο φροντιστήριο είναι στο Νιο Χωριό, επτά χιλιόμετρα από
τα σπίτια τους. «Παιδική χαρά δεν υπάρχει, μόνη διασκέδαση είναι η τηλεόραση
και στον ελεύθερο χρόνο μας βοηθάμε τους γονείς μας στις κτηνοτροφικές
δουλειές. Αγαπάω το χωριό μου, αλλά δεν νομίζω ότι θα μείνω μόνιμα εδώ» λέει η
δεκαπεντάχρονη Βάσω Μανατάκη, μαθήτρια της Γ’ Γυμνασίου.

«Θα μείνω»

Ο αδελφός της, μαθητής της Γ’ Λυκείου στο TEE Βρυσών, δεν συμμερίζεται τη
γνώμη της. «Εγώ θα παραμείνω στο χωριό. Καλή είναι η πόλη, αλλά άλλες οι
εμπειρίες της υπαίθρου. Από τη στιγμή που υπάρχουν δρόμοι και αυτοκίνητα, οι
αποστάσεις χάνονται και το χωριό μας μπορεί να παραμείνει ζωντανό».

H κ. Ελευθερία Αναστασάκη έμαθε να οδηγεί προκειμένου να μεταφέρει τα παιδιά
της στα κοντινά χωριά για να παρακολουθούν τα μαθήματά τους. «Πιστεύω ότι
είναι σημαντικό να πείσουμε τα παιδιά μας πως μπορούν να ζουν εδώ. Παρά τα
προβλήματα, είναι εφικτό να ζεις στο χωριό και να δουλεύεις στην πόλη. Οι
συνθήκες στη Χιλιομουδού είναι πιο ανθρώπινες» λέει.

Από το εξωτερικό

«Σε κάποια χρόνια πολλά θα έχουν αλλάξει στο χωριό μας» λέει ο κ. Βασίλης
Μανατάκης, που με τη σύζυγό του Πολυτίμη έζησαν χρόνια στο εξωτερικό πριν
επιστρέψουν στη Χιλιομουδού και στήσουν την επιχείρησή τους – ένα εργαστήριο
παραγωγής κουδουνιών.

Όπως εκτιμά, μερικά από τα παιδιά θα φύγουν, άλλα όμως θα επιλέξουν να
παραμείνουν στον τόπο τους, που ήδη «πολιορκείται» από Βρετανούς που έχουν
αρχίσει να αγοράζουν παλιά σπίτια και οικόπεδα, εκτιμώντας την ασύγκριτη
ομορφιά του τοπίου. Στην ορεινή Χιλιομουδού δεν υπάρχουν γήπεδα, σινεμά, έστω
ένα καφενείο. Υπάρχουν όμως πολλές φωνές παιδιών.