Tρυφερή ήταν η νύχτα, τα έγχορδα και το αηδόνι

H Σόνια Θεοδωρίδου και ο μαέστρος Σερ Νέβιλ Μάρινερ σε στιγμιότυπο από την γοητευτική βραδιά με την Καμεράτα, στο θεατράκι της Αρχαίας Επιδαύρου

Πολλές φορές παρακολουθούμε σιωπηλοί αλλά αδιάφοροι μια συναυλία. Σπάνια όμως
έχουμε την ευκαιρία να συμμετέχουμε, σε κάποιες, με την ψυχή μας. Όπως συνέβη
στη συναυλία της περασμένης Παρασκευής και του Σαββάτου, σε ένα πυκνό
πρόγραμμα μουσικής μαγείας, στο πλαίσιο του Μουσικού Ιουλίου. Άριες του
Χάιντν, του Χέντελ από την πιο τρυφερή, την πιο ευαίσθητη και ταυτόχρονα
«δυνατή» σοπράνο, την Σόνια Θεοδωρίδου, σε μια συναυλία της Καμεράτα, υπό τη
διεύθυνση του σερ Νέβιλ Μάρινερ. Μια καλή ορχήστρα, ένας σπουδαίος μαέστρος κι
ένα αηδόνι στην πιο ζεστή βραδιά του Ιουλίου. Ήταν μια βραδιά καθαρής
«ποίησης» στο Μικρό Θέατρο της Επιδαύρου.

Όσοι παρακολούθησαν το πρόγραμμα υπό τους ήχους της μουσικής του Μότσαρτ, του
Χάιντν και του Χέντελ βίωσαν την εμπειρία της απόλυτης μουσικής μέσα από
ευαίσθητες, σπουδαίες ερμηνείες. Μπαίνοντας όλο και πιο βαθιά, όλο και πιο
συναισθηματικά στην γοητεία της τέχνης. Ακούγοντας τις δεκάδες «φωνές» που
αντηχούσαν.

H απόλαυση γεννά αισθήματα. Τα αισθήματα στοχασμούς. Είναι η στιγμή όπου
ταυτίζεται η τέχνη του δημιουργού με την τέχνη του θεατή – ακροατή. H στιγμή
μιας τέτοιας ποιότητας ακροάματος είναι δημιουργική. Και πυκνή. Σα να
κατανοείς, με τον πιο απλό και άμεσο τρόπο, την αίσθηση ενός παλίμψηστου.
Είναι η στιγμή που ζωηρεύει μέσα σου η εσωτερική ζωή.

Δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζει κανείς τα έργα των μεγάλων Ευρωπαίων
συνθετών. Δεν είναι απαραίτητο να είναι πληροφορημένος, μουσικά μορφωμένος,
για να νιώσει μέσα του τη μουσική. Μπορεί και ο πιο απλός, ο πιο άσχετος
άνθρωπος να «ταξιδέψει» με το αίσθημά της – έτσι δεν γίνεται και με την
ποίηση; -όταν μεταδίδεται άμεσα, ουσιαστικά από αρμόδιους καλλιτέχνες. Και
τότε το «ταξίδι» είναι ωραίο, γοητευτικό, τρυφερό. Όπως ήταν η συναυλία το
προχθεσινό Σαββατόβραδο.