Tο τραμ το τελευταίο…

Σπριντ 12 ημερών θα κάνουν στην AEK και θέλουν να τερματίσουν όχι στις 31
Ιουλίου, αλλά στις… 31 Μαΐου!

Δυσνόητο; Είναι, ωστόσο, απολύτως ακριβές και ενδεικτικό του λαβύρινθου στον
οποίο έμπλεξαν ο Ντέμης και ο άμεσος συνεργάτης του Κιντής. Το ζητούμενο: H
AEK για να πάρει την άδεια συμμετοχής στο ΟΥΕΦΑ πρέπει να παρουσιάσει έγγραφα
που να φέρουν ημερομηνία μέχρι 31 Μαΐου. Γιατί αυτά θα πιστοποιήσουν ότι η
αρνητική θέση της θα μεταβαλλόταν σε θετική.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ 44 τελικά τους… κοίμισε(!) όλους και τώρα, ακόμη και δάνειο να
πάρει η AEK από τράπεζα ή να συνάψει δυνατή εμπορική συμφωνία, ουδείς γνωρίζει
αν η επιτροπή της ΟΥΕΦΑ θα τη «βάλει μέσα στο κόλπο». Πάντως, αυτή ήταν η
σκέψη (ερώτηση) του Κιντή το τελευταίο διήμερο: «Αν κάνουμε τώρα συμφωνία, τι
γίνεται»; Και κόντρα σε όσους υποστηρίζουν πως «είναι αργά», υφίσταται η
αντίθετη άποψη που θέλει τους αρμόδιους να λαμβάνουν σοβαρά υπ’ όψιν τους τα
νέα δεδομένα και τα… επιχειρήματα που έχουν ως βάση το χρήμα.

Περισσότερο όμως από την άδεια και τη συμμετοχή στο προσεχές Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, η
AEK έχει ανάγκη από ανθρώπους που γνωρίζουν τους κανονισμούς της ευρωπαϊκής
ομοσπονδίας! Γιατί, καλή είναι η αντίληψη του Κιντή, από μόνη της όμως δεν
φτάνει για να κρατήσει ζωντανή μια ομάδα με την επιθυμία να λέγεται «μεγάλη».
Άρα, ο Ντέμης ας κοιτά εκτός από τους φθηνούς, κυρίως τους γνώστες.

ΜΕ δεδομένη την επιθυμία του Ντέμη να βρει γραφεία στο Μαρούσι ή εν πάση
περιπτώσει πλησίον του ΟΑΚΑ, αλλά και την πρόθεσή του να μην πηγαίνει στην 3ης
Σεπτεμβρίου (εκεί, δηλαδή, όπου καθόταν ο M. Ψωμιάδης, όπως φέρεται να λέει
στους συνεργάτες του!), καλό είναι να έχουμε μια εικόνα για το πού γίνονται τα
ραντεβού για το μέλλον της AEK. Λοιπόν: η «ομάδα Νικολαΐδη» έχει νοικιάσει τον
πρώτο όροφο πολυτελούς κτιρίου της Λεωφόρου Κηφισίας, προκειμένου να γίνονται
οι επαφές και γενικά ό,τι χρειάζεται μια ομάδα που θέλουν να αναγεννήσουν!
Όπως έγινε γνωστό, η μίσθωση πάει με τις… ημέρες! Όσο πάει – δεκαήμερο, λίγο
παραπάνω ή μήνα. Ξαναλέμε, πρόκειται για προσωρινή στέγη και στα λίγα γραφεία
κάθονται ο Ντέμης, ο Ίβιτς και οι συνεργάτες τους. Φυσικά, δεν λείπει η
αίθουσα συνεδριάσεων, καθόσον ο Ντέμης επιθυμεί να δώσει σε όλους το πνεύμα
της συμμετοχικότητας και των συλλογικών αποφάσεων.

ΜΑΛΙΣΤΑ, εκεί κοντά έμεινε και ο Φερνάντο Σάντος κατά τις πρώτες ημέρες
της επανόδου του στην Αθήνα. Το ξενοδοχείο «Χίλτον» φιλοξένησε τον Πορτογάλο
και απλά επισημαίνουμε την σύμπτωση: και το 2001 ο Φερνάντο εκεί έμεινε
προτού… αγαπήσει το Κεφαλάρι! Βέβαια, τότε είχε Μάκη (τώρα Ντέμη) και
ασφαλώς τον «κλασικό» Βέλιτς.

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ, πάλι, λειτουργεί εντελώς διαφορετικά και με βάσει δικούς
του… τιμοκαταλόγους. Όταν είναι να έρθει κάποιος ποδοσφαιριστής υποψήφιος
για μεταγραφή, του κλείνουν δωμάτιο στο κοσμικό «Λήδρα». Ωστόσο, όταν πέσουν
οι υπογραφές, οι παίκτες κατηφορίζουν στην Καστέλλα – όπως λέγεται για να
είναι κοντά σε γραφεία και Ρέντη. Ο Μάριτς και ο Ρέζιτς αποτελούν
χαρακτηριστικές περιπτώσεις. Νομίζουμε πως αν ο Ολυμπιακός έκανε μεταγραφές
τύπου Τζιοβάνι ή Καρεμπέ, η παραμονή των ξένων θα ήταν σε κατάλυμα της
Λεωφόρου Συγγρού. Ή μήπως όχι;

ΟΙ ιθύνοντες του Ολυμπιακού δεν παραλείπουν να μιλούν με εξαιρετικά λόγια
για τον Κροάτη σέντερ μπακ. Δεν είναι κακό να υποστηρίζουν την επιλογή τους.
Κάθε άλλο-ειδικά όταν προδήλως είναι φθηνή. Ουδείς όμως μπαίνει στον κόπο να
εξηγήσει πώς ο Ρέζιτς δεν πήγε με την Εθνική Κροατίας στην Πορτογαλία. Όσοι
θυμούνται την πορεία των Κροατών στο Euro, προφανώς θα ήθελαν να την ξεχάσουν.
Όπως και τις τρύπες της άμυνας. Τέλος πάντων, να ευχηθούμε «καλή σταδιοδρομία»
στον υψηλόσωμο μπακ, την επιλογή Ντούσκο και να προσθέσουμε πως ο Μπάγιεβιτς
έχει να συνεργαστεί με Κροάτη από το πέρασμα του Σλίσκοβιτς (καλοκαίρι ’92).

ΗΜΕΡΕΣ που είναι οι ατζέντηδες επιχειρούν να κουνήσουν τα μεταγραφικά
νήματα, άσχετα αν παραδέχονται πως η υπάρχουσα νηνεμία δείχνει οικονομική
δυσπραγία. Τότε τι ήθελαν να στείλουν στον Πειραιά το όνομα Τριστάν; Παραείναι
ακριβός, αφήστε που δεν είναι και ελεύθερος από τη Λα Κορούνια. Ευσεβείς
πόθοι, λέγονται αυτά…