Γλυκαίνουν την περαίωση

Αλλαγές στους επαχθείς για τις επιχειρήσεις όρους της ρύθμισης για την
περαίωση των ανέλεγκτων υποθέσεων επεξεργάζεται το υπουργείο Οικονομίας και
Οικονομικών μετά τις έντονες αντιδράσεις των μικρομεσαίων.
![]() |
Οι αλλαγές που εξετάζονται αφορούν στο ελάχιστο ποσό φόρου ανά χρήση και στο
ύψος των μηνιαίων δόσεων για την εξόφληση του φόρου περαίωσης.
Το ελάχιστο ποσό φόρου εξετάζεται να κλιμακώνεται με βάση τον τζίρο της
επιχείρησης ενώ όσον αφορά στην ελάχιστη μηνιαία δόση εξετάζεται να μειωθεί
προκειμένου οι επιχειρήσεις να έχουν τη δυνατότητα να εξοφλήσουν τον φόρο
περαίωσης σε περισσότερες δόσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες από το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, μελετάται
το ενδεχόμενο να γίνουν διορθωτικές παρεμβάσεις στο σχετικό νομοσχέδιο το
οποίο έχει κατατεθεί στη Βουλή, με στόχο να γίνει πιο ελκυστική η ρύθμιση για
τους μικρομεσαίους.
Ο ελάχιστος φόρος
H πρώτη παρέμβαση που προωθείται αφορά στο ύψος του ελάχιστου φόρου ανά χρήση.
Συγκεκριμένα εξετάζεται να θεσπιστεί ελάχιστο ποσό φόρου ανά χρήση το οποίο θα
κυμαίνεται από 300 έως 500 ευρώ, ανάλογα με το ύψος των ακαθάριστων εσόδων που
έχει πραγματοποιήσει η επιχείρηση ή ο ελεύθερος επαγγελματίας.
H δεύτερη παρέμβαση αφορά στο ύψος της ελάχιστης μηνιαίας δόσης για την
εξόφληση της οφειλής φόρου για την περαίωση προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα
να ρυθμιστούν οι οφειλές σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Ειδικότερα, σύμφωνα με πληροφορίες, το ελάχιστο ποσό της μηνιαίας δόσης
εξετάζεται να μειωθεί από τα 1.000 ευρώ στα 500 ή ακόμη και στα 300 ευρώ.
Έτσι στην περίπτωση που μια επιχείρηση οφείλει συνολικά 3.000 ευρώ για το
κλείσιμο των βιβλίων θα μπορεί να εξοφλήσει την οφειλή της σε δέκα δόσεις αν
τελικά θεσπιστεί κατώτατο όριο 300 ευρώ.
Αν το όριο διατηρηθεί στα 1.000 ευρώ θα πρέπει να εξοφλήσει την οφειλή της σε
τρεις δόσεις, γεγονός που μπορεί να της δημιουργήσει ταμειακά προβλήματα.
Επαχθείς όροι
H ρύθμιση για το κλείσιμο των ανέλεγκτων φορολογικών υποθέσεων της τετραετίας
1999-2002 που παρουσίασε την περασμένη εβδομάδα το υπουργείο Οικονομίας και
Οικονομικών προβλέπει ότι το ελάχιστο ποσό φόρου ανά χρήση που θα πληρώσουν
όσες επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες τηρούν βιβλία δεύτερης
κατηγορίας του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων – πρόκειται για την πλειονότητα
των επιχειρήσεων και των επιτηδευματιών – ανέρχεται στα 500 ευρώ.
Αυτό σημαίνει ότι οι περισσότερες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ελεύθεροι
επαγγελματίες θα πρέπει να καταβάλουν τουλάχιστον 2.000 ευρώ προκειμένου να
κλείσουν τους λογαριασμούς τους με την Εφορία για την τετραετία 1999-2002.
Δώρον – άδωρον
Παράλληλα, η ρύθμιση προβλέπει το ανώτατο ποσό επιπλέον φόρου ανά χρήση να
φθάνει στο 1% των ακαθάριστων εσόδων της επιχείρησης, όριο το οποίο είναι
δώρον – άδωρον για τις περισσότερες επιχειρήσεις καθώς ο τζίρος τους είναι
περιορισμένος.
Για παράδειγμα, μια επιχείρηση που τηρεί βιβλία δεύτερης κατηγορίας και
πραγματοποίησε ετήσιο τζίρο 40.000 ευρώ, ενώ με το ανώτατο όριο τού 1% θα
έπρεπε να καταβάλει 400 ευρώ ως ανώτατο ποσό, τελικά θα πρέπει να καταβάλει
500 ευρώ ανά χρήση αφού αυτό είναι το ελάχιστο ποσό που προβλέπει η ρύθμιση.
Ύψος μηνιαίας δόσης
Ο δεύτερος επαχθής όρος για τους μικρομεσαίους είναι το ελάχιστο ύψος της
μηνιαίας δόσης για την εξόφληση του φόρου περαίωσης.
H ρύθμιση προβλέπει ότι εφόσον η συνολική οφειλή φόρου περαίωσης – και για τις
τέσσερις χρήσεις – είναι χαμηλότερη των 50.000 ευρώ, τότε μπορεί να εξοφληθεί
σε 12 μηνιαίες δόσεις αλλά με ελάχιστο ποσό δόσης τα 1.000 ευρώ.
Ο καθορισμός του ελάχιστου ποσού δόσης στα 1.000 ευρώ σημαίνει ότι η
συντριπτική πλειονότητα των μικρομεσαίων θα πρέπει να εξοφλήσει την οφειλή
εντός δύο μηνών από την αποδοχή της ρύθμισης για το κλείσιμο των φορολογικών
τους υποθέσεων, με δεδομένο ότι οι περισσότεροι εμπίπτουν στο ελάχιστο ποσό
φόρου ανά χρήση των 500 ευρώ, δηλαδή 2.000 ευρώ συνολικά.
Οι αντιδράσεις ΓΣΕΒΕΕ
Οι όροι αυτοί ήταν το επίκεντρο των αντιδράσεων από την πλευρά των
μικρομεσαίων για τη ρύθμιση περαίωσης των ανέλεγκτων υποθέσεων.
H Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Ελλάδος (ΓΣΕΒΕΕ) σε σχετική
ανακοίνωσή της τονίζει, μεταξύ άλλων, ότι «οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις
καλούνται να καταβάλουν υπέρογκα ποσά προκειμένου να κλείσουν τις υποθέσεις τους».














